Div: Foppe de Haan: ‘Pim, waarom was je geen eerste?’

Dikke 911
We hadden geregeld dat hij in de pauze mee kon rijden met een dikke 911 in racetrim over de baan. Foppe genoot meerdere ronden zichtbaar van het meerijden en alles wat er op het circuit gebeurde. Meerdere malen gaf hij aan geen weet gehad te hebben van de racewereld, de professionaliteit en het enorme sportieve element in de sport.

Als hij later dat jaar een interview geeft in de Telegraaf vanwege zijn afscheid als trainer van SC Heerenveen, zegt hij: “Ik heb ooit één training gemist van het eerste, dat was toen ik op Assen mee kon rijden in een Porsche over de baan.”

Open mond
Foppe vroeg me tijdens zijn bezoek of ik zelf ook gevoetbald heb (wat ik nog steeds doe) en wat het hoogste is wat ik gespeeld heb, en waar. Ik legde ‘m uit dat dat tijdens mijn studententijd te Groningen was, bij Forward en dat die best hoog voetballen. Hij fronste zijn wenkbrauwen, keek me aan en zei: “Zwarte broek en blauw-wit gestreept shirt, is het niet?” Mijn mond viel open van verbazing want het klopt. Waarna Foppes vrouw al antwoord gaf. “Laat maar Pim, hij weet alles van voetbal en kent bijna elke club in Nederland, zeker in het noorden, tot en met de derde klasse amateurs.”


Pim en Foppe.

Tweede!
Voor ons was het – in 2004 - de eerste race in de Seat Cupra Cup, aangezien de Paasraces net iets te vroeg voor ons kwamen. Toen ik op de startgrid opzij keek, kreeg ik de duim omhoog van Foppe. Zoals een aantal mensen zich wellicht herinnert, waren er toen enorme bandenproblemen en viel de een na de andere coureur uit vanwege het Oost-Europese rubber. Wij niet. Wij werden gewoon tweede! Wij hadden het geluk dat we met de Paasraces niet gereden hadden, maar wel toen banden gekregen hadden en die dus op Assen gebruikten. Dolblij staan René en ik op het podium; debuteren op een A-evenement en dan tweede worden! Ongelooflijk, bizar, vreugde, blijdschap, ongeloof alom….

Al geanalyseerd?
Foppe lacht naar me, geeft me een hand en fronst daarna zijn wenkbrauwen, terwijl hij over zijn kin wrijft en naar de grond kijkt. “Kijk Pim, tweede is heel mooi en begrijp me niet verkeerd, maar waarom ben je geen eerste?” Perplex kijk ik ‘m aan en dat ziet hij. “Nee, begrijp me goed hoor. Tweede is allemachtig mooi. Maar heb je voor jezelf al geanalyseerd waarom je geen eerste bent? Weet je dat al?”

Kampioenen
Dát typeert de topcoach. Dát typeert de sportman, de kampioen. Ik ben allang blij als ik tweede word, denk misschien heel even “jammer dat ik geen eerste ben” maar laat het daarna gelijk achter me. Het is bekend dat Ayrton Senna uren na de race of de kwalificatie nog steeds bezig was met data-analyse. Nog steeds in overleg zat tot middernacht - tot vervelens aan toe - met engineers, om te kijken of er nog iets te verbeteren viel. Of dat ie om middernacht vanuit het hotel terugging naar het circuit om toch nog eens te praten over de set-up.

Ik bewonder de racers die alles laten voor hun sport. Die hun sport zien als hun passie, hun leven. Die alles eruit halen wat er in zit. Nee, ik heb dat niet, maar ik heb ook zeker hun talent niet.

Drinken, slapen, eten
Foppe is niet zomaar een coach of zomaar een sportman. Foppe ís voetbal. Zoals Lewis Hamilton Formule 1 ís. De wedstrijd stopt niet na het laatste fluitsignaal of met het afvlaggen van de race. Voor Foppe of Lewis gaat de sport 24 uur per dag door, 7 dagen in de week. Die drinken, slapen en eten hun sport.

“Waarom was je geen eerste, Pim?” Nou, daarom dus!