Supercar Challenge: Thomas Ambiel: “Een kampioenschap met verschillende auto’s en langere wedstrijden maakt het racen interessanter”

Tijdens het raceweekend op Hockenheim kon de Supercar Challenge de welkome terugkeer begroeten van een LMP3-prototype. Met steun van Rinaldi Racing verscheen Thomas Ambiel als gastrijder aan de start, op een circuit dat op een steenworp afstand van zijn woonplaats ligt. Ambiel hadden we eerder dit jaar al in actie gezien op Zandvoort, bij de Masters Endurance Legends tijdens de Historic Grand Prix. Daar leerde hij V-Max-eigenaar Max Braams kennen in diens rol als wedstrijdleider, wat leidde tot de uitnodiging om op Hockenheim mee te doen. In de paddock van het Duitse circuit praatten bij met de enthousiaste Duitser.

Tekst: Mattijs Diepraam
Foto's: Rob Blank, Mattijs Diepraam & Johan Vis

“Dat was een geweldig weekend”, zo begint Ambiel als we hem herinneren aan het zonnige historische event in de duinen. “Er was een fantastische sfeer, ik reed in een race met zo veel verschillende auto’s en het hele team hield van het dorp en het strand. En deze LMP3 past heel goed bij het vernieuwde circuit. Ik heb daar inderdaad Max leren kennen, ook beroepsmatig, want vanaf die race loopt er een running gag tussen hem en het team. Bij Masters hebben ze de regel van de zogenaamde ‘Yellow Start Procedure’, wat betekent dat je voor de veiligheid pas ná de eerste bocht mag gaan racen. Ik was zó trots dat ik een perfecte rollende start had uitgevoerd en meteen twee auto’s had ingehaald. Maar toen kreeg ik een drivethrough penalty… Dat was een harde les om altijd goed de instructies van de wedstrijdleider te volgen!”



Er zaten maar liefst 23 jaren tussen dat laatste optreden op Zandvoort en zijn vorige bezoek. “Mijn laatste keer op Zandvoort was in 2003. De enige overeenkomst tussen mijn auto van toen en deze hier is de kleur! Het was een groene Volkswagen Lupo, want ik deed toen mee aan de ADAC Volkswagen Lupo Cup, nadat ik in mijn jonge jaren had gekart. De Lupo Cup was toen de onderste trede van de Duitse talentenladder, een heel interessant kampioenschap met zo’n 25 auto’s en goede ondersteuning van de ADAC. Daarna ben ik VLN gaan doen en heb ik vijf keer aan de 24 Uur van de Nürburgring meegedaan. Daar heb ik echt van genoten, maar toen kwam na mijn studie het moment om te kiezen: racen of mijn gezin en mijn carrière. Ik heb een bloeiend IT-bedrijf in hardware- en software-onderhoud opgebouwd en het was toen niet te combineren.”



18 jaar lang hing Ambiels helm aan de wilgen, maar toen besloot hij toch terug te keren. “Het kwam door deze auto. De LMP3 is een geweldig concept, omdat hij helemaal als raceauto is ontworpen en toch toegankelijk is voor de amateur. Ik ben ook piloot en de LMP3 geeft een vergelijkbaar gevoel: het is een intense ervaring, je moet echt je brein herprogrammeren! Mijn eerdere race-ervaring heb ik bijna niet kunnen meenemen, het is een compleet nieuw verhaal. Je krijgt ook zó veel data uit de auto. Op dit moment heb ik al genoeg aan 20 tot 30 procent om van te leren! De belangrijkste reden om deze auto te kopen, heb ik dan nog niet eens genoemd: de motor. Het is een enorm betrouwbaar, maar krachtig blok met een geweldig geluid.”



Het Supercar Challenge-weekend geeft Ambiel nog een extra uitdaging, want hij moet wisselen van Michelin naar Hankook. “Vooraf zeiden mensen: het gaat je echt niet lukken om snel te zijn op de Hankooks, die zijn zó anders. Maar waarom zou dat niet kunnen? Hankooks zijn ook zwart, het zijn moderne banden, iedereen in dit kampioenschap rijdt erop. Ze vragen inderdaad wel om een andere rijtechniek, want ze sturen anders in. Maar na drie rondjes ben je daaraan gewend. Ik heb hier ook gesproken met Kendy Janclaes van DKR Engineering, die dagelijks met deze auto’s werkt, en met Laurents Hörr, een ervaren LMP3-coureur, en die zeggen ook dat alleen het eerste stuurgevoel een beetje anders is.”



