Indycar: Sting Ray Robb na angstaanjagende crash Iowa. “Eigenlijk had ik zwaar gewond moeten zijn”
Een angstjagende crash van Sting Ray Robb in Iowa afgelopen zondag werd door de TV regie nog niet eens direct geregistreerd terwijl Will Power als winnaar over de finish ging. Korte seconden na drongen de beelden de huiskamers binnen zonder dat men zich realiseerde wat er eigenlijk gebeurde. Vanwege brandstof besparend rijden verminderde de Arrow McLaren Dallara Chevrolet van Alexander Rossi behoorlijk wat snelheid. Ook Robb zat eigenlijk in diezelfde modus maar contact in het zicht van de finish was onvermijdelijk.
Huiveringwekkende TV Beelden afgelopen zondag. Sting Ray Robb hield er slechts een verbrand vingertopje aan over.
Tekst: Willem J. Staat
Foto’s: Indycar
Sting Ray Robb na angstaanjagende crash Iowa. “Eigenlijk had ik zwaar gewond moeten zijn”
De crash van Sting Ray Robb afgelopen zondag zou zonder de aeroscreen meer ernstige gevolgen gehad hebben. Gistermiddag was er een persconferentie met de onfortuinlijke rijder. De enige verwonding die Robb aan zijn escapades overhield was een blaar op zijn vinger.
Sting Ray Robb: “ Toen ik uit auto stapte raakte ik de halo aan. En het blijft als titanium een paar honderd meter over de grond schaaft dat het nogal heet wordt. Niet bepaald aan te raden dus. Wel weer een les geleerd. Van het aanraken van titanium krijg je dus blaren.” Robb had de twijfelachtige eer om één van de meest heftige en schokkende crashes van de laatste tijd in Indycar te ondergaan. Maar kreeg van Indycar afgelopen maandag al toestemming om komend weekend aan de wedstrijd in Toronto deel te nemen.
Robb: “Ik wat blauwe plekken op mijn heupen omdat de heupgordels naar behoren functioneerden. Toen de auto tot stilstand was gekomen bleef mijn spotter maar tegen mij spreken. Ik deed een snelle zelfcontrole maar was toch wel van de kaart. Had geen snijwonden of iets abnormaals. Toen ze mij uit de auto trokken werd ik even duizelig. Dat heb je ook wel eens als je ’s morgens iets te snel uit je bed komt. Het was toch wel een ernstig gevoel. Ik ben even buiten kennis geweest maar ik weet niet hoelang maar ik kwam snel bij en toen dacht ik even het gaat toch niet zo goed met mij.”Het AMR veiligheidsteam legde Robb op een brancard en werd vanuit het infield center naar het MercyOne Hospitaal in Des Moines overgevlogen. Maar mocht ’s avonds al het ziekenhuis verlaten.
Robb's auto voor de crash in Iowa.
Robb: “ Eigenlijk zou ik veel meer pijn moeten hebben dan ik nu heb. Ik weet ook niet waarom ik OK ben. Ik bedank God voor de eer en de crew die me uit de auto heeft gehaald. Iedereen deed zijn werk zoals van hen verwacht werd. Toen ik in de lucht was kon ik de bovenkant van de hekken zien. Op dat moment besefte ik dat ik in de problemen zat. Ik had mijn handen nog steeds aan het stuur. Ik had genoeg tijd om in de lucht alles in slow motion te zien. Ik liet het stuur los en hield vervolgens mijn veiligheidsharnas vast. Op de weg naar beneden had ik de tijd om na te denken over de ongelukken die ik in de meest recente geschiedenis heb gezien waarbij collega’s door de lucht vlogen. Hinchcliffe, Dixon(Indianapolis Motor Speedway) en zelfs Simon Pagenaud afgelopen jaar. Die had 112G. Ik 109G.”
Aan het eind van de wedstrijd duelleerde Robb met Ed Carpenter om de 19e plek. Sting Ray Robb: “Ik keek omhoog toen ik Turn 1 inging om te zien waar hij was. Ik denk dat hij er ongeveer voor driekwart doorheen was. En het is een soort worstcase scenario als je met die snelheid een bocht verlaat. Zeker zonder te weten wat andere coureurs doen of denken. Ik wou dat ik net zoals bij de simulator op een soort resetknop had kunnen drukken. En dan opnieuw beginnen.”
