Diversen: Succesvolle Triatlon deelname Alex Zanardi op Hawaii
Alex Zanardi weet van geen ophouden. Op 12 oktober j.l. heeft hij voor de eerste maal aan een langeafstandstriathlon in Hawaii deelgenomen. De 47-jarige atleet legde de totale afstand van 226.255 kilometer in 9u.47min en 14 seconden af. Van de 2246 deelnemers kwam Zanardi als 247e over de streep.
Tekst Willem J. Staat
Foto's BMW Motorsport

Geen autosportlegende maar een sportlegende!!
Succesvolle Triatlon deelname Alex Zanardi op Hawaii
Alex Zanardi heeft zijn eerste triatlon deelname op Hawaii met succes afgesloten. Voor de langeafstandstest op het Big Island van Hawaii stonden uiteindelijk 2246 deelnemers aan de start. Slechts weinige deelnemers beschikten over een fysieke handicap. Op de kracht van zijn armen legde Alex vrijwel de gehele afstand af. De fietssectie legde hij met zijn handbike af, terwijl hij voor de loopsectie van een Olympische rolstoel gebruik maakte. In zijn leeftijdsgroep (mannen tussen de 45 en 49 jaar) eindigde hij als negentiende van de 247 ingeschreven deelnemers.
Alex Zanardi na het passeren van de finishlijn in Kona: " Dit was fantastisch. Deze schat bewaar ik voor de rest van mijn leven in mijn hart. Op dit resultaat ben ik erg trots. Het is net zoiets als ik heb aan de Formule 1 Grand Prix op Monza deelgenomen. Voor de eerste maal heb ik aan de meest beroemde triatlon deelgenomen en dit ging erg goed. Ik kan zeggen dat ik trots op mijn performance ben. De laatste 300 meters waren de moeite waard. Het was de moeite waard om hier te zijn. Ik weet niet of iedereen op dezelfde manier gejuicht heeft, maar in het smalle gedeelte heb ik nog nooit eerder zoiets meegemaakt. Voor dit soort dingen ben ik geen emotionele jongen, maar de tranen stonden bijna in mijn ogen. Dit was heel bijzonder."
Het zwemgedeelte werd in Kailua Bay in de buurt van Kona gehouden. Vanaf daar ging het langs de West en Noordkust verder met het loop en fietsgedeelte. Warmte, vochtgehalte en een sterke wind waren de parameters die aan Zanardi's uitdaging werden toegevoegd.

Bij het zwemmen ging het er volgens ons niet altijd even sportief aan toe.
Alex Zanardi: " Omdat ik geen benen heb vormde het zwemgedeelte toch wel een probleem. Het was voor mij dus erg moeilijk om te sprinten, want als ik voor een gaatje ging was er wel iemand anders die ervoor ging. Ik lag er nog een aantal keertjes uit en ze namen zelfs driemaal mijn snorkel af. Dit was bijzonder zwaar. Toch ben ik vanwege mijn been blij met de tijd die ik aflegde. Ondanks alle problemen die ik had was het fantastisch.
Toen ik vervolgens op mijn handbike sprong voelde dit aan als "Wauw". Het was een bijzonder moment toen ik richting noorden Highway 19 ging. Toen wist ik dat ik nog een lange weg te gaan had. Maar ik voelde mij fantastisch. Samen met mijn trainer Francesco Chiappero had ik mij goed voorbereid. Plotseling was er een felle tegenwind en was het erg moeilijk om snelheid te vinden. Tot aan Hawai heb ik tegen de wind gevochten en toen ik mij omdraaide had ik plotseling de wind in de rug. Maar die veranderde andermaal van richting waardoor veel mensen crashten. Omdat je naar beneden gaat heb je veel snelheid en ik crashte zelfs bijna tweemaal. En toen wij de Highway 19 opdraaiden veranderde de wind andermaal. Ik had nog 70 km te gaan en beschikte over een versnelling die ik normaal gebruik om de bergen te beklimmen. Dit duurde nogal even. Het was verschrikkelijk. Bij de marathon kijk je op de computer en denk je weer een kilometer minder. Maar bij een afstand van 180 km lijkt dit eeuwig te duren. Ik was mijn polsslag aan het tellen en het was zoiets als 333. Ik telde 333 en dacht misschien nog drie kilometer, maar het waren er 2.4. Toen dacht ik dit duurt eeuwig. Het leek niet te eindigen. Erg zwaar.

Met de fiets moesten er nogal wat kilometers afgelegd worden.
Het loopgedeelte heb ik met mijn rolstoel volbracht. En het was niet slecht zeker niet nadat ik zo'n lange wedstrijd op de fiets had afgelegd. Met de klim op Palani Road had ik toch wel problemen. Het zweet droop vanaf mijn lichaam en ik had geen grip met mijn handschoenen en mijn handen gleden werkelijk weg. Maar met mijn tijd was ik meer dan tevreden.Ik zou liegen als ik niet gehoopt had om onder de negen uur te komen. Maar ik ben erg trots op mijn performance. Gezien de omstandigheden was die fantastisch. Ik ben er toch wel erg blij mee!"

