Formule 2: Nyck de Vries: "Ik ben er trots op hoe we hebben teruggevochten"

Juist in het weekend waarin hij van ver moest komen, behaalde hij zijn grootste Formule 2-succes tot nu toe: in Monaco startte Nyck de Vries op een 14e startplaats in de feature-race, om de volgende dag de sprintrace winnend af te ronden. En dat terwijl hij in Bahrein en Barcelona helemaal voorin mocht beginnen. Toch moeten we daar niet te veel in lezen, vindt de Fries, die de komende maanden een druk programma voor de boeg heeft, met niet alleen Formule 2. Met AUTOSPORT.NL keek hij terug op zijn eerste drie raceweekenden.

Tekst: Mattijs Diepraam
Foto's: FIA F2 Championship

Natuurlijk waren er tegenvallers, zoals de plotselinge bandendegradatie in Bahrein en de touché met Antonio Fuoco in Barcelona, maar in zijn debuutseizoen in de Formule 2 heeft Nyck de Vries tot nu toe elk weekend de aandacht naar zich toe kunnen trekken. Hij verraste vriend en vijand door als rookie meteen op de eerste rij te staan in Bahrein en zich daarna in Barcelona opnieuw in de top-drie te kwalificeren. Vervolgens schreef hij al in zijn derde raceweekend een F2-wedstrijd op zijn naam, door de sprintrace in Monaco van start tot finish aan te voeren. Daarmee werd hij de eerste Nederlander sinds Robin Frijns in 2013 die een GP2/F2-race wist te winnen.



En dat voor een bescheiden team waarvan de financiële situatie volgens De Vries "erg ongezond" is. Het Rapax-team uit Venetië kan veel, maar moet momenteel elk dubbeltje omkeren. "De auto's zijn allemaal gelijk, maar wij hebben niet de middelen die teams als Prema, DAMS en ART tot hun beschikking hebben. Om een voorbeeldje te noemen: in Bahrein moest ik mijn engineer delen met een GP3-coureur uit een ander team. En in Barcelona had ik aan het begin nog geen remmen op de auto, omdat ze er gewoon nog niet waren! We moeten roeien met de riemen die we hebben – en dan doen we echt een goeie job."

Dat Rapax als kleiner team eerder uit zijn slof schoot met onder meer Pastor Maldonado en Sergey Sirotkin, zegt De Vries niet zo veel. "Het is absoluut een goed team, al waren de financiën toen nog een stuk florissanter dan nu! Ik vind dat je nooit moet uitgaan van het verleden en kunt vertrouwen op je ervaring. Als Prema in het kampioenschap debuteert en meteen in zijn eerste jaar domineert, dan zegt mij dat dat de andere teams zaten te slapen! Daarom moeten we blijven werken, aan de starts, aan de pitstops, want die gingen in de eerste weekenden niet goed. Op Monaco wél, en dat geeft moed. De goede pitstop hielp me daar mede aan de startpositie op de eerste rij voor de sprintrace. De start is nu meer mijn eigen verantwoordelijkheid geworden. Ik moet meer zelf doen, maar heb er nu ook meer controle over."



Dat hij er in de kwalificatie meteen stond, kwam volgens De Vries niet uit de lucht vallen. "Als je kijkt naar de tests in Bahrein en Barcelona, dan hadden we er zeker de snelheid voor. Natuurlijk is testen een grijs gebied, omdat niet iedereen hetzelfde doet. Maar op de laatste ochtend van elke test doet iedereen wel een setje zachte banden onder voor een kwalificatiesimulatie. Je krijgt voor zo'n test maar twee setjes options en één setje gebruikt iedereen die ochtend. Ook toen deden we vooraan mee. Maar het moet in een raceweekend natuurlijk nog wel worden bevestigd."

Bevestigen deed De Vries 't, al vindt hij de kwalificatie een van de uitdagendste elementen in de Formule 2. "Je hebt heel weinig tracktime. De vrije training doe je op de primes, dan kun je twee keer een heel klein beetje voelen hoe nieuwe banden voelen. Maar dat zijn niet de options waarop je de kwalificatie doet. Eigenlijk word je een beetje in het diepe gegooid, want de baanomstandigheden zijn 's middags ook nog eens anders. Je moet er bovendien meteen bij zitten; doordat de F1-kwalificatie net geweest is, ligt er genoeg rubber op de baan. In Bahrein kwalificeerden we 's avonds, toen kon je met een tussenronde nog een tweede snelle rondje doen op hetzelfde setje. Maar in Barcelona was dat echt niet mogelijk."



