Rally - ONRK: Eindelijk winst voor Van Deijne in de ELE Rally

Veldhoven – Vijftien pogingen waren er voor nodig, maar dit jaar was het ein-de-lijk zover. Kevin van Deijne heeft dit weekend de ELE Rally gewonnen. Een thuisrally is altijd een bucketlist item voor een rijder en wie uit het Salland of uit Brabant komt heeft doorgaans de pech dat ze niet de enigen zijn die hun thuisrally willen winnen. De strijd was spannend en de overwinning zoet. Yannick Vrielink strandde op slechts acht en halve seconde.  “Hij is binnen! Super blij mee!” reageerde Van Deijne aan de finish.

Tekst: Dré Galiart
Foto's: Dré Galiart, Steven van Veenendaal

Warm met een dreiging van noodweer
Na een bijna tropische week in het Brabantse, was het wachten op een klap onweer. ‘25 millimeter in Eindhoven’ kwam voorbij in een van de apps en dus kwam er ook een organisatorisch bulletin. ‘Alternatief verkennen’ luidde ’t, onder dreiging van ’t weer en dito gevolgen voor de onverharde stroken. Dus was het op vrijdagavond gelijk ‘riemen vast’ voor rijders en toeschouwers. De wind stak op, de bewolking was er, maar… de regen bleef uit. Het had zomaar wedstrijd bepalend kunnen zijn, maar het bleef droog rondom Eindhoven, ook op de zaterdag. En dus was het puffen in de auto’s en daarmee ook een verhitte strijd.

Verhoudingen
Het is iets wat elke wedstrijd terug komt. Welke taal spreken de tijden. De eerste of eerste twee klassementsproeven zijn doorgaans een goede indicatie. Zo ook nu. Ok, we konden van te voren Van Deijne, Vrielink en Van de Laar opschrijven als belangrijkste kanshebbers, terwijl we Stan Pex als huizenhoge outsider opschrijven, vanwege beperkte kilometers dit jaar. Maar hoe verhouden die drie of vier zich? Van de Laar antwoordt het eerste, hij pakt de scratch op de rundkurs van Stiphout/Helmond.  Van Deijne, net zoals zijn concurrent in de Škoda Fabia RS Rally2, volgt op 1,5 seconde. De Citroën van Yannick Vrielink moet al ruim zes seconden toegeven. Vanaf de tweede proef pakt Van Deijne, genavigeerd door Lisette Bakker, de regie in handen. Zo bouwt hij aan nagenoeg 7 seconden voorsprong na de boucle. Op de derde proef melden ook Stan Pex en Jorie Christiaens zich in de top drie, al liggen zij overall al bijna op een halve minuut. Vrielink, genavigeerd door Harm van Koppen, hebben dan al vijftien seconden aan hun broek. De eerste boucle is daarmee meteen een sleutel boucle.



Vrielink slaat terug
In de tweede boucle begint Van Deijne nog ’t snelst, maar daarna komt Yannick Vrielink op stoom. Het onderlinge verschil na verrekening van KP4 en 6 is 0,5 seconde in het voordeel van Vrielink, maar op KP5 pakt hij de echte marge. 6,2 seconden is het verschil en daarmee komt Vrielink terug op ruim 8 seconden van de leiding. Maar dat is niet het enige wat KP5 in petto heeft voor de top van de wedstrijd. Ben van de Laar maakt een fout, verremd zich en heeft een onzachte kennismaking met een ton en een lantaarnpaal en is klaar voor de avond. Tot overmaat van ramp voor de familie is zus Anja, beter bekend onder haar man’s naam Van Loon, dan al gecrasht en met een koprol uit de wedstrijd verdwenen. Zo sluiten we de vrijdagavond af met in de top speelbare verschillen voor de leiding en volgt Pex in niemandsland op plek 3.