Natuurlijk zijn we benieuwd waar hij zijn Duqueine-Nissan D08 nog meer rijdt. “Dat moet je aan mijn vrouw vragen, want die bepaalt mijn kalender!” zegt hij grappend. “Vorig jaar kreeg ik de kans om mee te doen aan de Prototype Cup Germany, daar heb ik van genoten. Ik kijk nu rond waar ik allemaal kan rijden met deze auto. Hier in de Supercar Challenge is een mogelijkheid, maar ook in het Duitse STT-klasse, en zelfs al historisch, zoals bij de Masters Endurance Legends. Dan rijd je tegen verschillende auto’s, wat ik leuker vind, met in elke race een variatie aan tegenstanders. Daar leer ik meer van.”



“Vanochtend zat ik bijvoorbeeld te denken: waar kan ik de snellere maar zwaardere GT3’s uitremmen in het Motodrom, waar ik door mijn downforce sneller door de bochten ga. Als ik dicht genoeg in de buurt blijf, kan ik ze door mijn lagere gewicht uitremmen. Daarnaast heb ik een extra voordeel doordat de bandenslijtage op een LMP3 veel lager is. Dat geeft mij de kans om later in de race terug te komen. Races van een uur, zoals hier, maken het rijden interessanter. Die puzzels zijn extra opdrachten die het leuker maken om aan langere races mee te doen, in een kampioenschap met verschillende auto’s, zoals de Supercar Challenge. Dat past sowieso beter bij mij, want ik ben geen typische sprintcoureur. Ik heb meer een endurance-instelling, ook doordat ik de eigenaar ben. Als je zelf betaalt voor remschijven en -blokken, ga je toch met een andere mentaliteit een race in!”



Maar ook de menselijke kant van de Supercar Challenge trekt Ambiel aan. Dat heeft ook te maken met de Nederlandse aard, die hem wel bevalt. “Zandvoort was een geweldig evenement, ook door de mensen. Nederlanders zijn vrolijke mensen, heel vriendelijk voor elkaar en voor anderen, en met een fijn gedrag in de groep. Dat creëert een harmonieuze sfeer in de paddock. Max zelf mag ik heel graag. Dat zie je ook terug in de mensen die hij heeft aangenomen: goed voorbereid en prima mee samen te werken, ook dankzij een geweldige app met alle informatie en communicatie. En wat ik vooral fijn en sympathiek vind: de monteurs horen er gewoon bij, iedereen is welkom in de hospitality, niet alleen de rijders.”



Ambiel wordt gecoacht door de ervaren oud-BMW-fabriekscoureur en voormalig F3000-kampioen Jörg Müller. “Die had ik hier eigenlijk als teamgenoot gehad willen hebben, maar hij had al een vakantie met zijn vrouw geboekt! Hij had hier graag willen bijpraten met de mensen van Koopman Racing, omdat hij net als ik die M6’en en M4’s geweldige auto’s vindt. Dus hij doet nu de groeten en de volgende keer is hij er zeker bij. Ik kan veel van hem leren door al zijn ervaring in LMP’s en GT-auto’s.”



Hockenheim is letterlijk Ambiels thuiscircuit, maar het is niet zijn favoriete circuit. “Ik woon hier 40 kilometer vandaan, ik zat als jongetje op de tribune bij de Grands Prix te kijken naar Gerhard Berger, Jean Alesi en Nigel Mansell. Ik ging er op de brommer heen en droomde van het moment dat ik zelf achter het stuur kon zitten. Maar ik kan de baan niet dromen zoals sommigen hun thuiscircuit kunnen dromen. Er zijn uitdagender banen voor een coureur, zoals Zandvoort, Spa en Monza – en misschien ook Dijon, waar ik nog nooit heb geracet. Maar het thuisgevoel geldt hier zeker. Familie, vrienden, werknemers, ze komen allemaal langs om te kijken. En natuurlijk mijn vrouw en dochter. En weet je wat? Mijn dochter vindt het allemaal geweldig – blijer kun je me niet maken!”