FR3.5: Meindert van Buuren: “Héél even genieten, dan weer focussen op de klus”
Zeker in de tweede helft van het seizoen regelmatig in de punten rijden: dat was het doel dat Meindert van Buuren Jr zichzelf aan het begin van 2014 stelde. Na drie raceweekenden heeft hij al drie keer punten gescoord, dus de Rockanjenaar zal zichzelf nieuwe doelen moeten stellen. AUTOSPORT.NL liep mee op Spa en sprak met Van Buuren over de auto, het kampioenschap, de circuits, het team en zijn teamgenoot.
Tekst en foto's: Mattijs Diepraam
"Ja, het seizoen gaat in principe goed als je kijkt naar de namen die hier rondrijden, maar ook naar waar Pons in 2013 stond", zegt Van Buuren op vrijdag, tussen de twee vrije trainingen door. "Kwalificeren valt nog tegen, maar daar hebben we voorafgaand aan Monaco iets op gevonden. Onze racesnelheid zit al in de top-tien, dus dat is perfect. Nu moeten we ervoor zorgen dat we iedere race in de top-tien eindigen. Omdat het eigenlijk best lekker loopt, had ik in het kampioenschap zelfs wel wat hoger willen staan. We staan nu 17e, maar ik had eigenlijk wel rond de 13e plaats willen staan. Het gaat in kleine stapjes, maar we vallen tenminste niet terug."
Behalve op Motorland Aragon, het 'thuiscircuit' van de World Series by Renault, heeft Van Buuren inmiddels geracet op Monza en Monaco – twee circuits die even klassiek als verschillend van elkaar zijn. Een weekend op een al even legendarisch circuit moest zich nog grotendeels voltrekken: die ochtend was hij voor het eerst met een Dallara-Zytek T12 Eau Rouge opgekacheld, een auto met flink wat aerodynamische hulpmiddelen én DRS. Dat moet een hele ervaring zijn geweest: in Auto GP was hij weliswaar gewend geraakt aan een V8 met ruim 500 pk, maar qua neerwaartse druk is de Lola uit 2005 enigszins uit het stenen tijdperk. "Ja, dat klopt, het downforceverschil met Auto GP is mega! Je moet echt je rijstijl eraan aanpassen. Auto GP is gooien en smijten om snel te gaan, je hebt meer bewegingsruimte. Maar hoe meer downforce, des te minder bewegingsruimte. Met deze auto moet je netjes rijden."
In hoeverre was hij er klaar voor? Beitske Visser moest fysiek echt nog een stap zetten. "Tegenover de jongens die rechtstreeks uit de 2-liters overstappen, is mijn Auto GP-ervaring in ieder geval een voordeel. Ik heb tenslotte al met veel vermogen gereden. De bochtsnelheid is in FR3.5 weliswaar veel hoger, maar de Lola uit de Auto GP stuurt weer zwaarder. Daarom ben ik anderhalf jaar geleden al begonnen met trainen voor dit niveau. Die conditie heb je niet alleen nodig voor snelle banen. In Monaco moet je focus zó hoog zijn, ook daarvoor moet je topfit zijn. Gelukkig vind ik sporten van nature leuk: ik deed op een gegeven moment vijf sporten tegelijk! Zwemmen, judo, hockey, voetbal... Maar karten vond ik het leukst, dus uiteindelijk heb ik daarvoor gekozen. Ik heb nu ook een personal trainer die me erin begeleidt, dus fysieke aanpassingsproblemen heb ik niet gekend."
Maar Formule Renault 3.5 verschilt nog in een ander opzicht van Auto GP: meer knoppen op het stuur. "Ja, in het begin dacht ik wel: ho, ik heb 't best druk tijdens 't rijden! Dan vroeg ik me constant af wanneer ik DRS moest aanzetten en wanneer het beter was van niet. Inmiddels wordt 't een automatisme, zeker in de vrije training en kwalificatie, als je het mag gebruiken wanneer je wilt. In de race moet je er wel weer over nadenken, want dan krijg je maar 350 seconden in totaal. Als je het elke ronde vanaf de start gebruikt, is het na vijf rondjes op! Je kunt 't bovendien op vele manieren gebruiken: voor een snellere rondetijd, ter verdediging of om naar iemand toe te rijden."
