Sportscars: Toyota bekroont 100e WEC-race met 50e zege, in beide klassen Nederlanders op podium bij seizoensstart Imola (lang)
Winst voor de #8-Toyota bij de seizoensstart van het FIA WEC in Imola
Voor het recordaantal van 92.175 bezoekers bekroonde Toyota de 100e WEC-race van het merk met de 50e overwinning in de serie. Na een strategisch goed gereden race haalden pole-sitters Sébastien Buemi, Brendon Hartley en Ryo Hirakawa in de #8-Toyota de overwinning binnen. De #51-Ferrari (Pier Guidi/Calado/Giovinazzi) eindigde op 15,185 seconden als tweede, de derde plaats was voor de #7-Toyota van Mike Conway, Kamui Kobayashi en Nyck de Vries, die aan de finish een achterstand van 27,557 seconden hadden. Achter de drie LMH’s was de #35-Alpine (Félix da Costa/Milesi/Habsburg) de best geklasseerde LMDh, op 0,58 seconde gevolgd door de #20-BMW van René Rasrt en Robin Frijns. In de LMGT3-klasse ging de winst naar de #69-WRT-BMW van Anthony McIntosh, Parker Thompson en Dan Harper, die voor de seizoensstart in Imola in de kleuren van het Italiaanse zoetwarenmerk Tic Tac was uitgevoerd, zoals in 1991 de Tauber-BMW in de DTM reed. De TF Sport-Corvette van Nicky Catsburg, Johnny Edgar en Peter Dempsey eindigde als tweede, zodat er in beide klassen een Nederlander op het podium stond. Daarachter volgden de beide Manthey-Porsches, de #92 (Shahin/Pera/Lietz) voor de #91 (Cottingham/Boguslavskiy/Güven).
Tekst: René de Boer (X/Bluesky: @renedeboer)
Foto's: Rick Kiewiet/Prescott Motorsports, FIA WEC/DPPI
Start van de race met de beide Ferrari's direct vooraan
Na de start van de race had de pole-winnende #51-Ferrari de leiding in handen, maar in het derde uur kwam de #8-Toyota aan de leiding, doordat het team had besloten om bij de tweede pitstop geen banden te wisselen en zo tijd te besparen, nadat bij de Ferrari wel twee banden gewisseld waren. Met eenzelfde trucje wist de #7-Toyota bij de voorlaatste pitstop de #51-Ferrari in te halen, waardoor Buemi als leider in de wedstrijd iets verder kon uitlopen. De #7-Toyota verloor na de laatste stop inclusief bandenwissel weliswaar weer een positie, maar de voorsprong van de #8 was inmiddels groot genoeg om de overwinning niet meer in gevaar te laten komen. Voor Toyota begon het seizoen daarmee zoals het vorige geëindigd was, maar met twee auto’s op het podium heeft het team uit Keulen nu al een honderd procent betere score aan podiumplaatsen dan vorig jaar…
De #7-Toyota met Nyck de Vries achtervolgd door de #51-Ferrari
Nyck de Vries, die samen met zijn teamgenoten als derde eindigde, zei: “Het hele team heeft het fantastisch gedaan in de uitvoering en nam telkens de juiste beslissingen met betrekking tot de strategie. We hadden in de slotfase de strategie verdeeld tussen de beide auto’s en dat pakte goed uit. Ik ben blij om het seizoen met een podiumplaats te beginnen. We moesten er hard voor werken, dus dank aan het team voor de grote inzet hier deze week sinds de start van de Prologue.”
Robin Frijns en René Rast eindigden met de #20-BMW als vijfde
De strijd om de vierde plaats bleef spannend tot het einde. Uiteindelijk bleef Charles Milesi in de Alpine René Rast in de #20-BMW nipt voor. Rast eindigde daarmee samen met Robin Frijns als vijfde. "In de wedstrijd ging het redelijk goed”, zei Frijns. “We hebben wel een drive-through penalty gekregen voor iets heel erg kleins, dat we onder virtual safety-car iets te snel waren. Dat was wel pittig. Toen ik instapte, lagen we door die straf laatste, maar ik kon wel weer terugrijden naar P7, dat was verrassend, het ging echt goed. Daarna konden we dankzij een goede strategie nog opklimmen naar P5, waar we ook gefinisht zijn, maar ik moet wel zeggen dat we ook wat geluk hadden met straffen voor anderen, zoals de Ferrari van Fuoco en de Cadillac. Maar goed, dit resultaat nemen we graag mee!” De #50-Ferrari (Fuoco/Molina/Nielsen) verspeelde de kansen op een podiumplaats door een drive-through als gevolg van het niet correct reageren op gele-vlagsignalen en eindigde als zesde, voor de andere BMW (Marcello/Magnussen), de #38-Jota-Cadillac (Bamber/Bourdais), de #007-Aston Martin (Tincknell/Gamble) en de #83-AF Corse-Ferrari (Ye/Kubica/Hanson).