Boeiende zaterdag
Na een grillige vrijdag waarbij de verschillen wat uitschieters laten zien tussen Vrielink en Van Deijne, is de zaterdag er een waarbij de top twee elkaar slechts een hand vol seconden toestaat. Sterker nog, de grootste marge is 3 seconden.  Bedenk daarbij dat in het menu van de zaterdag klassieke ingrediënten bevat. De lange (veelal onverharde) proef van Wintelre, scheidsrechter en ‘er gebeurt altijd wat’ Sint-Oedenrode en het specialistische industrieterrein van Ekkersrijt in Son. Het mag dus gezegd worden dat we een strijd op hoog niveau hebben gezien, zoals in ’t verleden wel vaker in de ELE. Voor de neutrale kijker is ’t daarbij goed om te weten dat de verschillen beide kanten op gaan. Dan weer pakt Van Deijne wat meer, dan pakt Vrielink weer wat terug. En zo gaan we de laatste boucle in met een verschil van 6,6 seconden op de tabellen in het nadeel van Vrielink. En wie goed leest, weet daarmee eigenlijk al dat meer dan 3 seconden verschil per proef nodig zijn om nog de winst te pakken. Van Deijne zet aan op Sint-Oedenrode en geeft daarmee de boodschap af aan Vrielink dat hij wel heel hard zijn best moet doen om op Son nog het inmiddels opgelopen gat van 9,6 seconden te overbruggen. Enkel een lekke band of een keer verremmen, kunnen hem nog van de zege houden. En zo rijdt Van Deijne keurig de winst binnen. Een lang nagestreefd doel is bereikt en de jaarlijks terugkerende vraag ‘Ga je ‘m deze keer dan winnen?’ is beantwoord met een volmondige ‘ja!’



Familietraditie
Zonen van, het is nogal een dingetje in de Nederlandse rallysport, want er rijden er talloze rond. Zo ook Jari van Hoof en laat dat nou de zoon zijn van een historisch podiumkandidaat. Want in ’t laatste decennium dat hij startte, was vader Piet steevast een kanshebber voor ’t podium, als hij al niet met de overwinning ging lopen. En dat scenario voor de familie Van Hoof nam een serieuze draai toen op zaterdagochtend Stan Pex vanaf de derde positie moest opgeven. Positie drie werd daarmee ineens vacant. Joep Luth deed verwoede pogingen om het gat te dichten en ook Stig Andervang, maar ze waren met respectievelijk de Škoda RS en de Hyundai I20 niet opgewassen tegen de oudere Lancer Evo X. Zo stond er op zaterdagavond weer een Van Hoof op het podium. “Het lijkt erop dat we de traditie in stand gaan houden” lacht Jari. “We zijn er super blij mee, we hadden lang niet gereden en zeker vandaag ging ’t supergoed” meende hij.



Nabeschouwen
Met de top drie bekend is ’t tijd om te kijken wat de heren er zelf van vonden. Waar Van Deijne vooral vol ongeloof en enthousiasme reageerde, zou je zeggen dat Vrielink vooral zou balen, maar dat zit anders. “We hebben een prachtige strijd gehad, Kevin heeft super hard gereden, veel respect naar hem. Gisteren hebben we in de avond wat laten liggen, dat was mijn eigen schuld. Als iemand zo snel heeft gereden, kan ik me daar helemaal niet slecht over voelen” verklaard Vrielink. Zijn fout zat ‘m in de verhouding van gas en remmen waardoor er onbalans kwam, zo legde hij aanvullend uit. Net achter de eerste vier Rally 2’s  en de Evo van Van Hoof, zat Willem Wouter Overbeek. “Als je met de Rally2’s in gevecht zit, dan zit ik aan ’t maximale van de auto” zei hij na zijn knappe zesde plaats met de Clio Rally3. Leo Kurstjens eindigde als achtste en was tweede Rally3.



Bijzondere input van Weijs Motorsport
Het team van Hans Weijs Motorsport is niet vies van het aan de start brengen van bijzondere auto’s. Vorig jaar nog was er de comeback van de Golf Rallye van Senior, dit jaar heeft het team een Porsche voorzien voor Michiel Becx en Sander van Barschot. Een auto die internationaal een publieksfavoriet is en sinds de homologatie in R-GT niet langer een auto die reden is voor discussie. Wel is de auto begrenst op 190 km/h zoals de reglementen in Nederland voorschrijven. Becx noteerde uiteindelijk de zevende positie algemeen. “Ik heb Hans heel erg bedankt voor ’t werk want dat is echt bijzonder, van 0 opgebouwd en we hebben niks meegemaakt. We moeten nog wel wat dingen aanpassen voor ’t onverhard, maar op verhard is ’t een hele fijne auto” zo is Becx van mening. Hij werd zevende.  



Nog een opmerkelijk verhaal is dat van Jeroen van Eerd. Normaal gesproken onderweg met het rallyicoon wat de Toyota Celica is, vond er tijdens de perspresentatie een bijzondere ontmoeting plaats. Ken je dat verhaal van dat je droomt van een auto en dan toch een keer gaat proefrijden. ‘Dat is de fout die je maakt’ zullen je vrienden zeggen, ‘nu ben je verkocht’. Precies dat gebeurde met Jeroen van Eerd. Zo stond Van Eerd met Weijs te praten en kreeg de opmerking naar zijn hoofd ‘Jij moet een Rally2 gaan rijden”. En amper enige tijd later reden ze een rondje op een industrieterrein “En ik was meteen verkocht” lacht Van Eerd.

