Sportscars: Jota-Cadillac met Bourdais/Bamber/Aitken wint laatste WEC-seizoensrace, rijderstitel voor Toyota-trio Buemi/Hartley/Hirakawa, Catsburgs teamgenoot Jonny Edgar wint LMGT3-titel (lang)

Toyota mocht op het podium na het binnenhalen van het rijders- en merkenkampioenschap

Het Cadillac-team Jota behaalde met Sébastien Bourdais, Earl Bamber en Jack Aitken in de achtste en laatste FIA WEC-race van het seizoen de eerste zege van het jaar. Daarmee zette het Britse team de traditie van een overwinning in elk WEC-seizoen voort. De meeste ogen waren in de slotrace op Monza echter gericht op de strijd om de rijderstitel tussen de beide Toyota- trio’s. Geen van de beide Toyota’s scoorde punten, waarmee de titel naar Sébastien Buemi, Brendon Hartley en Ryo Hirakawa ging. In de LMGT3-klasse ging de laatste racezege van het jaar naar de #92-The Bend-Manthey-Porsche van Richard Lietz in zijn 100e WEC-race, Yasser Shahin en Riccardo Pera. De derde plaats voor de #33-TF Sport-Corvette van Nicky Catsburg, Ben Keating en Jonny Edgar was voor Edgar meer dan genoeg om de rijderstitel in de klasse veilig te stellen. TF Sport won de teamtitel.

UPD 19.45 uur: De #007-Aston Martin, die eerst al de aanvankelijke derde plaats verloor vanwege te lage bandenspanning, is nu ook de vierde plaats kwijt als gevolg van een tijdstraf van 100 seconden voor een te hoog energieverbruik. Dat betekent dat de Aston Martin van de vierde naar de tiende plaats in het klassement valt en de #94-Peugeot vierde wordt. Ook de overige auto's in de top tien, de #15-BMW, de #50-Ferrari, de #83-AF Corse-Ferrari, de #20-BMW en de #93-Peugeot, schuiven elk een plaats op en worden achtereenvolgens vijfde, zesde, zevende, achtste en negende.

Tekst: René de Boer (X/Bluesky: @renedeboer)
Foto’s: Rick Kiewiet/Prescott Motorsport


Laatste racestart van het seizoen met Juncadella en Molina zij aan zij in de strijd om de leiding

Even voor elf uur in de ochtend mocht de Fransman Richard Mille, die na dit seizoen terugtreedt als voorzitter van de endurance-commissie van de FIA, de startvlag zwaaien voor de formatieronde voorafgaand aan de laatste race van het jaar. Daniel Juncadella reed in de #19-Genesis zij aan zij met Miguel Molina in de van pole gestarte #50-Ferrari naar de eerste bocht en nam vervolgens de leiding, maar omdat hij daarbij de bocht had afgesneden, kreeg hij korte tijd later een tijdstraf van vijf seconden.


Juncadella sneed de eerste bocht af en sloeg een flink gat, maar kon niet lang profiteren

Achter Juncadella reed Aitken op de tweede plaats in de #38-Cadillac, maar in de zevende ronde nam Aitken de leiding over en vanaf dat moment had de Cadillac het heft in handen. Meerdere neutralisaties in de eerste racehelft waren echter de reden dat de Cadillac nooit ver kon uitlopen. De Genesis viel aan het begin van het derde uur uit als gevolg van een elektronicaprobleem.


Winst voor de 'Mighty Thirty-Eight', de #38-Hertz Team Jota-Cadillac van Aitken, Bamber en Bourdais

Vervolgens streden de #36-Alpine van Gounon/Martins en de #20-BMW met Frijns/Rast/S. van der Linde om de tweede plaats achter de Cadillac, met meerdere positiewisselingen tussen de Alpine en de BMW. De andere Alpine van Milesi/Habsburg viel uit na een zware crash van Milesi in de Parabolica. Uiteindelijk wist Martins de tweede plaats voor de #36-Alpine naar huis te brengen, een mooie afsluiting van het Alpine-hoofdstuk in wat naar alle waarschijnlijkheid voorlopig ook de laatste race van het Signatech-team in de hypercar-klasse is.


Slotstuk van het Alpine-verhaal met een podiumplaats voor Martins en Gounon 

De #20-BMW viel in de slotfase van de race terug, nadat Robin Frijns moeite had om de auto op flink gebruikte banden op de baan te houden. Zo werd de #007-Heart of Racing-Aston Martin (Tincknell/Gamble) als derde afgevlagd, maar een 20-seconden-tijdstraf na afloop van de race vanwege te lage bandenspanning haalde een streep door wat het eerste WEC-podiumsucces voor Aston Martin zou zijn geweest. Nu eindigden Tincknell en Gambell als vierde achter de profiterende #51-Ferrari van Alessandro Pier Guidi, James Calado en Antonio Giovinazzi. Ook de #50-Ferrari (Fuoco/Molina/Nielsen) en de #83-satellietauto van AF Corse (Ye/Kubica/Hanson) eindigden respectievelijk als zevende en achtste in de top tien.