Robb en zijn vriendin Molly Mitchell. Hij wil zo snel mogelijk weer racen. Uit het goede hout gesneden dus.
Robb gaf achteraf wel toe dat het een spannend moment was toen de auto ondersteboven lag en de veiligheidscrew arriveerde.”Robb: “ Letterlijk toen ik tot rust was gekomen dook er iemand onder de halo en die vroeg: “Dude gaat het goed met je? Wat doet er pijn? Kun je ademen? En ik zal eerlijk zijn op dat moment gierde de adrenaline nog door mijn lijf. Dus ik kon daar niet zo goed mee omgaan als ik eigenlijk gewild had. Ik was een beetje overstuur. Ik dacht natuurlijk ben ik gewond, heb je niet gezien van wat er mij gebeurd is. Ik kan ademen maar niet goed wat ik hang ondersteboven in een Indycar. Toen de auto werd omgedraaid waren er misschien wel meer dan 10 mensen die mij ondersteunden. Toen ik bewusteloos raakte waren twee mensen achter mij en twee die mijn armen vasthielden. Ze ondersteunden mij volledig en ik was op dat moment volledig van hen afhankelijk. Het was duidelijk te zien dat ze er alles aan deden om mij veilig te houden.
Eerlijk gezegd gaat het heel goed met mij. Vlak voor het raceweekend had ik een gesprek waarin mijn geloof de angst om te sterven bij een ongeluk wegneemt. Ik denk dat ik die angst niet voelde die ik had moeten voelen. Dit was heel verrassend. Ik denk dat het voor mij het beste is om in Toronto weer in de auto te stappen. Als je zo hard uit het zadel wordt getrapt wil je er toch zo snel mogelijk weer op om het momentum vast te houden. Ik heb nu alweer heel veel zin in dit weekend.”
Zoals vele coureurs wil Robb er eigenlijk niet over nadenken als Indycar het aeroscreen in 2020 niet had ingevoerd. Robb: “Het aeroscreen heeft ongetwijfeld veel aan mijn hoofd en andere zaken weten te voorkomen. Het titanium waaraan ik mijn vinger verbrandde werd vanwege het schuren over het oppervlak behoorlijk heet. Mijn helm heb ik nog niet gezien maar volgens de mensen die hem geïnspecteerd hebben zijn er geen zichtbare problemen. Behoorlijk indrukwekkend want dit betekent dat de cockpit zijn werk gedaan heeft. I.p.v. dat ik de klap opving raakte het aeroscreen flink beschadigd maar dit kwam omdat het naar behoren werkte.””
Huiveringwekkende TV Beelden afgelopen zondag. Sting Ray Robb hield er slechts een verbrand vingertopje aan over.
Tekst: Willem J. Staat
Foto’s: Indycar
Sting Ray Robb na angstaanjagende crash Iowa. “Eigenlijk had ik zwaar gewond moeten zijn”
De crash van Sting Ray Robb afgelopen zondag zou zonder de aeroscreen meer ernstige gevolgen gehad hebben. Gistermiddag was er een persconferentie met de onfortuinlijke rijder. De enige verwonding die Robb aan zijn escapades overhield was een blaar op zijn vinger.
Sting Ray Robb: “ Toen ik uit auto stapte raakte ik de halo aan. En het blijft als titanium een paar honderd meter over de grond schaaft dat het nogal heet wordt. Niet bepaald aan te raden dus. Wel weer een les geleerd. Van het aanraken van titanium krijg je dus blaren.” Robb had de twijfelachtige eer om één van de meest heftige en schokkende crashes van de laatste tijd in Indycar te ondergaan. Maar kreeg van Indycar afgelopen maandag al toestemming om komend weekend aan de wedstrijd in Toronto deel te nemen.
Robb: “Ik wat blauwe plekken op mijn heupen omdat de heupgordels naar behoren functioneerden. Toen de auto tot stilstand was gekomen bleef mijn spotter maar tegen mij spreken. Ik deed een snelle zelfcontrole maar was toch wel van de kaart. Had geen snijwonden of iets abnormaals. Toen ze mij uit de auto trokken werd ik even duizelig. Dat heb je ook wel eens als je ’s morgens iets te snel uit je bed komt. Het was toch wel een ernstig gevoel. Ik ben even buiten kennis geweest maar ik weet niet hoelang maar ik kwam snel bij en toen dacht ik even het gaat toch niet zo goed met mij.”Het AMR veiligheidsteam legde Robb op een brancard en werd vanuit het infield center naar het MercyOne Hospitaal in Des Moines overgevlogen. Maar mocht ’s avonds al het ziekenhuis verlaten.
