Formule 3: Ugochukwu is de nieuwe F3-kampioen, Taponen en MP springen op Madring naar P3 in eindstanden

Met een beheerst weekend op het nieuwe GP-circuit in Madrid is Ugo Ugochukwu de nieuwe kampioen in de FIA Formule 3 geworden. Zijn team Campos werd met één race te gaan opnieuw de teamkampioen. Zo spectaculair als de ontknoping was, omdat Ugochuwku’s rivaal Freddie Slater (Trident) het weekend met een flinke voorsprong begon, zo dodelijk saai bleken de drie wedstrijden op de Madring – op één Macau-achtige aanrijding na, waarin bijna tien auto’s op een hoop belandden. De Amerikaan die dit jaar zijn McLaren-steun kwijtraakte, kon de titel uit de handen van Slater ontfutselen omdat de Brit een rampweekend meemaakte waarin hij net als Ugochukwu op Monza zijn hoofd verloor. In hun spoor sloot MP Motorsport een aanvankelijk lastig F3-jaar met een daverende eindsprint: het team veroverde in extremis de derde plaats in het teamkampioenschap, terwijl Tuukka Taponen met een overwinning in de laatste race ook P3 in het rijdersklassement voor zich opeiste. De overige zeges in Madrid gingen naar Théophile Naël (Campos) en Pedro Clerot (Rodin).

Tekst: Mattijs Diepraam
Foto’s: Dutch Photo Agency

Het F3-finaleweekend op de Madring betekende niet alleen drie races, maar ook – nog een unicum – twéé kwalificatiesessies: voor elke hoofdrace eentje. Ze werden wel kort na elkaar afgewerkt, zodat pech in de eerste sessie gevolgen kon hebben voor de tweede. De eerste pole ging naar de winnaar op Monza, Taito Kato (ART), terwijl de tweede werd opgeëist door Taponen, die het seizoen begon als een van de favorieten, maar samen met zijn team MP Motorsport aanvankelijk achter de feiten aanliep. Op Monza eindigde de Fin al op het podium, de pole was een nieuw hoogtepunt in een seizoen dat Taponen in majeur hoopte te eindigen.



Intussen keek iedereen naar de titelkandidaten. De rollen bleken zich volledig om te draaien bij dat tweetal: waar Ugochukwu op Monza onderuit ging door een stommiteit in de vrije training, reed de Amerikaan op de Madring naar een vierde en een tweede tijd. Slater profiteerde in Italië van de blunder van Ugochukwu om verder uit te lopen in de tussenstand, maar was juist in Spanje de weg compleet kwijt, luid klagend tegen zijn team Trident dat zijn auto niet deugde. Hij kwam niet verder dan een 17e tijd. De Italianen bleven dus aan het begin van de tweede sessie sleutelen, waarna Slater meteen de voorlopige pole zette. Maar nóg was er niets goed aan de auto, zo meldde de Brit, die daarna afzakte naar de achtste tijd.



Ondanks alle verwachtingen over auto’s die links en rechts tegen de muren zouden stuiteren, bleef de chaos in de sprintrace uit. Sterker nog, de kijkers kregen een processie van 16 ronden voorgeschoteld waarin de inhaalactie van Naël voor de koppositie de enige passeermanoeuvre van betekenis in de hele race bleef. De Fransman reed het veld op acht seconden, waarvan Prema-duo James Wharton en Alex Powell de snelste achtervolgers waren. MP’s Alessandro Giusti won een plekje door buiten de baan in te halen, maar schonk die positie na een paar ronden terug aan Bruno Del Pino van VAR. Del Pino’s teamgenoot Enzo Deligny kreeg 10 seconden tijdstraf, zodat iedereen na de zevende plaats een positie opschoof. Ook Ugochukwu profiteerde: hij finishte zo achtste in plaats van negende en liep een klein beetje in op Slater, die kleurloos als 18e eindigde.



