Div: De Handelsmerken van winnende coureurs horen die erbij?

Het overbekende handelsmerk van BMW-coureur Bruno Spengler.

DTM
In de DTM heeft Bruno Spengler als één van de weinigen al jarenlang zijn eigen handelsmerk Na een overwinning gaat de Canadees meestal languit op de motorkop liggen en kust uitbundig zijn bolide. Merkgenoot Timo Glock daarentegen knielt volledig op het dak van zijn BMW. Duidelijke signalen om het publiek in de emotie te laten delen. En dit wordt in Europa soms toch met node gemist. Nu zijn de diverse nationale raceklasses ver van Indycar, NASCAR en DTM verwijderd, maar ik was vorig jaar aangenaam verrast toen Roy Geerts tijdens de Finaleraces in het Parc Fermé een aardig handstandje op de cockpit van zijn Formule Renault 1.6L wist te maken.

Roy Geerts, één van de weinige Benelux-coureurs met een eigen handelsmerk. Hij heeft vast goed naar Carl Edwards gekeken?


Dergelijke vreugde-uitingen worden door het publiek meer dan gewaardeerd. De meeste teambazen hebben weinig begrip voor burnouts, want een motor kan snel overtoerd worden en een fiks schadebedrag opleveren. Vreugde uitingen op de cockpitrand of het dank zijn voor hen meer dan voldoende. Maar ook niet alle coureurs hebben iets met een burnout. Ganassi-coureur Kyle Larson produceerde na een Nationwide-overwinning op Charlotte helemaal niets. Dit hadden ze in Amerika jarenlang niet meegemaakt. Wat is de mening van de autosport.nl lezers(publiek, coureurs en teameigenaren) over de doughnut, burnout en andere diverse vreugde-uitingen? Horen ze er wel of niet bij?


Veel rook na een overwinning. Voor het publiek het mooiste om te zien toch?