Formule 1: Familie Bianchi door drama’s getekend.
Vanmorgen bereikte ons het nieuws dat Jules Bianchi ten gevolge van zijn verwondingen, die hij negen maanden geleden tijdens de Japanse GP opliep, is bezweken. Hoewel de familie Bianchi bleef hopen bevond Jules zich eigenlijk direct vanaf het begin in een kansloze situatie. De Franse-coureur is nooit meer uit zijn coma ontwaakt.
Tekst en Foto's Willem J. Staat
Jules in betere tijden als winnaar van de F3 Euroseries in 2009.
Familie Bianchi getekend door racedrama's
Voor de familie Bianchi is het overlijden van Jules de zoveelste beproeving. Opa Mauro Bianchi liep in 1968 tijdens de 24U van Le Mans in een fabrieks Renault Alpine zware brandwonden op waarvan hij nooit meer geheel herstelde. Zijn broer Lucien won dat jaar bijna de fameuze Londen Sydney Marathon voor Citroën maar kwam in het zicht van de finish in botsing met een tegenligger. Amper hersteld van zijn verwondingen verongelukte Lucien in maart 1969 tijdens de voortraining van de 24U van Le Mans in een fabrieks Alfa Romeo 33 die tegen een lantaarnpaal verpletterd werd. Zijn weduwe kwam amper een jaar later bij een ongeval met een paard om het leven.
Toen de kleine Jules zijn eerste sporen in de kartsport verdiende was zijn afkomst voor insiders nog niet geheel duidelijk. Al snel bleek dat hij een telg uit Bianchi-geslacht was. Zijn overgrootvader werkte voor WWII bij de wedstrijdafdeling voor Alfa Romeo en in het midden van de vijftiger jaren verkaste de familie Bianchi naar België, waar opa Mauro en oom Lucien vele successen op de circuits en in de rallysport behaalden. Later trok de familie Bianchi terug naar Frankrijk. Vader Philippe had weinig op met de autosport maar als je door het microbe bent aangetast dan ben je niet meer tegen te houden.
In 2007 maakte Bianchi zijn debuut in de 2.0L Formule Renault en promoveerde het daaropvolgende jaar naar de F3 Euroseries en won met het team van ART Grand Prix de Zandvoort Masters op Circuit Zolder. Vanwege geluidsbeperkingen werden de Masters toen naar België verplaatst. In 2009 won Jules de F3 Euroseries voor ART Grand Prix.
Hoewel Jules in de daaropvolgende jaren als tweede en derde in de eindstand van de GP2/GP Asia-series eindigde leek zijn carrière toch enigszins te stagneren. Een tweede plek in de WSR By Renault 3,5L in 2011 leverde hem een plek als testrijder bij Ferrari en Force India op. Daarna volgden twee dramatische jaren bij het Marussia F1 Team. Met een fantastische negende plek in Monaco zorgde Jules ervoor dat het team, dat nu als Manor bekend staat, kon overleven.
En toen kwam op 4 oktober 2014 de Japanse GP. Dubbel gezwaaid geel voor de gestrande bolide van Adrian Sutil maar geen safetycar. Jules zeilde van de baan en kwam onder de bulldozer terecht die bezig was Sutil's gestrande bolide te verplaatsen. Jules liep direct zwaar hersenletsel op en ontwaakte nooit meer uit zijn coma. Eind 2014 werd hij vanuit Japan naar het universiteitsziekenhuis van Nice overgevlogen. Zijn situatie bleef onveranderd. Moeder Bianchi haalde in de media fel uit naar een aantal betrokken(team en FIA zonder dat zij die met name noemde) De familie Bianchi zelf bleef tot het einde hopen. Onze gedachten zijn bij hen en zijn Duitse vriendinnetje Gina.
F3 Euroseries Zandvoort 2009.
Tekst en Foto's Willem J. Staat
Jules in betere tijden als winnaar van de F3 Euroseries in 2009.
Familie Bianchi getekend door racedrama's
Voor de familie Bianchi is het overlijden van Jules de zoveelste beproeving. Opa Mauro Bianchi liep in 1968 tijdens de 24U van Le Mans in een fabrieks Renault Alpine zware brandwonden op waarvan hij nooit meer geheel herstelde. Zijn broer Lucien won dat jaar bijna de fameuze Londen Sydney Marathon voor Citroën maar kwam in het zicht van de finish in botsing met een tegenligger. Amper hersteld van zijn verwondingen verongelukte Lucien in maart 1969 tijdens de voortraining van de 24U van Le Mans in een fabrieks Alfa Romeo 33 die tegen een lantaarnpaal verpletterd werd. Zijn weduwe kwam amper een jaar later bij een ongeval met een paard om het leven.
Toen de kleine Jules zijn eerste sporen in de kartsport verdiende was zijn afkomst voor insiders nog niet geheel duidelijk. Al snel bleek dat hij een telg uit Bianchi-geslacht was. Zijn overgrootvader werkte voor WWII bij de wedstrijdafdeling voor Alfa Romeo en in het midden van de vijftiger jaren verkaste de familie Bianchi naar België, waar opa Mauro en oom Lucien vele successen op de circuits en in de rallysport behaalden. Later trok de familie Bianchi terug naar Frankrijk. Vader Philippe had weinig op met de autosport maar als je door het microbe bent aangetast dan ben je niet meer tegen te houden.
In 2007 maakte Bianchi zijn debuut in de 2.0L Formule Renault en promoveerde het daaropvolgende jaar naar de F3 Euroseries en won met het team van ART Grand Prix de Zandvoort Masters op Circuit Zolder. Vanwege geluidsbeperkingen werden de Masters toen naar België verplaatst. In 2009 won Jules de F3 Euroseries voor ART Grand Prix.
Hoewel Jules in de daaropvolgende jaren als tweede en derde in de eindstand van de GP2/GP Asia-series eindigde leek zijn carrière toch enigszins te stagneren. Een tweede plek in de WSR By Renault 3,5L in 2011 leverde hem een plek als testrijder bij Ferrari en Force India op. Daarna volgden twee dramatische jaren bij het Marussia F1 Team. Met een fantastische negende plek in Monaco zorgde Jules ervoor dat het team, dat nu als Manor bekend staat, kon overleven.
En toen kwam op 4 oktober 2014 de Japanse GP. Dubbel gezwaaid geel voor de gestrande bolide van Adrian Sutil maar geen safetycar. Jules zeilde van de baan en kwam onder de bulldozer terecht die bezig was Sutil's gestrande bolide te verplaatsen. Jules liep direct zwaar hersenletsel op en ontwaakte nooit meer uit zijn coma. Eind 2014 werd hij vanuit Japan naar het universiteitsziekenhuis van Nice overgevlogen. Zijn situatie bleef onveranderd. Moeder Bianchi haalde in de media fel uit naar een aantal betrokken(team en FIA zonder dat zij die met name noemde) De familie Bianchi zelf bleef tot het einde hopen. Onze gedachten zijn bij hen en zijn Duitse vriendinnetje Gina.
F3 Euroseries Zandvoort 2009.