Zo bloedeloos als de sprintrace was, zo rampzalig begon de eerste hoofdrace, waarin het halverwege de openingsronde misging in het middenveld, met de VAR-auto’s van Del Pino en Enzo Deligny in het middelpunt en daarna een vliegende Maciej Gladysz (ART) over het achterwiel van Fionn McLaughlin (Hitech). In totaal zo’n tien auto’s waren betrokken bij de dramatische stuiterpartij tussen twee muren, die veel kijkers aan Macau deed denken. Zeven auto’s maakten uiteindelijk de herstart niet meer mee. Daarin hernam Clerot de kop die hij bij de oorspronkelijke start al had veroverd op Kato, met daarachter Taponen en de opgerukte Ugochukwu.



De orde van de sprintrace keerde daarna terug, met een korte pauze in de 11e ronde, toen een wanhopige Slater de macht over het stuur verloor na toch al een rommelige race in het kielzog van Yamakoshi en in de muur belandde. Zo pakte Clerot zijn eerste F3-overwinning, vóór Kato en Taponen. Daarmee schoof Kato voorlopig door naar de derde plaats in de tussenstand. MP Motorsport scoorde deze keer ook met Giusti, die zesde werd achter Jin Nakamura (Hitech). Belangrijker voor het kampioenschap: Ugochukwu pakte kostbare punten met zijn vierde plaats. Sterker nog: hij kwam daarmee op gelijke hoogte met Slater, met een aanzienlijk voordeel in de laatste race vanwege zijn startplek op de eerste rij, terwijl zijn rivaal vanaf de vierde rij moest vertrekken. Ugochukwu’s team Campos verdedigde intussen met succes zijn teamtitel.



De beslissende tweede hoofdrace werd opnieuw een optocht, zodat Ugochukwu de titel niet meer kon ontlopen. Taponen behield de leiding vanaf pole en reed zichzelf na 19 ronden naar de derde plaats in de eindstand: een verrassende eindsprint van de Fin. De hele race reed Ugochukwu veilig in zijn spoor mee, om zo Slater te verslaan, die niet verder kwam dan de achtste plaats. Bij de start zakte de Brit zelfs nog achter David, daarna wist hij een van de weinige geslaagde inhaalacties van het weekend te produceren. Maar het was bij lange na niet genoeg: Ugo Ugochukwu was de nieuwe F3-kampioen.



Voor MP Motorsport was het sowieso een mooie dag, want niet alleen Taponen sprong naar de derde plaats in het eindklassement, ook het team schoof door naar de derde plaats in het teamkampioenschap, dankzij de P5 en P6 van Mattia Colnaghi en Alessandro Giusti, die finishten in het spoor van Kato en Clerot, die nog maar het begin vormden van één lange DRS-trein vanaf winnaar Taponen.

FIA F3, Madring, 12-13 september 2026

Race 1
1. Théeophile Naël - Campos - 16 ronden
2. James Wharton - Prema - 8"993
3. Alex Powell - Prema - 11"227
4. Bruno Del Pino - Van Amersfoort - 13"711
5. Alessandro Giusti - MP Motorsport - 14"543
6. Ernesto Rivera - Campos - 15"307
7. Jin Nakamura - Hitech - 20"369
8. Ugo Ugochukwu - Campos - 20"857
9. Taito Kato - ART - 22"027
10. Tuukka Taponen - MP Motorsport - 23"617
11. Pedro Clerot - Rodin - 25"563
12. Matteo De Palo - Trident - 26"749
13. Fionn McLaughlin - Hitech - 27"225
14. Mattia Colnaghi - MP Motorsport - 28"178
15. Enzo Deligny - Van Amersfoort - 29"535 *
16. Yevan David - AIX - 36"824
17. Hiyu Yamakoshi - Van Amersfoort - 37"151
18. Freddie Slater - Trident - 37"585
19. Maciej Gladysz - ART - 38"013
20. Noah Strømsted - Trident - 38"569
21. Brando Badoer - Rodin - 39"526
22. José Garfias - Prema - 40"270
23. Nicola Lacorte - DAMS - 40"746
24. Kanato Le - ART - 42"832
25. Fernando Barrichello - AIX - 43"817
26. Michael Shin - Hitech - 44"822
27. Nandhavud Bhirombhakdi - DAMS - 47"139
28. Niccolò Maccagnani - Rodin - 48"115

