Retro: Groeten uit Paul Ricard van de Grand Prix de France Historique 2021

De avondzon valt over de monoposto's.



De laatste tenten worden dichtgeritst.



Op vrijdag trainde Marco Werner nog met een Mansell Red Five op zijn Lotus 92. Op zichzelf een aardige gedachte, want de 92 was een ex-Mansell-auto. Maar toch een raar gezicht op een Lotus in plaats van een Williams – en bovendien voldeed een rood nummer op een zwarte ondergrond niet aan de eisen van het internationale sportieve reglement. En dus moest Britec gauw gaan plakken...



Ook geen fraaie oplossing, maar hopelijk zit er op Zandvoort een gouden nummer in JPS-stijl op. Alleen geen 12, want dat nummer is al in gebruik bij Steve Brooks, de Lotus-coureur die het eerst voerde op zijn Essex Lotus 87 en vanaf dit weekend op een Lotus 91. Daarmee reed hij pole – voor het eerst in zijn MHFO-carrière! – om vervolgens zijn ophanging te beschadigen en dus niet te kunnen starten.



Het eerste F1-podium, met Werner, Cantillon en d'Ansembourg.



De snelste man van het hele weekend: de Peugeot 90X van Kriton Lendoudis zette in de Masters Endurance Legends een poletijd van 1.57.2. Ter vergelijking: de poletijd van Lewis Hamilton in 2019 was 1.28.3. Toch wel een fors verschil.



Een apart hoofdstuk in de Lotus-geschiedenis: de Lola-Lotus B12/80 uit de periode dat Colin Kolles de scepter zwaaide.



Padmore in de achtervolging.



Deze drie auto's zorgden met hun felle strijd om de kop voor het vermaak in de eerste helft van de Masters Gentlemen Drivers-race, maar geen van het trio finishte uiteindelijk in de top-drie.



Bestaat er ook zoiets als de lachende vierde? Zaterdagavond wel. Maurizio Bianco (midden) hield het hoofd koel en ging er met de winst vandoor.



Sander van Gils had ook pech: hij leek af te stevenen op een eclatante klasseoverwinning, totdat hij een achterblijver tegenkwam...



Hier de boosdoener: deze stop-and-go was niet de enige straf die hij kreeg te verduren.



Wel blij: Caroline Rossi won de C2-klasse in haar Austin Healey 3000.