In de feature-races leidden de fraaie startposities nog niet tot navenante resultaten. In Bahrein viel De Vries ten prooi aan de beruchte 'val van de rots' van de Pirelli-banden. "De achterbandendegradatie viel daarna in Barcelona nog wel mee, maar daar ontbrak het ons gewoon nog aan racesnelheid. Daar moeten we echt aan werken, want Monaco is daar niet representatief voor. Zolang je op kop rijdt, kan je niet veel gebeuren. Behalve dat je uit de vangrail moet blijven natuurlijk!"

"Wat je idealiter wilt, is dat je met onderstuur begint en aan het eind van de race uitkomt met een beetje onderstuur. Wij beginnen de race met een neutrale balans, maar dan kun je aan het eind van de race nooit echt pushen. Andere teams hebben het tegenovergestelde. Kijk naar Oliver Rowland, een van de titelfavorieten en ontegenzeggelijk een van de beste coureurs in het veld. Toch wist hij zich de eerste twee weekenden niet in de top-vijf te kwalificeren. Zijn team DAMS zit eigenlijk in het omgekeerde schuitje. Zij zijn in de wedstrijd sterk, maar hebben de kwalificatie niet voor elkaar."



Ook in Monaco was zijn kwalificatie prima, vond hij zelf. "Maar het zijn net die kleine dingetjes. In Bahrein pakte ik de tweede tijd op een duizendste, in Barcelona de derde tijd op drie honderdsten. In Monaco ging het net de andere kant op, en dan ook nog in een kwalificatie die in twee groepen was verdeeld."

De Vries' tijd was de vierde in zijn groep, een tiende van P2. Zonder de groepenindeling had hij vijfde gestaan, nu werd het P8. Tot overmaat van ramp kwamen er twee grid penalties van elk drie plaatsen overheen, de eerste omdat hij schuldig werd bevonden aan het incident met Antonio Fuoco in Barcelona, de tweede omdat hij tijdens de kwalificatie een andere coureur had gehinderd in zijn snelle ronde. Het resultaat: een 14e startplaats voor de feature-race in plaats van wat op een 'normaal' circuit de vijfde plaats was geweest.



In de race vocht De Vries zich echter omhoog naar een zevende plaats, waardoor hij in de sprintrace vanaf de eerste rij mocht vertrekken, naast teamgenoot Johnny Cecotto, die met zijn achtste plaats de 'reverse pole' had gepakt. "Ik ben er trots op hoe we hebben teruggevochten. Eerst met die goede pitstop, waardoor we P7 hebben kunnen pakken en je op de eerste rij kunt starten. Maar dan moet je nog wel een goede start maken en je teamgenoot in de eerste bocht verslaan. En dat is gelukt."

"En het moet ook samenvallen, hè", relativeert De Vries. "In Monaco lukte het allemaal, maar het had ook op Barcelona kunnen gebeuren. Zonder de safety car [waar De Vries en enkele andere coureurs het slachtoffer van werden, red.] hadden we de top-8 kunnen halen en vanaf de eerste rij kunnen starten. Lerend van de fouten van zaterdag, net zoals we in Bahrein hebben gedaan, hadden we wellicht het podium kunnen halen. Maar zo gaan die dingen nu eenmaal. Je pakt je kansen wanneer je ze krijgt."



De volgende race van De Vries is die op het stratencircuit van Bakoe. "Niet te vergelijken met Monaco, wel anders dan anders. Ik ben er nog nooit geweest, dus het is allemaal nieuw voor me. Volgende week ga ik weer bij McLaren in de simulator zitten en daar zal dit circuit ongetwijfeld voorbijkomen. In ieder geval weet ik dan waar ik naar links en naar rechts moet!"

Het wordt een drukke periode voor De Vries, want de races volgen elkaar nu in snel tempo op. Voor McLaren komen daar nog andere verplichtingen tussendoor. "Ik ben nog nooit zo druk geweest als dit seizoen. Ik ben net thuis en morgen vertrek ik alweer. Tussen de races door heb ik met McLaren ook nog drie dagen Festival of Speed op Goodwood. Maar dat is niet erg, zo moet 't."