Retro: Mijn persoonlijke gedachtes aan Roland Ratzenberger
Roland eindigde in de tweede EFDA F3 EK race in het bijprogramma van de Truck GP als tweede achter de Argentijn Victor Rosso. Had het genoegen om beiden van nabij te meegemaakt te hebben. Het waren niet bepaald prefabricated klinische marketing boys zoals we nu zo vaak zien.
2024
We zijn nu tien jaar later. Het gezicht van de racewereld maar ook dat van de fans is veranderd. Maar ook gebrek aan kennis en ongefundeerde meningen`` Hij was maar een F1 paydriver las ik op diverse websites….Voor de mensen die Roland gekend hebben moet dit pijn doen.
Persoonlijk vind ik dat hier wat nuance in gebracht mag worden. Toen ik op een regenachtige zaterdagavond in 1983 op Hockenheim met Roland en zijn toenmalige vriendinnetje kennismaakte zat er naast mij een enorm gedreven mens naast mij die als doel de F1 had.
Waarschijnlijk al vanaf zijn vierde levensjaar zag ik recentelijk in één van de bijdrages van videoproducer Peter Levay. Ook beschikte Roland niet over een gefortuneerde vader zoals Pa Stroll. Elke dag vechten omdat ultieme doel de F1 te bereiken. Een fabriekscontract met Schnitzer BMW zette de naam Ratzenberger in 1987 op de autosportlandkaart alsmede het winnen van het Formule Ford Festival in 1986.
Niet alleen bij de toenmalige Formule Nippon teams maar ook in de Groep C bij Porsche en Toyota stond de naam Ratzenberger hoog op de ranglijst. Persoonlijk heb ik nooit begrepen wat een 34-jarige nog in de F1 te zoeken had maar anderzijds stond de Groep C zowel in Europa als in Japan op zo´n dermate hoog niveau dat vele toenmalige aspirant F1 rijders daar in de negentiger jaren naar toe verkasten waaronder Emanuele Pirro, Mika Salo,Johnny Herbert, Jacques Villeneuve, Heinz Harald Frentzen etc. Ze verkasten niet alleen maar wonnen ook races met steun van Honda, Nissan en Toyota
.
Gezien de toenmalige verhoudingen was het in Roland´s optie een must om naar de F1 te gaan. Hij was ervan overtuigd dat hij over dezelfde kwaliteiten van o.a. bovengenoemden beschikte. Hij had ze in Japan allemaal wel een keer verslagen. Onder diegenen die vanuit Japan terug naar Europa kwamen bevonden zich wel enkele toekomstige GP winnaars. Dus vanuit zijn optie was die F1 kans bij Simtek volledig te begrijpen.
Een podium tijdens 24U Nürburgring opende achteraf gezien heel veel deuren in 1987
De eerste kennismaking in Hockenheim. Ik zal het nooit vergeten evenals ons laatste gesprek op de toenmalige vangrail in La Source 1989 alsmede een ontzettend ondeugend moment samen met Alfonso Toledano na afloop van de GP van Nederland in 1984. Beiden waren nu niet bepaald `ein Kind von Traurigkeit` zoals onze Oosterburen dat zo mooi weten te verwoorden. Alfonso overleed in 2016 aan een hartstilstand. Als er iets niet functioneerde noemden ze elkaar ``Kabronski´
Niet alleen Roland in volle concentratie maar ook WSR teameigenaar Dick Bennetts die niet alleen talenten als Roland wist te kneden maar ook bijv. Ayrton Senna met zijn West Surrey Racing.
Een maand na Ratzenberger ´s fatale ongeval vond de 24U van Le Mans plaats. Op de door Toyota ingeschreven 94CV prijkte als eerbetoon de naam van Roland die dat jaar op Le Mans voor Toyota stond ingeschreven.
De auto stond ingeschreven voor de combinatie Mauro Martini, Jeff Krosnoff en Eddie Irvine. In het zicht van de finish kreeg de auto problemen met de versnellingsbak. Jeff Krosnoff wist die alsnog te repareren waardoor het trio als tweede wist te eindigen. Een overwinning aan Roland zou een pracht eerbetoon geweest zijn. Het mocht niet zo zijn. Jeff Krosnoff kwam twee jaar later bij een Indycar crash in Toronto om het leven. De Italiaan Mauro Martini stopte kort daarna in 1997 definitief met racen. Het verlies van Jeff en Roland had hem teveel aangegrepen.
Het Toyota-erfgoed waarin Roland Le Mans 1994 had moeten winnen.
Enkele jaren geleden fotografeerde ik die auto in Brussel. Ben geen emotioneel mens maar bij het aanzien van die auto ging er flink wat door mij heen.
Een afsluiter om even stil van te worden.