Retro: Harts sluiten op Imola Classic seizoen winnend af
Ze behoorden tot een zeer gering aantal Nederlandse deelnemers, maar toch lieten David & Olivier Hart op Imola een paar keer het Wilhelmus weerklinken. In het afsluitende weekend van de Le Mans Classic Series won het vader-en-zoon-duo zowel in de Group C als in Endurance Racing Legends 2.
Tekst: Mattijs Diepraam
Foto’s: DPPI via Peter Auto
De Harts verdeelden hun mooiste momenten over beide racedagen, want hun overwinningen kwamen in de tweede Group C-race en de eerste wedstrijd van Endurance Racing Legends 2. In Group C troefde hun Lola T92/10 op zondag de Jaguar XJR-9 van Zak Brown/Richard Dean en de Porsche 962C van Philip Kadoorie af. Een dag eerder moesten de Nederlanders nog hun meerdere erkennen in de Nissan R90CK van Olivier Galant. Brown en Dean werden toen derde op een ronde.
In ERL2 stuurden David & Olivier Hart op zaterdag naar een overtuigende overwinning in hun Ferrari 430 GTC. Ze bleven de Aston Martin Vantage V8 van Phil Quaife/Phil Keen een halve minuut voor. De 430 GTC van Brown/Dean werd zelfs op meer dan een minuut gereden. De volgende dag liepen de twee vertraging op, om als negende te eindigen. Daardoor kwam er een geheel ander podium tot stand: de Porsche 993 GT2 van Mark Sumpter greep de overwinning, vóór de Corvette C6 ZR1 van John Emberson/Nigel Greensall en de 997 GT3 RSR van Steven Osborne.
De Harts hadden minder geluk in CER1, waar drie Lola T70 Mk3B’s de podiumplaatsen monopoliseerden, maar die van DHG Racing zat daar niet bij. Na 18 ronden was het einde verhaal voor de donkergroene T70. De zege ging naar Emile Breittmayer, gevolgd door Armand Mille en Jan Magnussen/Chris Ward. Ralf Kelleners was zoals verwacht onoverwinnelijk in de GT’s: de De Tomaso Pantera eindigde als 11e algemeen, ruim voor een peloton 911 RSR’s.
In CER2 behaalden Stéphane Nguyen en Maxime Guenat een Lola-dubbel. De T282 van Nguyen bleef de T286 van Guenat een kleine twee seconden voor. Yves Scemama completeerde het podium met zijn Toj SC304. De GT-klasse ging naar de Porsche 934/5 van Lars Rolner/Patrick Simon.
Guenat reed op zaterdag wel naar de overwinning in de Endurance Racing Legends 1 voor LMP1’s en GT1’s. Zijn Dallara SP1 versloeg de Dome S101 van Ivan Vercoutere/Alex Müller en de DBA 03S van Emile Breittmayer. Op zondag sloegen Vercoutere en Müller terug. Zij kregen de Panoz LMP-1 Roadster van Olivier Galant en de DBA van Breittmayer achter zich aan. Joe Macari was twee keer de GT1-winnaar in de snelste Maserati MC12.
In de 2.0L Cup voor de eerste generatie 911’s ging de winst naar Jürgen Rudolph, net voor de ‘Nederlandse’ Duel-Porsche van Jürgen Westphal, vergezeld door Mattis Pluschkell. David Verzijlbergen kwam als teamgenoot van Mario Domingues helaas niet aan de finish.
In de Classic Touring Challenge streed Bram Bontrup met John Spiers en Nigel Greensall om de overwinning, maar de Nederlander schoot vijf seconden tekort op het Britse duo. Tegen een professional als Greensall was het desondanks een sterk optreden van Bontrup. De twee Mustangs bleven de eerste Alfa Romeo Giulia Sprint GTA – die van François Rivaz/Frank Stippler – ruim voor. Ook Jouke Jelgershuis Swildens was present met zijn GTA: hij werd 12e.
Meer toerwagengeweld volgde in de beide Heritage Touring Cups. In HTC 1 wonnen Emile & Olivier Breittmayer in hun BMW 3.0 CSL, vóór de Ford Capri RS3100 van Maxime Guenat en de CSL van Michael Kammermann/Maurizio Bianco. De Holden Commodore VL van James Thorpe/Phil Keen was niet te verslaan in HTC 2, ook niet door de BMW M3 van Bram Bontrup/Olivier Hart, die als derde eindigde achter de M3 Evo II van Francisco Freitas/Luis Liberal. Nicky Pastorelli eindigde samen met Richard Meins als vijfde en wonnen in hun Jaguar XJS hun klasse.
Spiers en Greensall wonnen ook in The Gentlemen Challenge. Hun Lister-Jaguar ‘Costin’ versloeg op zaterdag de Jaguar D-type van Toby Smith/Chris Ward en de Ferrari 250 GTO van Claudio Roddaro. De volgende dag waren de eerste twee plaatsen hetzelfde, maar de derde plaats ging nu naar de Lotus 15 van Jakob Viggo Holstein/Otto Reedtz-Thott.
De velden op Imola waren voor Peter Auto-begrippen matig tot mager bezet, een teken dat het met de gezondheid van de internationale historische autosport weleens beter gesteld is geweest. De Sixties Endurance ontbrak zelfs helemaal op het programma. Ook op Silverstone, waar Motor Racing Legends zijn afsluitende weekend hield, hield het op sommige grids niet over met de aantallen, al zal het datumconflict met de Imola Classic daar deels debet aan zijn geweest. Te gast was daarnaast de Historic Grand Prix Car Association, die met zijn GP-auto’s tot 1966 ook zijn seizoen afsloot. De twee overwinningen gingen naar Tim Child in zijn Brabham BT3/4, die beide keren de Cooper T53’s van Will Nuthall en Tom Waterfield van zich afhield. De Nederlander Michel Kuiper was niet van de partij met zijn Brabham BT4. Karsten Le Blanc en Christiaen van Lanschot waren daardoor de enige Nederlandse vertegenwoordigers. In de overigens goed bezette RAC Pall Mall Cup voor pre-66 GT’s en toerwagens viel hun Ford Falcon uit, maar Le Blanc kwam wel als 22e aan de finish in de MGB die hij met Joe Twyman deelde.
Uitermate blakend waren op Silverstone de velden van de bescheidener zusterorganisatie HDRC. Het laat zien dat de kosten internationaal voor veel deelnemers een plafond hebben bereikt, waardoor alleen hetzelfde rijtje gefortuneerde namen overblijft. Het verklaart ook waarom de equivalente raceklassen op nationaal niveau juist regelmatig uitpuilen van de inschrijvingen, een beeld dat ook bij de diverse Nederlandse series is te zien.