Retro: Olivier Hart naar klinkende zege op eerste Le Mans Classic Legend

Dit weekend luidde historisch organisator Peter Auto op het circuit van Le Mans een nieuwe traditie in: een jaarlijkse Le Mans Classic. Het evenement is vanaf nu gesplitst in twee keer vijf ‘plateaus’ (zoals de Fransen een veld noemen): in even jaren vindt de nieuwe Le Mans Classic Legend plaats voor sportauto’s van 1972 tot 2015, in oneven jaren krijgt de ‘oude’ Le Mans Classic voor auto’s van 1923 tot 1975 vanaf 2027 een vervolg – nu onder de naam Le Mans Classic Heritage. Op de eerste Le Mans Classic Legend schreef een Nederlander meteen geschiedenis door als enige alle races van zijn plateau op zijn naam te schrijven – en dat nog in een ‘Nederlandse’ auto ook: in de Ascari KZR-1 van Olivier Hart zegevierde samen met Sam Hancock drie keer in plateau 8 voor LMP’s en GT’s van 2000-2010.

Tekst: Mattijs Diepraam
Foto’s: DPPI via Peter Auto

In het goed bezette meest traditionele plateau van het weekend, Plateau 6 voor auto’s van 1972 tot 1984, was Maxime Guenat duidelijk de beste. Met zijn Lola T286 won de Fransman twee van de drie races. De tweede race ging naar de Lola T70 Mk3B van Chris Ward/Jan Magnussen. De Porsche 924 GTP van Alex van Breemen/Jan Lammers kwam spijtig genoeg niet verder dan tien minuten in de eerste race. De BMW 3.0 CSL die Adrian van Hooydonk deelde met Vanina Ickx en Bernd Georgi haalde de nacht, maar viel halverwege de tweede race uit. Van de Nederlandse deelnemers in het plateau deed Jeroen Bleekemolen het ’t beste: met de Porsche 935K3/80 van Tim Pappas reikte het duo tot de 19e plaats algemeen en de 11e plaats in de klasse.



Plateau 7 was het Group C-plateau van 1982 tot 1993. De verwachting was al dat de opkomst daar zou teleurstellen, maar 16 auto’s was alsnog een zware tegenvaller. Olivier Galant begon goed met een overwinning in de eerste race, maar daarna had de Nissan R90CK het nakijken via twee overwinningen voor de Porsche 962C van Ivan Vercoutere/Ralf Kelleners. De constant rijdende Klaus Abbelen was echter de lachende derde: zijn 962C werd de algemene winnaar.

Plateau 8 voor het post-Group C-tijdperk van de 20e eeuw (1994-1999) bracht ook niet meer dan 20 auto’s op de baan, waarvan het merendeel GT’s. Dat beeld was vergelijkbaar met de ERL-klassen in de reguliere Le Mans Classic Series, waar het in de jaren negentig en nul ook zoeken is naar prototypes. Een van de weinige proto’s die wel present waren, de Panoz LMP-1 Roadster van Olivier Galant, won twee van de drie races en daarmee het algemene klassement. De derde race ging naar de McLaren F1-GTR van Emmanuel Collard. Cor Euser en Don Yount presteerden uitstekend met een zesde plaats algemeen (en vierde bij de GT’s) voor de Marcos Mantara LM600 evo, beter bekend als ‘La Bomba’. Bleekemolen en Pappas eindigden deze keer als 13e, nu met de Porsche 993 GT2 Evo, terwijl Mike en Loris Hezemans in de Lotus Elise GT1 het einde van de eerste race niet haalden.



Veel meer animo was er voor het vroege tijdperk van de LMP900/LMP1’s, LMP675/LMP2’s en de GT1’s en GT2’s (2000-2010). Tussen de 31 auto’s was Nederland daarin niet alleen met coureurs vertegenwoordigd, maar ook via diverse auto’s. Olivier Hart stapte samen met Sam Hancock in de pas door Nicky Pastorelli gerestaureerde Ascari KZR-1 (op basis van de Group C-auto van Wiet Huidekoper, de Lola T92/10). Net zo veel aandacht trok de Spyker C12 die in ere was hersteld door Tachyon Motorsport en opnieuw Hans Hugenholtz en Jeroen Bleekemolen achter het stuur had. De Dome S101 van Jan Lammers was er ook, nu in bezit van de Belg Ivan Vercoutere, met Alex Müller als co-equipier. Lammers ging in de paddock wel even herinneringen ophalen bij (en in) de Dome, maar zelf stapte hij aan boord van de Porsche 996 GT3 RS van Alex van Breemen.

