The Roaring Sixties (1). Het circuit van Zandvoort en de Grand Prix door de jaren heen (Deel 5)
Op 23 juni 1963 was één rijder de baas op Zandvoort. Jim Clark reed met zijn Lotus 25 het gehele veld op een ronde. Dan Gurney met de Brabham-Climax en oud-motorfietswereldkampioen John Surtees met een Ferrari kwamen op ruime achterstand als tweede en derde binnen. Carel Godin de Beaufort vertrok als 19e en laatste met zijn verouderde Porsche 718 en reed naar een negende en laatste plaats in de wedstrijd. In dit jaar won Jim Clark zeven van de tien Grands Prix en werd hij voor het eerst wereldkampioen.


Winnaar Jim Clark. (Foto: archief Peter Kanger)
Ook in 1964 overheerste Jim Clark de Grand Prix van Nederland. Op 24 mei reed de Schot met zijn Lotus 25 iedereen opnieuw op een ronde. John Surtees met de Ferrari en Clarks teamgenoot Peter Arundell pakten de andere podiumplaatsen.

Een blik in de pits. Dan Gurney Brabham Climax (16), Joachim Bonnier Brabham BRM (26) en Bob Anderson Brabham Climax HB (34)
Carel Godin de Beaufort mocht ook weer starten, wederom met zijn al vijf jaar oude Porsche. In de negende ronde moest hij uitvallen met een gebroken klep. Het was tevens zijn laatste Grand Prix van Nederland. In augustus verongelukte de rijder in de training van de Grote Prijs van Duitsland op de Nürburgring. John Surtees met de nieuwe Ferrari 158 behaalde in 1964 de meeste punten en werd daarmee de enige rijder die op zowel twee als vier wielen wereldkampioen wist te worden.

De race op 18 juli 1965 was de laatste Grand Prix van Nederland met de 1,5-liter-motoren. Het werd een drie op een rij voor Jim Clark, deze keer met de Lotus 33, al had hij meer tegenstand dan de vorige twee jaren. Het was Richie Ginther die vanaf een derde startplaats met zijn Honda brutaal de kop pakte in de Tarzanbocht, totdat Graham Hill met zijn BRM en Clark de Honda voorbijgingen en de Lotus-coureur in de zesde ronde de kop pakte en de race op zijn naam schreef. Een andere Schot, Jackie Stewart, behaalde als best geklasseerde BRM een tweede plaats met acht seconden achterstand op winnaar Clark. Dan Gurney met de Brabham-Climax werd als derde afgevlagd. Het werd het jaar van Jim Clark, die zowel wereldkampioen werd als winnaar van de prestigieuze 500 mijl van Indianapolis.
(Wordt vervolgd)