Retro: Formule Ford-tovenaar Rob Potharst overleden

Rob Potharst, een van de technische grootheden uit de Formule Ford van de jaren zeventig, tachtig en negentig, is in zijn woonplaats in Engeland overleden. Potharst stond in die periode aan de basis van de successen van onder meer Derek Daly, Volker Weidler en Tom Coronel.

Tekst: Mattijs Diepraam
Foto’s: Gerrie Hoekstra

Potharst begon zijn carrière samen met Jan Lammers in het midden van de jaren zeventig. Daarna had hij onder meer David Kennedy en Derek Daly als klanten. Met Daly won hij het Formule Ford Festival van 1976. In 1979 deed hij hetzelfde trucje nog eens over met Don MacLeod, om vervolgens op het Europese vasteland in achtereenvolgende jaren alles te winnen met Volker Weidler, Harald Huysman, Uwe Schäfer en Eric Bachelart. Met Marc Hessel liep hij in 1986 net de titel mis, maar in 1987 baarde hij opzien door de 33-jarige Belg Patrick Dewulf zo te coachen dat die aan het eind van het jaar kampioen werd.


Patrick Dewulf werd in 1987 Formule Ford kampioen.


"Racende" reporter Allard Kalff in gesprek met Evan Kersbergen. Rechts teambaas Rob Potharst (1988)

Zijn tweede seizoen met Evan Kersbergen bleef hij beschouwen als een van zijn hoogtepunten. Kersbergen ging in 1989 het duel aan met debutant Marcel Albers, die door Van Amersfoort Racing op de baan werd gebracht. Na een titanenstrijd die tot het laatste weekend voortduurde, verdeelden de twee onderling de prijzen:



Albers werd Nederlands kampioen, Kersbergen greep de Benelux-titel. “Het was een van de mooiste seizoenen die ik ooit heb meegemaakt”, herinnerde Potharst zich in de biografie over Marcel Albers. “Aan het eind van de dag zijn Frits van Amersfoort en ik bij elkaar gaan zitten en hebben we op het seizoen gedronken. We zeiden tegen elkaar: eindelijk hebben we er eentje in Nederland die heel ver kan komen.”


Rob met Frits van Amersfoort.



Potharst was zijn hele leven een Van Diemen-adept, maar twee keer maakte hij een uitzondering: in 1988, toen hij ging samenwerken met Kersbergen, die toen zelf nog een Reynard had, en in 1993, toen fruithandelaar Bram Kooij hem overhaalde om bij Fresh Racing met de nieuwe Vector TF93 van Wiet Huidekoper aan de slag te gaan.



“Ralph Firman heeft me de overstap naar Vector niet in dank afgenomen!” vertelde Potharst daar eerder dit jaar over, toen hij meewerkte aan een grote reportage in Octane over de auto waarin Tom Coronel uiteindelijk Nederlands kampioen werd. “Maar Wiet had een geweldige auto ontworpen. Ik zou de Vector nu in de top-drie zetten van alle Formule Fords waarmee ik heb gewerkt.”

Vanaf 1994 werkte Potharst voltijds in Engeland in de Formule Ford 1600 en daarna in de Formule Renault en Formule 3. In 2002 stapte hij uit de autosport. Hij bleef het laatste deel van zijn leven in Engeland wonen, in het dorpje Codicote in Hertfordshire, ten noorden van Londen, waar hij als Robert Potharst door het leven ging. Recentelijk kampte hij met gezondheidsklachten, na een val waarvoor hij naar het ziekenhuis moest.