Sportscars: Penske-Porsche met Vanthoor, Estre en Campbell wint Petit Le Mans, klassezege Dontje, podiumsuccessen Frijns en Schuring (lang)

Winst in Motul Petit Le Mans voor Matt Campbell, Laurens Vanthoor en Kévin Estre (vlnr)

Het fabrieksteam Porsche Penske Motorsport stond na de overwinningen in Daytona en Sebring aan het begin van het seizoen droog in het Noord-Amerikaanse IMSA WeatherTech SportsCar Championship, maar in de laatste wedstrijd van het jaar, de tien-uursrace Motul Petit Le Mans op Michelin Raceway Road Atlanta, sloot het team af met de zege dankzij Laurens Vanthoor, Kévin Estre en Matt Campbell. In een chaotische race met een recordaantal van 16 neutralisaties eindigde de BMW van Robin Frijns, Sheldon van der Linde en Dries Vanthoor als tweede. In LMP2 was de zege voor George Kurtz, Alex Quinn en Toby Sowery in de #04-Crowdstrike by APR-Oreca. De GTD-Pro-klasse resulteerde in de overwinning voor Valentin Hasse Clot, Marco Sørensen en Mattia Drudi in de Car Blanche-Aston Martin. Neil Verhagen, Connor De Phillippi en Dan Harper eindigden met de #1-Paul Miller-BMW als derde, wat genoeg was voor de titel, omdat de #4-Corvette met Tommy Milner, Nicky Catsburg en Nico Varronne niet verder kwam dan de twaalfde plaats. In GTD eindigden twee Nederlander op het podium. De winst ging naar de #57-Winward-Mercedes van Russell Ward, Philip Ellis en Indy Dontje, terwijl Morris Schuring met teamgenoten Ryan Hardwick en Riccardo Pera in de Manthey-1st Phorm-Porsche na een sterke inhaalrace vanaf de voorlaatste startplaats als tweede eindigden. Lin Hodenius greep als vierde in de #80-Lone Star-Mercedes (Stolz/Hodenius/Roe) net naast het podium.

Tekst: René de Boer (X/Bluesky: @renedeboer)
Foto’s: IMSA, Porsche/Gruppe C

Voor Porsche was het succes de eerste overwinning in Petit Le Mans sinds 2015, toen Nick Tandy en Patrick Pilet de door zware regenval ingekorte race op Michelin Raceway Road Atlanta wonnen. Ook ditmaal werd er regen verwacht, maar die was een stuk minder sterk dan gevreesd. Kort voor de start was er neerslag, zodat er op een nog vochtige baan vertrokken werd, maar al na een kwartier konden de slicks erop. Daarna was er regen in het vierde uur en later moest de race vanwege onweer voor iets meer dan een halfuur onderbroken worden.



De beslissing viel in het laatste uur, toen Laurens Vanthoor na zijn laatste stop met zo’n 50 minuten te gaan de leiding in de GTP-klasse in handen wist te houden. Ook na de laatste herstart, tien minuten voor het einde, na de neutralisatie die volgde op de crash van Earl Bamber in de titelwinnende #31-Whelen-Action Express-Cadillac (Bamber/Aitken/Vesti) kwam de zege voor het Porsche-trio Vanthoor, Estre en Campbell niet meer in gevaar. Voor Vanthoor was het de eerste IMSA-zege sinds Sebring 2025, terwijl Estre voor het eerst in een IMSA-race op de hoogste trede van het overall-podium stond. Voor Campbell, die naar Ford vertrekt, was het een mooi afscheid van Porsche. Het Duitse merk won na de successen eerder dit jaar in Daytona en Sebring ook de Endurance Cup-titels voor merken, teams en rijders dankzij Felipe Nasr en Julien Andlauer.


Robin Frijns en zijn teamgenoten eindigden met de #24-BMW als tweede

Sheldon van der Linde had in de #24-BMW met nog drie kwartier te gaan de tweede plaats veroverd en bracht die klassering voor hemzelf en teamgenoten Robin Frijns en Dries Vanthoor naar huis. Daarachter volgden de beide Cadillacs van Wayne Taylor Racing, de #40 van Jordan Taylor, Louis Delétraz en Colton Heta en de #10 van Ricky Taylor, Filipe Albuquerque en Will Stevens. De THOR-Aston Martin van Ross Gunn, Roman De Angelis en Alex Riberas eindigde als vijfde, gevolgd door de van pole gestarte Meyer Shank-Acura van Tom Blomqvist, Colin Braun en Scott Dixon.