Dat de beide Geneses bij hun racedebuut niet direct in de punten zouden eindigen, was volgens verwachting, maar dat ook Peugeot er na een enigszins hoopgevende start tijdens de Prologue en de trainingen niet in slaagde om tenminste een van de beide auto’s in de top tien te krijgen, was voor de Fransen ronduit teleurstellend.
LMGT3-zege voor de WRT-BMW in historische Tic Tac-kleuren
In de LMGT3-klasse leek de van pole gestarte #10-Garage59-McLaren (Au/Fleming/Kirchhöfer) lange tijd op weg naar de overwinning, wat de kroon op een sterk debuut van het team zou zijn geweest. In het laatste uur viel de McLaren met Kirchhöfer aan het stuur echter stil op het rechte stuk van start en finish, waardoor Dan Harper in de #69-WRT-BMW de leiding kon overnemen en vervolgens de overwinning naar huis reed. Het was een mooi succes en een goede start van het trio, dat naast Harper uit de Amerikanen Anthony McIntosh en Parker Thompson bestaat. McIntosh kwam met het leuke initiatief om voor iedere race een ander kleurenschema uit de rijke racehistorie van BMW te kiezen. Voor Imola was dit het ‘Tic Tac’-ontwerp, zoals dit begin jaren negentig de DTM-BMW M3’s van de teams Tauber Motorsport (in 1991 met Alan Berg) en Valier (in 1992 met Franz Engstler) sierde.
Nicky Catsburg en zijn teamgenoten eindigden met de #33-TF Sport-Corvette als tweede
Slotrijder Harper had echter in de laatste ronden wel zijn handen vol aan Nicky Catsburg, die in de #33-TF Sport-Corvette steeds dichterbij kwam, maar met een verschil van 0,265 seconde toch zijn meerdere moest erkennen in Harper. Niettemin was ook de tweede plaats een prima resultaat voor Catsburg en zijn teamgenoten Blake McDonald en Jonny Edgar. “Het is super om terug te zijn in het WEC en terugkeren met een podiumplaats is natuurlijk heel mooi”, zei Catsburg. “Dat is beslist te danken aan mijn teamgenoten die vandaag een uitstekende job gedaan hebben. Geen fouten en dat is wat je nodig hebt om hier op het podium te komen. We hadden een paar keer pech in de pitstraat, anders hadden we, denk ik, kunnen winnen. Ik heb het echt geprobeerd tegen die BMW aan het einde, maar ik ken Dan Harper heel goed, hij is een vroegere teamgenoot. Ik rekende er niet op dat hij een fout zou maken en dat deed hij ook niet. Als geheel kunnen we blij zijn met dit resultaat en uitkijken naar een goed seizoen.”
De Iron Lynx-Mercedes met Lin Hodenius eindigde in de achterhoede
De rest van het veld eindigde op minimaal een ronde, aangevoerd door de beide Porsche 911’s van Manthey, respectievelijk ingeschreven onder The Bend Manthey en Manthey DK Engineering. De #32-WRT-BMW (Leung/Gelael/Farfus) completeerde de top vijf. Voor Lin Hodenius en zijn teamgenoten Johannes Zelger en Matteo Cressoni in de #79-Iron Lynx-Mercedes waren er geen punten weggelegd, het trio eindigde op twee ronden als twaalfde en daarmee als laatste team dat rijdend aan de finish kwam in de klasse. Hodenius zei: “We reden dit weekend voor de eerste keer met onze nieuwe ‘brons’-rijder (Zelger, red.). Die miste in de kwalificatie nog een beetje de pace, maar in de race deed hij het best wel goed. Daarna ging Cressoni erin. Hij reed helaas veel te hard de pit in, waardoor we een ‘stop and go’ van 20 seconden kregen. Dat was wel jammer, want anders hadden we zeker hoger kunnen eindigen. Daarna dachten we dat het snel zou gaan regenen, dus lieten we de banden erop die al ouder waren. Dat was voor mij best lastig, ik moest op oude banden Sargeant en Farfus achter me houden, maar dat lukte vijf ronden lang, dat was heel positief. Toen moest ik naar binnen voor die penalty en was het klaar met het feest, maar met de snelheid was ik wel tevreden.” De klasse kende relatief veel uitvallers. De grootste teleurstelling was er bij het Akkodis-ASP-Lexus-team, dat beide auto’s zag uitvallen.