Het werd een glorieus etmaal voor de Ascari, want Hancock en Hart wisten alle drie races op hun naam te schrijven en daarbij een Audi R8 LMP1 te verslaan, het exemplaar van Christian Albrecht. De Dome eindigde steeds ver bovenin en greep uiteindelijk de derde plaats algemeen, achter de snelste GT, de Aston Martin DBR9 van Gregor Fisken. De Spyker bleek betrouwbaar, waardoor Hugenholtz en Bleekemolen naar een 16e plaats algemeen en een zevende plaats in de GT2C-klasse konden sturen. Van Breemen en Lammers reikten in plateau 9 verder dan in plateau 6, met een 22e plaats algemeen en een vijfde plaats in de GT2B-klasse tot gevolg.



Iets minder royaal bezet met 22 auto’s was het laatste plateau voor de meest recente LMP1’s, LMP2’s en GTE’s (2006-2015), die sinds dit jaar ook in de WEC-supportklasse Legends of Le Mans uitkomen. De kwaliteit was echter zeer hoog door de aanwezigheid van onder meer twee Peugeot 908’en en twee Lola-Aston Martin DBR1-2’s. Die laatsten verdeelden onderling de winst in de drie races: Christian Albrecht won race 1 en race 3, Philip Kadoorie won de middelste race. Albrecht werd daarmee ook de algemeen winnaar, terwijl constant presteren de Lola B07/18 van Michel Frey en de 908 HDi FAP van Shaun Lynn boven de Lola-Aston van Kadoorie uittilden in de einduitslag. De Ferrari 488 GTE Evo van Stephan Joebstl was de beste GTE.

In het bijprogramma sprong de ronde van de GT3 Revival eruit, de tweede nieuwe klasse van Peter Auto, die sinds dit jaar meerijdt in het voorprogramma van de Endurance Cup van de GT World Challenge Europe. Maar liefst 41 auto’s kwamen naar Le Mans, waarvan de Ferrari 458 GT3 Evo van Benjamin Ricci en de Aston Martin Vantage V12 GT3 van Jonathan Mitchell de prijzen pakten. Timmo Mol was de enige Nederlandse deelnemer. In de Porsche 997 GT3-R die hij deelde met José García werd hij twee keer 22e. De Matech Ford GT van de meest gefotografeerde deelnemer van het evenement, Lindsay Brewer, reed uiteindelijk geen meter.



De Berlinetta Challenge was een Ferrari-extraatje op het programma, waarin 14 Ferrari Challenge-auto’s van de types 458, 430, 355 en 348 het tegen elkaar opnamen. Joe Macari werd de winnaar in een 430, terwijl Jan Bot als vijfde over de streep kwam in zijn 355. Duits tegenwicht werd geboden door de Porsche Classic Cup, een vergelijkbare grid voor 27 Porsche Cup-auto’s van de generaties 964, 993 en 996 (en een verdwaalde 944). De overwinning ging naar vader en zoon Mike & Andrew Jordan in een 996. Er waren geen Nederlandse deelnemers.

Zonder twijfel het bijzonderste onderdeel van het bijprogramma was de HSR NASCAR Classic by Goodyear, waarvoor de Amerikaanse historische organisator HSR maar liefst 35 NASCAR-auto’s van 1966 tot 2020 had laten overkomen. Bekende namen maakten deel uit van de deelnemerslijst, zoals Kurt Busch (in de jongste auto), Joe Nemechek en JC France (in een winnende auto). In drie races van 35 minuten gingen de auto’s elkaar te lijf, waarbij Andrew Jordan nog twee overwinningen aan zijn zegekar mocht binden, in een Toyota Camry uit 2011. JC France won de eerste race in een Chevrolet Camaro uit 2014.



Alle uitslagen op een rij