Robb's auto voor de crash in Iowa.
Robb: “ Eigenlijk zou ik veel meer pijn moeten hebben dan ik nu heb. Ik weet ook niet waarom ik OK ben. Ik bedank God voor de eer en de crew die me uit de auto heeft gehaald. Iedereen deed zijn werk zoals van hen verwacht werd. Toen ik in de lucht was kon ik de bovenkant van de hekken zien. Op dat moment besefte ik dat ik in de problemen zat. Ik had mijn handen nog steeds aan het stuur. Ik had genoeg tijd om in de lucht alles in slow motion te zien. Ik liet het stuur los en hield vervolgens mijn veiligheidsharnas vast. Op de weg naar beneden had ik de tijd om na te denken over de ongelukken die ik in de meest recente geschiedenis heb gezien waarbij collega’s door de lucht vlogen. Hinchcliffe, Dixon(Indianapolis Motor Speedway) en zelfs Simon Pagenaud afgelopen jaar. Die had 112G. Ik 109G.”
Aan het eind van de wedstrijd duelleerde Robb met Ed Carpenter om de 19e plek. Sting Ray Robb: “Ik keek omhoog toen ik Turn 1 inging om te zien waar hij was. Ik denk dat hij er ongeveer voor driekwart doorheen was. En het is een soort worstcase scenario als je met die snelheid een bocht verlaat. Zeker zonder te weten wat andere coureurs doen of denken. Ik wou dat ik net zoals bij de simulator op een soort resetknop had kunnen drukken. En dan opnieuw beginnen.”
Robb en zijn vriendin Molly Mitchell. Hij wil zo snel mogelijk weer racen. Uit het goede hout gesneden dus.
Robb gaf achteraf wel toe dat het een spannend moment was toen de auto ondersteboven lag en de veiligheidscrew arriveerde.”Robb: “ Letterlijk toen ik tot rust was gekomen dook er iemand onder de halo en die vroeg: “Dude gaat het goed met je? Wat doet er pijn? Kun je ademen? En ik zal eerlijk zijn op dat moment gierde de adrenaline nog door mijn lijf. Dus ik kon daar niet zo goed mee omgaan als ik eigenlijk gewild had. Ik was een beetje overstuur. Ik dacht natuurlijk ben ik gewond, heb je niet gezien van wat er mij gebeurd is. Ik kan ademen maar niet goed wat ik hang ondersteboven in een Indycar. Toen de auto werd omgedraaid waren er misschien wel meer dan 10 mensen die mij ondersteunden. Toen ik bewusteloos raakte waren twee mensen achter mij en twee die mijn armen vasthielden. Ze ondersteunden mij volledig en ik was op dat moment volledig van hen afhankelijk. Het was duidelijk te zien dat ze er alles aan deden om mij veilig te houden.
Eerlijk gezegd gaat het heel goed met mij. Vlak voor het raceweekend had ik een gesprek waarin mijn geloof de angst om te sterven bij een ongeluk wegneemt. Ik denk dat ik die angst niet voelde die ik had moeten voelen. Dit was heel verrassend. Ik denk dat het voor mij het beste is om in Toronto weer in de auto te stappen. Als je zo hard uit het zadel wordt getrapt wil je er toch zo snel mogelijk weer op om het momentum vast te houden. Ik heb nu alweer heel veel zin in dit weekend.”
Zoals vele coureurs wil Robb er eigenlijk niet over nadenken als Indycar het aeroscreen in 2020 niet had ingevoerd. Robb: “Het aeroscreen heeft ongetwijfeld veel aan mijn hoofd en andere zaken weten te voorkomen. Het titanium waaraan ik mijn vinger verbrandde werd vanwege het schuren over het oppervlak behoorlijk heet. Mijn helm heb ik nog niet gezien maar volgens de mensen die hem geïnspecteerd hebben zijn er geen zichtbare problemen. Behoorlijk indrukwekkend want dit betekent dat de cockpit zijn werk gedaan heeft. I.p.v. dat ik de klap opving raakte het aeroscreen flink beschadigd maar dit kwam omdat het naar behoren werkte.””