Voor de andere Nederlanders in de klasse was er geen succes weggelegd. De JDC Miller Motorsports-Porsche met Tijmen van der Helm, Nico Müller en Kaylen Frederick viel na 290 ronden uit nadat Van der Helm in het achtste uur geraakt was door twee GTD-auto’s die met elkaar in de strijd waren. Ook de Meyer Shank-Acura van Renger van der Zande, Nick Yelloly en Alex Palou haalde de eindstreep niet. “Ik reed goed aan de leiding, reed elf seconden weg, in de regen gingen we ook heel hard. De auto was dit weekend ontzettend snel, beter dan verwacht, en dan moet je het eigenlijk wel waarmaken. Alex Palou werd hard door Kevin Magnussen geraakt, waardoor we moesten repareren. Vervolgens werd Nick Yelloly op een outlap door een Ferrari geraakt, waardoor die hard die muur inging en we weer moesten repareren. Daardoor lagen we een ronde achter en Nick raakte op koude banden aan de achterkant van het circuit van de baan en was het over. Heel jammer, want we hadden veel snelheid en ik denk dat we goede kansen hadden gehad om mee te doen voor de overwinning. Einde van dit programma, we zijn klaar met Acura en ik hoop dat ik snel kan vertellen wat er gaat gebeuren met mijn carrière.”


LMP2-winst voor de Crowdstrike by APR-Oreca

In LMP2 werd de strijd om de overwinning op minder dan een seconde beslist. De winnende Crowdstrike by APR-Oreca van George Kurtz, Alex Quinn en Toby Sowery had 0,666 seconde voorsprong op de #43-Inter Europol-auto van Jeremy Clarke, Tom Dillmann en Bijoy Garg. Vier seconden daarachter eindigde de #18-Era Motorsport-Oreca van Naveen Rao, Ferdinand Habsburg en Jacob Abel als derde. Max van der Snel werd samen met Oliver Jarvis en Jon Field in de Intersport Racing-Oreca als zevende geklasseerd. Max van der Snel zei: “Bij ons begon het met een rommelige stint van de brons-rijder (Field, red.), waardoor we meerdere lange stop-and-go's moesten uitvoeren. Ik ging daarna de auto in met vijf ronden achterstand. Eindelijk mijn debuut in IMSA, maar gelijk ook een mega-lastige stint in de regen, met de rode vlag en daarna weer naar slicks. Zo heb ik de auto kunnen afgeven. Toen ik weer de auto inging, heb ik nog best lang kunnen rijden in het donker en uiteindelijk op P7 gefinisht, met nog maar twee ronden achterstand.”


Max van der Snel reed met de #37-Intersport Racing-Oreca

De GTD-Pro-zege voor de Car Blanche-Aston Martin van Valentin Hasse Clot, Marco Sørensen en Mattia Drudi was een mooie opsteker voor het team, dat pas halverwege dit seizoen geformeerd werd uit het voormalige GTD-team Van der Steur Racing. Het trio had 1,507 seconde voorsprong op de AO Racing-Porsche met Nick Tandy, Harry King en Alessio Picariello. De derde plaats voor de Paul Miller Racing-BMW van Neil Verhagen, Connor De Phillippi en Dan Harper was genoeg voor de kampioenstitel voor Verhagen en De Phillippi. De Lamborghini van Pfaff Motorsports (Caldarelli/Mitchell/Perera) werd hbij het laatste optreden van het Canadese team als vierde geklasseerd. De #911-Manthey-Porsche (Bachler/Preining/Jaminet) reed tot in de slotfase op de tweede plaats, maar moest in de slotronde nog de pits in voor brandstof en werd uiteindelijk zevende.


Start van de GT's met de titelwinnende Paul Miller-BMW in het midden en de GTD-Pro-klassewinnende Car Blanche-Aston Martin rechts

Nicky Catsburg, die in de #4-Corvette samen met Tommy Milner als leider in de tussenstand naar Road Atlanta kwam, werd door Dennis Olsen in de #64-Ford in de rondte getikt. Olsen lag op dat moment ver achter, waardoor sommigen dachten dat het een revanche-actie voor de race op Watkins Glen was, toen Catsburg Ford-rijder Mies in de slotronde hard geraakt had. De Corvette, waarin op Road Atlanta naast Catsburg en Milner ook Nico Varronne reed, eindigde met een ronde achterstand als twaalfde in de klasse.