Zanardi's eerste deelname aan de Ironman World Championship op Hawaii. Maar de Ironman bestaat dus echt!
Tekst Willem J. Staat
Foto's BMW Motorsport
Geen autosportlegende maar een sportlegende!!
Succesvolle Triatlon deelname Alex Zanardi op Hawaii
Alex Zanardi heeft zijn eerste triatlon deelname op Hawaii met succes afgesloten. Voor de langeafstandstest op het Big Island van Hawaii stonden uiteindelijk 2246 deelnemers aan de start. Slechts weinige deelnemers beschikten over een fysieke handicap. Op de kracht van zijn armen legde Alex vrijwel de gehele afstand af. De fietssectie legde hij met zijn handbike af, terwijl hij voor de loopsectie van een Olympische rolstoel gebruik maakte. In zijn leeftijdsgroep (mannen tussen de 45 en 49 jaar) eindigde hij als negentiende van de 247 ingeschreven deelnemers.
Alex Zanardi na het passeren van de finishlijn in Kona: " Dit was fantastisch. Deze schat bewaar ik voor de rest van mijn leven in mijn hart. Op dit resultaat ben ik erg trots. Het is net zoiets als ik heb aan de Formule 1 Grand Prix op Monza deelgenomen. Voor de eerste maal heb ik aan de meest beroemde triatlon deelgenomen en dit ging erg goed. Ik kan zeggen dat ik trots op mijn performance ben. De laatste 300 meters waren de moeite waard. Het was de moeite waard om hier te zijn. Ik weet niet of iedereen op dezelfde manier gejuicht heeft, maar in het smalle gedeelte heb ik nog nooit eerder zoiets meegemaakt. Voor dit soort dingen ben ik geen emotionele jongen, maar de tranen stonden bijna in mijn ogen. Dit was heel bijzonder."
Het zwemgedeelte werd in Kailua Bay in de buurt van Kona gehouden. Vanaf daar ging het langs de West en Noordkust verder met het loop en fietsgedeelte. Warmte, vochtgehalte en een sterke wind waren de parameters die aan Zanardi's uitdaging werden toegevoegd.
Bij het zwemmen ging het er volgens ons niet altijd even sportief aan toe.
Alex Zanardi: " Omdat ik geen benen heb vormde het zwemgedeelte toch wel een probleem. Het was voor mij dus erg moeilijk om te sprinten, want als ik voor een gaatje ging was er wel iemand anders die ervoor ging. Ik lag er nog een aantal keertjes uit en ze namen zelfs driemaal mijn snorkel af. Dit was bijzonder zwaar. Toch ben ik vanwege mijn been blij met de tijd die ik aflegde. Ondanks alle problemen die ik had was het fantastisch.
Toen ik vervolgens op mijn handbike sprong voelde dit aan als "Wauw". Het was een bijzonder moment toen ik richting noorden Highway 19 ging. Toen wist ik dat ik nog een lange weg te gaan had. Maar ik voelde mij fantastisch. Samen met mijn trainer Francesco Chiappero had ik mij goed voorbereid. Plotseling was er een felle tegenwind en was het erg moeilijk om snelheid te vinden. Tot aan Hawai heb ik tegen de wind gevochten en toen ik mij omdraaide had ik plotseling de wind in de rug. Maar die veranderde andermaal van richting waardoor veel mensen crashten. Omdat je naar beneden gaat heb je veel snelheid en ik crashte zelfs bijna tweemaal. En toen wij de Highway 19 opdraaiden veranderde de wind andermaal. Ik had nog 70 km te gaan en beschikte over een versnelling die ik normaal gebruik om de bergen te beklimmen. Dit duurde nogal even. Het was verschrikkelijk. Bij de marathon kijk je op de computer en denk je weer een kilometer minder. Maar bij een afstand van 180 km lijkt dit eeuwig te duren. Ik was mijn polsslag aan het tellen en het was zoiets als 333. Ik telde 333 en dacht misschien nog drie kilometer, maar het waren er 2.4. Toen dacht ik dit duurt eeuwig. Het leek niet te eindigen. Erg zwaar.
Met de fiets moesten er nogal wat kilometers afgelegd worden.
Het loopgedeelte heb ik met mijn rolstoel volbracht. En het was niet slecht zeker niet nadat ik zo'n lange wedstrijd op de fiets had afgelegd. Met de klim op Palani Road had ik toch wel problemen. Het zweet droop vanaf mijn lichaam en ik had geen grip met mijn handschoenen en mijn handen gleden werkelijk weg. Maar met mijn tijd was ik meer dan tevreden.Ik zou liegen als ik niet gehoopt had om onder de negen uur te komen. Maar ik ben erg trots op mijn performance. Gezien de omstandigheden was die fantastisch. Ik ben er toch wel erg blij mee!"
Zanardi's eerste deelname aan de Ironman World Championship op Hawaii. Maar de Ironman bestaat dus echt!