Groeten van de Zandvoort Summer Trophy 2023

Daarna was ’t al snel business as usual, want zo hebben we dat afgesproken in de sport.



Vastsnoeren – hier Mari Boya van MP Motorsport, het team waarvoor Dilano ook uitkwam – voor een listige natte baan, na een regenbui die een halfuur voor de start was losgebarsten.



De Eurocup-3 zou met zijn twee races de dag beginnen en eindigen.



Dit nieuwe kampioenschap rijdt met dezelfde Tatuus-chassis als in de Formula Regional, maar met een Alfa Romeo-motor, minder gewicht en minder aero. Zo vormt het een tussenstap tussen Formule 4 en Formula Regional, waarvoor het gat voor diverse coureurs toch te groot is gebleken. Als de FIA bij de herstructurering van de talentenladder er meteen goed over had nagedacht, dan had het Formule 4 eigenlijk Formule 6 moeten noemen. Formula Regional was dan Formule 4 geweest, deze klasse had dan mooi Formule 5 gedoopt kunnen worden.



MP-teambaas Sander Dorsman en race engineer Diederik Kinds deden hun werk, maar waren nog altijd zichtbaar ontdaan door het verlies van hun coureur.



Kinds stortte zich tijdens zijn eerste weekend na de noodlottige gebeurtenis op zijn werk, wat heel begrijpelijk was.



Op de truck van MP stond het logo er het grootst op, maar ook andere teams hadden de ‘Racing for Dilano’-sticker op hun auto’s dan wel trucks geplakt.



Maar laten we niet vergeten dat autosport voor ons allemaal een grote bron van plezier en levensvervulling is, zoals hier baancommissarissen Kian Vissers en Rutger Meerlant laten zien.



Geen boordradio’s in de Eurocup-3. Gewoon een bord voor je kop en gaan.



En dan gaat het veld van start. Vier safety cars volgden er maar liefst en uiteindelijk maar zeven rondjes onder groen…



… waarbij FRECA-coureur Esteban Masson (die in dit kampioenschap extra kilometers maakt) aan het langste eind trok. Ook ’s middags wist de Fransman te winnen.



Deze gewichtige heren bedienden de weegschalen. Het is goed te zien dat de Eurocup-3 in dezelfde Spaanse handen is als van het Spaans F4-kampioenschap.



We lopen door langs de Hugenholtzbocht en komen in andere sferen terecht. Hier staat de familie Meskes klaar met zijn auto’s, die zouden deelnemen aan de HMR en aan de Marcel Albers Memorial Trophy.