* 10" tijdstraf

Race 2
1. Pedro Clerot - Rodin - 19 ronden
2. Taito Kato - ART - 1"341
3. Tuukka Taponen - MP Motorsport - 2"866
4. Ugo Ugochukwu - Campos - 4"633
5. Jin Nakamura - Hitech - 5"503
6. Alessandro Giusti - MP Motorsport - 6"295
7. Alex Powell - Prema - 7"498
8. Ernesto Rivera - Campos - 9"670
9. Théophile Naël - Campos - 10"149
10. James Wharton - Prema - 11"421
11. Yevan David - AIX - 13"161
12. Mattia Colnaghi - MP Motorsport - 14"887
13. Kanato Le - ART - 17"842
14. Matteo De Palo - Trident - 19"630
15. Hiyu Yamakoshi - Van Amersfoort - 20"229
16. Noah Strømsted - Trident - 20"986
17. Brando Badoer - Rodin - 21"394
18. Niccolò Maccagnani - Rodin - 21"816
19. Nandhavud Bhirombhakdi - DAMS - 22"450
20. Nicola Lacorte - DAMS - 33"747 *

* 10” tijdstraf voor te hoge snelheid in de pitstraat

Uitgevallen
Freddie Slater
Fionn McLaughlin
Enzo Deligny
Bruno Del Pino
Maciej Gladysz
José Garfias
Michael Shin
Fernando Barrichello

Race 3
1. Tuukka Taponen - MP Motorsport - 19 ronden
2. Ugo Ugochukwu - Campos - 1"398
3. Pedro Clerot - Rodin - 2"302
4. Taito Kato - ART - 2"701
5. Mattia Colnaghi - MP Motorsport - 3"321
6. Alessandro Giusti - MP Motorsport - 3"827
7. Enzo Deligny - Van Amersfoort - 4"311
8. Freddie Slater - Trident - 4"780
9. Ernesto Rivera - Campos - 5"222
10. Yevan David - AIX - 5"625
11. Brando Badoer - Rodin - 6"065
12. Theophile Nael - Campos - 6"480
13. Alex Powell - Prema - 7"117
14. Fionn McLaughlin - Hitech - 7"766
15. Jin Nakamura - Hitech - 8"758
16. James Wharton - Prema - 9"532
17. Bruno Del Pino - Van Amersfoort - 10"056
18. Matteo De Palo - Trident - 10"865
19. Kanato Le - ART - 11"849
20. Nicola Lacorte - DAMS - 13"134
21. Noah Strømsted - Trident - 14"011
22. Maciej Gladysz - ART - 14"554
23 - Fernando Barrichello - AIX - 15"101
24 - Niccolò Maccagnani - Rodin - 15"619
25 - Michael Shin - Hitech - 20"893
26 - José Garfias - Prema - 47"420
27 - Nandhavud Bhirombhakdi - DAMS - 1 ronde

Uitgevallen
Hiyu Yamakoshi

Eindstand kampioenschap
1.Ugochukwu 159; 2.Slater 145; 3.Taponen 108; 4.Kato 105; 5.Nael 88; 6.Clerot 88; 7.Rivera 87; 8.Badoer, Yamakoshi 71; 10.Strømsted 65; 11.Del Pino 57; 12.Gladysz, Colnaghi 54; 14.Nakamura 53; 15.Giusti 45; 16.Deligny 40; 17.Wharton 39; 18.David 35; 19.Lacorte 33; 20.Le 30; 21.Sharp 21; 22.Xie 20; 23.Powell 14; 24.De Palo 7; 25.Benavides 6; 26.McLaughlin, Ho, Barrichello 2; 29.Garfias 1.