Frijns raakte in de slotfase enkele keren op oude banden van de baan

Peugeot had ook beide auto’s in de top tien met de #94 (Duval/Jakobsen/Pourchaire) ondanks een probleem met de koppeling als vijfde en de #93 (Di Resta/Cassidy/Quinn) als tiende, net als BMW met de #15 (Magnussen(D. Vanthoor/Marciello) als zesde en de #20 van Frijns, Rast en Van der Linde als negende. Geen top-tien-klasseringen en daarmee geen WK-punten waren er voor de beide Toyota’s, waarvan de #8 (Buemi/Hartley/Hirakawa) als elfde en de #7 (Conway/Kobayashi/De Vries) als twaalfde eindigde. De rijderstitel was daarmee voor Sébastien Buemi, Brendon Hartley en Ryo Hirakawa, die als leiders in de tussenstand naar Monza gekomen waren. Voor Buemi en Hartley was het hun vijfde titel, voor Hirakawa was het zijn derde kampioenschap, een week nadat hij in Mexico ook zijn eerste WK-punt in de Formule 1 behaald had.


Geen punten voor de beide Toyota's en daarmee de wereldtitel bij de rijders voor het trio van de #8

De wedstrijd kende een turbulente slotfase, nadat Malthe Jakobsen in de #94-Peugeot en Alex Lynn in de #12-Cadillac drie ronden voor het einde na een intens duel om de vijfde plaats met elkaar in botsing kwamen. Lynn wisselde bij het accelereren vanuit de Variante Roggia van lijn en kwam daardoor voor de auto van Jakobsen terecht, die de botsing niet meer kon vermijden. Lynn ging daarop in de rondte en crashte hard in de vangrails.


De #92-The Bend-Manthey-Porsche won de LMGT3-klasse in de laatste seizoensrace

In de LMGT3-klasse bepaalden de beide Proton-Ford Mustangs en de beide Akkodis-ASP-Lexus RC F GT3’s in de eerste racehelft het tempo, waarbij elk van de vier auto’s een tijdlang de leiding in de klasse in handen had. Meerdere straffen, onder andere voor ‘track limits’, een te hoge turbodruk en het niet correct volgen van de procedure tijdens een ‘virtual safety car’, stonden betere resultaten in de weg. Clemens Schmid moest de #87-Lexus aan de leiding in de klasse rijdend naast de baan parkeren, omdat de radiateur beschadigd was geraakt. Zo kwam uiteindelijk de #92-The Bend-Manthey-Porsche aan de leiding. Aanvankelijk was er nog een flinke strijd met de #77-Mustang, maar toen Sebastian Priaulx in de Mustang in botsing kwam met de #7-Toyota uit de hypercar-klasse en naar de pits moest voor reparatie, was het pleit beslecht in het voordeel van de Porsche. Richard Lietz mocht de 911 naar de finish rijden en kwam nog flink onder druk van Edoardo Barrichello in de #23-Heart of Racing-Aston Martin, maar hield het hoofd koel en reed de klassezege naar huis. Lietz deelde het succes met Yasser Shahin en Riccardo Pera. Barrichello werd samen met Gray Newell en Jonny Adam als tweede geklasseerd.


Mooi succes met de teamtitel voor TF Sport met Keating, Catsburg en Edgar en de rijderstitel voor Jonny Edgar

De derde plaats was voor de TF Sport-Corvette van Ben Keating, Nicky Catsburg en Jonny Edgar. Weliswaar kende dit trio ook bepaald geen probleemloze race, want na een straf voor Keating voor een overtreding van de regels bij een ‘virtual safety car’ in het tweede uur viel de Corvette zelfs buiten de top tien, maar omdat ook tal van andere teams straffen incasseerden en de Corvette een sterke opmars aan de dag legde, eindigde het team toch nog op de derde plaats, wat voor Edgar meer dan genoeg was voor het binnenhalen van de rijderstitel. “Het was aan het eind nog flink spannend en bepaald niet gemakkelijk”, zei Catsburg, die als tweede in het kampioenschap eindigde, omdat hij São Paulo had moeten missen vanwege zijn IMSA-verplichtingen op Mosport. “Ik ben heel blij dat we nog op het podium geëindigd zijn, zodat we het hier op dit fantastische podium in Monza kunnen vieren. Jonny’s titel is echt een succes van het team.” De Iron Lynx-Mercedes met Lin Hodenius, Johannes Zelger en Matteo Cressoni werd achtste in de klasse.


Twee Nederlanders in beeld: Frijns in de #20-BMW en Hodenius in de #61-Iron Lynx-Mercedes

Met het noemen van het “fantastische podium” in Monza sneed Catsburg een onderwerp aan dat velen in het FIA WEC zo beleefd hebben. Niet alleen bleek weer eens dat je met zulke auto’s op Monza uitstekend kunt racen – een stuk beter dan Imola, waar je nauwelijks kunt inhalen – maar ook was de sfeer met tienduizenden tifosi op het rechte stuk voor de prijsuitreiking na afloop van de race veel passender voor een WK-finale dan voor lege tribunes in het zielloze Bahrein. Maar ja, wie betaalt, bepaalt. Dat geldt ook in het WEC.


Mooi racen, goede sfeer: een waardige afsluiting van het WEC-seizoen