En zo stond daar ineens een Rally2 Fiesta aan de start van de ELE Rally. Hij schopte ’t tot 15e algemeen, maar de glimlach op het gezicht verraadde dat van het gevoel van een winnaar.



ELEctric
Hate them or love them. Electrische rallyauto’s blijven voer voor discussie, maar de ELE Rally gebruikt de aanwezigheid ervan al jaren om ‘maatschappelijk relevant’ te blijven. Zoals autosport historisch al bij heeft gedragen aan technieken voor de toekomst, zo blijft ook de Opel cup dat voor de autosport. Zo blijft het bijzonder dat de ELE Rally al jarenlang het toneel mag zijn van de Opel cup, dit jaar voor het eerst met de Mokka GSE, een internationaal debuut. En wie nieuwe auto’s zegt, zegt risico op kinderziektes. Helaas bleek Timo van der Marel, een van drie Nederlandse entries, een van de ‘slachtoffers’ van technische malheur en dat al op de tweede klassementsproef. Hij had op de eerste KP nog een tweede tijd gereden. Het is overigens een cup die bol staat van het talent door allerlei internationale cups. De uiteindelijke winnaar, de Duitser Schultz, is Opel Fabrieksrijder en heeft dit jaar al de eerste manche van het Junior ERC gewonnen, de tweede geplaatste Fransman won een talenten wedstrijd en mag zo in de cup uitkomen. De derde geplaatste Lloyd uit Wales was vorig jaar runner up in het Junior ERC en heeft de grote schoenen van de Britse rallysport te vullen.

Met deze achtergrond was de Duitser Schultz het meest internationaal ervaren en dus is ’t misschien niet raar dat hij de snelste was. Hij deed achteraf zijn relaas  “In ’t begin hebben we rustig moeten wennen omdat we niet konden testen vooraf. We zijn vanaf ’t begin aan de leiding gegaan en we hebben ons prima geamuseerd”. Max van Empel lag lang op koers om tweede te worden, maar een foutje en technische malheur daarna, beëindigde zijn wedstrijd. Zo werd Fabian Kamermans vierde en pakte een podium bij de Junioren achter de Franse nummer twee (die overigens in zijn interview een waslijst aan namen wist te bedanken en dus ook zijn mediatraining op orde had). “Het ging best goed, we mikten op plek drie en in ieder geval een podium bij de Junioren en dat is gelukt. Deze auto is weer heel anders dan die van vorig jaar, 281 in plaats van 130 pk en daarmee is een heel goede auto neergezet” meent Kamermans.



Biesheuvel oppermachtig
Bij de historische wedstrijd was Antoine Biesheuvel oppermachtig. Hij smeet met minuten. Op de vrijdagavond was de hoop op een intensief gevecht met thuisrijder Antoine van Ballegooijen snel vervlogen toen Van Ballegooijen met de Sierra RS Cosworth het decor opzocht na een verkeerde bandenkeuze. De rest van ’t veld kon duidelijk niet volgen en ook de eerder gehoopte inschrijving van één of meerdere Ford Escort RS Cosworths bleef uit. “Het was saai”  gaf Biesheuvel eerlijk toe. “Dan is ’t moeilijk je concentratie vol te houden”. Zo moest Biesheuvel het doen met ’t vooruitzicht dat er volgend jaar mogelijk een handvol extra M3’s voorzien is in het kampioenschap, wellicht vergezeld door eerder genoemde Escorts zou dat het kampioenschap nóg maar eens een impuls kunnen geven en daarmee hopelijk meer spanning.



Kampioenschap
“Ik denk dat dit een sleutelwedstrijd wordt” zei Kevin van Deijne aangezien hij opnieuw het beste resultaat binnenhaalt. De regels dit jaar zijn zo dat rijders vooraf hun meetellende wedstrijden hebben moeten aangeven. Vrielink heeft zo al 3 resultaten staan, terwijl Van Deijne er pas twee heeft. De regerend kampioen Rostek, kwam pas één keer in actie en zo is de stand in ’t kampioenschap enkel met de juiste weegschaal te begrijpen. Vanaf de Vechtdalrally gaan we zien of Rostek Van Deijne onder druk kan zetten. In Sulingen was dat niet het geval en dus ligt de druk wellicht meer bij hem dan bij Van Deijne.