Sportscars: Alles voor een horloge - Rolex in Daytona

De beker en het horloge voor de winnaar in Daytona

"It's all about the watch", is een gevleugelde uitspraak in Daytona, waar dit weekeinde de 54e editie van de 24-uursrace voor prototypes en GT's gehouden wordt. Voor het 24e jaar in successie is Rolex titelsponsor van de race, die bij velen ook bekendstaat als 'The Rolex'. De traditie van het uitreiken van een Rolex Daytona-horloge aan de winnaars gaat echter al terug tot de oorsprong van de race in de jaren zestig. AUTOSPORT.NL ging in Daytona op zoek naar het verhaal achter de horloges.

Tekst: René de Boer (vanuit Daytona, Twitter: @renedeboer)
Foto's: Rolex, Rebocar, Ed Heuvink

In 1962 zorgde Rolex voor het eerst voor de tijdwaarneming op Daytona International Speedway. In dat jaar duurde de sportwagenrace nog drie uur, net als het jaar erna, om via twee wedstrijden van 2000 km in de jaren 1964 en 1965 over te gaan naar de duur van een etmaal, wat sinds 1966 ieder jaar het geval was. De Zwitserse horlogefabrikant had eerder enkele chronografen in het programma, maar die waren nooit zo populair als de gewone modellen met uren-, minuten- en secondenwijzer. In 1963 bracht Rolex de Cosmograph met het referentienummer 6239 op de markt. Het model kreeg de naam 'Daytona' mee, om de verbinding tussen het circuit en het merk meer inhoud te geven. Rolex beschouwde autocoureurs als een serieuze doelgroep en maakte daarom de cijferaanduidingen op de bezel een stuk groter dan bij vergelijkbare horloges van andere merken.

Rolex-expert Wolfgang Wieland in Daytona: "Pas op voor namaak"

Paul Newman, niet alleen een beroemd acteur maar ook een behoorlijk vaardige coureur, werd een toegewijde ambassadeur voor de Rolex Daytona. Het door Newman gedragen model, met een secondenschaal op de wijzerplaat in afwijkende (rode) kleur kreeg bij liefhebbers de bijnaam 'Daytona Paul Newman'. Zulke exemplaren worden op veilingen verkocht voor bedragen tot 100.000 Dollar, maar voorzichtigheid is geboden: er zijn meer 'fakes' dan originelen in omloop. Datzelfde geldt voor de Rolex Daytona's die de racewinnaars in Daytona en sinds een aantal jaren ook in de 12 Uur van Sebring en de 24 Uur van Le Mans krijgen. "Die zijn gegraveerd en doen, een beetje afhankelijk van het evenement en de coureur, zo'n 50.000 Dollar", zegt Rolex-kenner en -verzamelaar Wolfgang Wieland. "Maar ook hierbij zijn er meer valse dan originelen in omloop. Met name in Azië zijn ze daar heel creatief in..."

Nick Tandy: "Een trofee om mee te nemen"
Wat zo'n horloge voor een coureur betekent, vroegen we na bij Nick Tandy, die vorig jaar in Le Mans als lid van het winnende Porsche-team een Rolex in ontvangst mocht nemen, en al eerder als klassewinnaar in 2014 in Daytona zo'n 'Rolex Perpetual Oyster Cosmograph Daytona' kreeg. "Ja, ik draag ze ook wel eens", zegt hij. "Niet iedere dag, maar bij bijzondere gelegenheden. Het is als een soort trofee. Natuurlijk heb ik van Le Mans ook de winnaarstrofee, maar die staat thuis op de kast. Het horloge is een trofee die je overal mee heen kunt nemen, en een prachtige herinnering aan dat succes." Heeft hij al aanbiedingen gekregen om zijn horloge te verkopen? "Zeker wel, maar geen haar op mijn hoofd die daaraan denkt!"

De Rolex Daytona is er in verschillende uitvoeringen, beginnend bij de stalen versie, die sinds de recente prijsverhoging zo'n 11.000 Euro kost. Als je er al een kunt krijgen, want de wachtlijst ervoor is lang. Naar boven toe gaat de reeks ver, met goud en andere waardeverhogende zaken. Maar wat maakt die stalen versie nou zo begeerd? Rolex-expert Wolfgang Wieland: "Tot 1988 waren die Daytona-modellen, die je toen nog met de hand moest opwinden, echte winkeldochters: niemand wilde ze hebben. Maar toen kwam Rolex met het Zenith-mechaniek, een automaat, en toen werden ze populair. Het is inderdaad een apart fenomeen dat de goedkoopste uitvoering het lastigst te krijgen is, alle andere modellen zijn altijd gewoon zonder problemen leverbaar. Ik denk dat Rolex zelf het model ook heel bewust schaars houdt. Rolex is een stichting, geen beursgenoteerde onderneming, dus er worden geen productie- of omzetcijfers gepubliceerd. Hoeveel Daytona's er worden geproduceerd, weet dus niemand. Dat draagt ook wel bij tot het mysterie dat om de Daytona heen hangt."


Rolex is in Daytona niet te missen, hier met de Black Swan-Porsche van Nick Catsburg

Wieland zelf is dit jaar voor het eerst in Daytona en geniet volop: "Het is heel knap hoe Rolex erin is geslaagd om de naam van het circuit met een van zijn producten te verbinden. Iedereen die 'Daytona' zegt, denkt aan de race, maar associeert die ook met het horloge. En als je hier komt, wordt er ook over horloges gesproken: heb jij er één, wat voor model, hoe lang al, waarvandaan, wat zou je graag willen hebben. Die fascinatie is enorm." Dit weekeinde komen er weer een paar gelukkige bezitters van nieuwe Rolexen bij, want alle klassewinnaars in Daytona krijgen er één. Zoals gezegd: "It's all about the wacth."