Nicky Catsburg, hier voor de race in het midden, geflankeerd door Tommy Milner (l.) en Nico Varrone

“Een bijzonder slechte uitslag voor ons”, zei Catsburg. “We hadden het hele weekend een heel snelle auto, maar qua ‘raceability’ was hij niet zo goed. Het was erg lastig om in te halen, waardoor we helaas vaak ingehaald werden. Aan het eind van het rechte stuk konden we ook heel lastig brandstof besparen ten opzichte van de anderen, waardoor we tijdens de pitstops steeds tijd en posities verloren. Ik werd uiteindelijk uit de race en uit het kampioenschap gereden door de Ford van Dennis Olsen. Die kreeg daar een straf voor, en daarna reed hij ook nog de andere auto van Corvette eraf, waarvoor hij ook nog een straf kreeg. Dat was voor mij einde verhaal voor wat betreft het kampioenschap, erg jammer. Het is niet anders, zo zijn die IMSA-races, het was als je het mij vraagt één grote loterij vandaag. Als het meezit, dan is het leuk, maar als het tegenzit, dan is het helemaal niet leuk. Batterij opladen voor volgend jaar, maar nu ben ik er wel even klaar mee.”


Na Daytona en Road America stond Indy Dontje (r.) ook op Road Atlanta op de hoogste trede van het GTD-podium

Nederlands succes was er wel in de GTD-klasse, waarin Indy Dontje zijn derde overwinning uit zijn vijf Endurance Cup-deelnames dit jaar behaalde, na de eerdere successen in Daytona en op Road America. Dontje won in de Winward-Mercedes samen met Russell Ward en Philip Ellis de klasse, voor alle drie was het hun eerste zege in Petit Le Mans. Ward en Ellis wonnen daarmee ook de GTD-titel. Dontje was uiteraard heel blij met het succes: “Een geweldig resultaat natuurlijk! Het was best wel een hectische race. Al heel snel was het duidelijk dat Philip en Russell het kampioenschap hadden binnengehaald, dus dat nam een beetje druk weg. Uiteindelijk voelde de auto goed, al was het wel hectisch in de stints waarin ik reed, in de regen, met de rode vlag en op het eind. Ik denk niet dat we op snelheid hadden kunnen winnen, maar op strategie met goede ‘calls’ is het gelukt, met de laatste procent energie, wat echt speciaal is. Nu ook Petit Le Mans bij te schrijven, daar ben ik enorm trots op. Ik ben ook heel blij voor Winward, het is de derde titel op
rij die ze winnen, dus dat gaan we vieren!”


De Manthey 1st Phorm-Porsche met Morris Schuring werd tweede in de klasse na een fraaie opmars vanaf de 17e en voorlaatste startplaats

De tweede plaats voor de Manthey 1st Phorm-Porsche van Ryan Hardwick, die zijn laatste race reed, Riccardo Pera en Morris Schuring betekende voor Schuring zijn eerste podiumplaats als afsluiting van zijn eerste IMSA-seizoen, net als hij dat vorig jaar in zijn eerste DTM-seizoen in de slotrace deed. “Voor ons een mooi resultaat na een zeer hectische race, het was echt bizar”, zei Schuring. “Met de regen aan het begin heeft Ryan het echt supergoed gedaan. Drie uur lang in de auto gezeten, geen fout gemaakt en hij kwam zelfs terug op P9. Daarna konden Riccardo Pera en ik het afmaken. Aan het eind ging het echt tussen ons, de Wright-Porsche en de Mercedes van Indy. Felicitaties aan Indy natuurlijk! Uiteindelijk konden wij het op het rechte stuk niet meer helemaal bijbenen. Mooi om op het podium te staan, zeker ook voor Ryan, voor wie het niet alleen de laatste race was, maar die ook nog eens jarig is, dus een mooi cadeau voor hem!” De DXDT Racing-Corvette van Mason Filippi, Salih Yoluç en Charlie Eastwood eindigde als derde, gevolgd door de Lone Star-Mercedes van Luca Stolz, Lin Hodenius en James Roe.


Lin Hodenius greep als vierde in de GTD-klasse in de Lone Star-Mercedes net naast het podium