Retro: Hadfield en Tordoff schitteren op Masters Historic Festival van Brands Hatch

Oud-BTCC-coureur Sam Tordoff en de vermaarde coureur/preparateur Simon Hadfield – terug na twee jaar te zijn weggeweest – behoorden tot de sterren op het Masters Historic Festival, dat traditiegetrouw in het laatste weekend van mei plaatsvindt op Brands Hatch. Vanuit Nederland was de Youngtimer Touring Car Challenge present met twee hoogst vermakelijke bijdragen aan het programma.

Tekst: Mattijs Diepraam
Foto's: Carlo Senten

De bulk van het programma kwam voor rekening van Masters Historic Racing, de naamgever en organisator van het festival, die al zijn vijf grids had meegenomen naar Brands. Het aantal deelnemers varieerde sterk – en zowel de hoge als lage aantallen deelnemers waren feitelijk een bewijs van de nog altijd voortdurende en wellicht zelfs blijvende effecten van Brexit.
 

De meest 'Europees' getinte grids van Masters – die voor F1-auto's en voor Le Mans-prototypes en GT's van redelijk recente datum – kampten met behoorlijke tekorten, waarbij de F1-deelnemerslijst verdere klappen kreeg door deelnemers die schade hadden opgelopen tijdens de historische GP van Monaco of zelfs nog tijdens de testdag voorafgaande aan het evenement. De pre-66-grids voor GT's en toerwagens bulkten van de auto's, maar dat waren voor 100% Britse deelnemers – dezelfde Britten van wie er in april niet genoeg waren om ook maar een gecombineerde GT- en toerwagenrace op Barcelona te organiseren. De Masters-grid voor sportwagens tot '74 zit qua deelnemers ongeveer tussen beide uitersten in, wat zich dan ook weerspiegeld zag in een aantal auto's dat niet meeviel, maar ook niet tegenviel.
 

De twee F1-races waren ondanks het gebrek aan auto's het aanzien meer dan waard, met name door de prachtige strijd die werd geleverd door Steve Hartley en Miles Griffiths. Hartley had in de McLaren MP4/1 al twee van de vier races dit seizoen op zijn naam geschreven, maar had flink te duchten van Griffiths, die blijkbaar was vergeten dat zijn Fittipaldi F5A vijf jaar ouder is. Tien ronden lang hield Griffiths Hartley op zaterdag achter zich, om zich uiteindelijk toch gewonnen te geven. Maar doordat de McLaren nog in dezelfde ronde begon te stotteren, kon Griffiths het roer weer overnemen en zo zijn eerste algemene zege in de klasse laten noteren. Op zondag was er echter geen kruid gewassen tegen Hartley, die vanuit het achterveld naar voren stormde en na 14 ronden de leiding van Griffiths overnam.
 

De sportwagenrace voor prototypes en GT's tot 1974 leverde een nostalgische ervaring van jewelste op, want Leo Voyazides en Simon Hadfield waren voor het eerst in twee jaar terug met hun bekende Lola T70 Mk3B. Hadfield zette de auto op pole, maar Voyazides moest in de race aanvankelijk toekijken hoe Tom Bradshaw – de grote ster in de klasse sinds hun vertrek – naar een voorsprong van 21 seconden reed. Maar toen Bradshaws Chevron B19 moest afhaken met een brandstoflek, lag voor Hadfield de weg vrij naar een dominante overwinning. Hadfield maakte er aan het slot zelfs een demonstratie van door de snelste ronde van de wedstrijd keer op keer met tienden scherper te stellen.
 

De zeges bij de Masters Endurance Legends voor Le Mans-sportwagens van 1995 tot en met 2017 werden verdeeld tussen de twee LMP1-auto's in het veld. Twee keer moesten ze van achteren komen. Op zaterdag versloeg de Lola-Mazda B12/60 van Steve Brooks/Martin O'Connell de verrassend snelle Ligier JSP2 van Stuart Wiltshire, die zelfs had gestreden met de Peugeot 90X van Steve Tandy. Toen Tandy de LMP2-auto wilde passeren, verslikte hij zich, waardoor de Peugeot in de grindbak terechtkwam. Op zondag maakte Tandy alles goed door vanaf de laatste startplaats door het veld te jagen om uiteindelijk ook Wiltshire te verschalken.
 

De Masters Gentlemen Drivers-race werd een slijtageslag waarbij John Davison in de TVR Griffith als laatste lachte. De zege had eigenlijk naar de Shelby Cobra Daytona Coupé van Roy Alderslade/Andrew Jordan moeten gaan, maar hun hoop vervloeg toen oud-BTCC-kampioen Jordan met een lekke band naar binnen kwam. Dat gaf de leiding terug aan de Griffith van Mike Whitaker, maar die reed op zijn tandvlees, zodat hij TVR-genoot Davison hem bijhaalde en zo de hoofdprijs pakte.
 

In de Masters Pre-66 Touring Cars bleek niemand opgewassen tegen Sam Tordoff en zijn Ford Falcon Sprint. De oud-BTCC-winnaar leidde de eerste helft van de wedstrijd, maar moest vanwege zijn elitestatus 20 seconden langer in de pits staan tijdens de verplichte stops halverwege de race. Dat weerhield hem er niet van om de drie Mustangs van Craig Davies, Alex Thistlethwayte en Alex Taylor bij te halen. Bij de Mini's leverden Nathan Heathcote en Jeff Smith een daverend gevecht, dat de eerste in zijn voordeel wist te beslechten.
 

In de twee YTCC-races waren de gevolgen van Brexit ook te zien: weinig deelnemers van het vasteland hadden trek gehad in de douaneformaliteiten, zodat het gros van de deelnemers uit Engeland kwam. Die leverden wel het nodige spektakel, aangevoerd door Glenn Dudley in zijn Lola Wright Sports 2000 en Daniel Brown in een Ford Sierra Cosworth. Beide dagen waren de twee aan elkaar gewaagd, waarbij Dudley het merendeel van de ronden aan de leiding reed. Op zaterdag wist Brown toch in de laatste ronde aan de Lola voorbij te blazen, waar Dudley in zijn pogingen om de zege alsnog veilig te stellen achter op het circuit ging grasmaaien en met 15 seconden achterstand als tweede over streep kwam. Op zondag bleef de Lola wél vooraan, na 16 ronden geholpen door het feit dat Brown de Cosworth van zijn Sierra had opgeblazen.
 

Malcolm Harding was met zijn Zakspeed Escort Mk2 snel genoeg om als 'best of the rest' te worden aangemerkt, maar twee keer zat de elektronica hem aan het slot in de weg. Zo kon Aaron Moyce in de TVR Tuscan een derde plaats en een dag later zelfs een tweede plaats in de wacht slepen. Ron sleepte een tiende en 11e plaats algemeen uit het vuur, Anita eindigde als 13e en 14e.
 

De slotwedstrijd van GTS Equipe werd een inhaalfeest zonder weerga, waarin de eerste zes GT'tjes voortdurend stuivertje wisselden. Doug Muirhead in een Austin Healey 100/6 nam aanvankelijk het voortouw, waarna Bruce White in een Lotus Elan 26R tijdelijk het roer overnam. Toch konden beiden niets uitrichten tegen Christian Douglas in een TVR Griffith, die uiteindelijk White en de aan het slot snel opgeklommen Elan 26R Shapecraft van Robin Ellis achter zich hield.

Alle uitslagen