"Zeker op snelle circuits als Spa en Monza moet je het goed indelen. Ik zie op mijn display hoeveel ik nog heb, dat geef ik af en toe aan mijn engineer door. Die kan dan daar z'n adviezen op afstemmen. En je moet 't echt van de situatie laten afhangen. Je kunt bijvoorbeeld denken dat je 't in de eerste paar rondjes niet nodig hebt, omdat je dan toch in een slipstream kunt meerijden. Maar als je de kans hebt om iemand in te halen – en die kans heb je juist in het begin van de race veel vaker – dan moet je het tóch gebruiken. Want het voordeel ten opzichte van de Formule 1 is dat je het vanaf de eerste seconde mag inzetten en niet pas na drie ronden."
Van Buuren stond op Spa voor het eerst op het rookie-podium, een doel dat hij dit jaar veel vaker wil bereiken. Toch is zijn streven om het seizoen in de rookie-top-3 te eindigen hooggegrepen, zeker met topdebutanten in het veld als Gasly en Rowland (kampioen en runner-up in de Eurocup Formule Renault 2.0 van 2013), terwijl ook een ervaren ex-DTM-coureur (en bovendien F3 Euroseries-kampioen van 2011) als Roberto Merhi als rookie wordt aangemerkt. Ook andere nieuwelingen als Luca Ghiotto, Matthieu Vaxivière en Van Buurens nieuwe teamgenoot Oscar Tunjo reden vooraan mee in de Eurocup. Beitske Visser verbetert zichzelf bovendien voortdurend. Alleen de Russische rookie Roman Mavlanov is wellicht van suspect niveau.
"De kwaliteit van het veld is hoog", zegt Van Buuren, "alle namen hebben iets gepresteerd. Red Bull plaatst niet voor niets twee rijders in de FR3.5. Als ik scoor in dit kampioenschap, zegt dat veel. Jammer alleen dat het veld niet vol is, maar het is nu eenmaal crisis in de autosport. Zelfs de Russen zitten in de problemen. Maar om eerlijk te zijn, vind ik dat niet zo erg, want die waren vorig jaar de prijzen aardig aan het opdrijven. Laten we wel wezen: als coureurs dit jaar hetzelfde budget hadden moeten meenemen als vorig jaar, had ik hier niet gezeten."
Over Monza heeft Van Buuren al uitgebreid gesproken in een eerder interview, maar hoe anders was Monaco ten opzichte van een 'normaal' circuit? "De muren staan nóg dichterbij dan je denkt! Je kunt zo veel oefenen in de simulator als je wilt, en nuttig is 't zeker, maar het is toch anders. Vooral aan het einde van de race, als de banden op zijn en je minder grip hebt. Als je auto dan gaat glijden, is je marge van een paar centimeter gauw op! Ik heb uiteindelijk één keer de vangrail geraakt, bij het uitkomen van de bocht om het zwembad naar Rascasse toe. Ik begon over vier wielen te glijden, maar gelukkig liep 't goed af. Voor hetzelfde geld heb je een lekke band of kapotte velg."
En dan moet je minder dan een week later alweer aan de bak op Spa-Francorchamps... "Echt totaal het tegenovergestelde! Hier moet je de auto veel laten rollen, veel snelheid meenemen de bocht in. Het is natuurlijk een soort thuiswedstrijd voor me: er komen veel fans, vrienden en familie. Maar zo vaak heb ik hier niet gereden, alleen twee keer in de Formule Renault 2.0, that's it! En dan is voor het eerst Eau Rouge met 250 best wel een ervaring", zo vertelt Meindert aan het eind van de vrijdag. "Vanochtend mocht ik van mezelf héél even genieten, maar daarna moest ik me wel weer focussen op de klus."
"In de eerste vrije training was Eau Rouge nog spannend omdat het een tikje nat was, dus dat was echt gaaf. Maar vanmiddag op droog ging ik op rails naar boven. Volgas, DRS open. Daar hoef je niet over na te denken. In een formuleauto is Eau Rouge eigenlijk niet zo bijzonder. Blanchimont is ook volgas en maakt eigenlijk nog iets minder indruk, want bij Eau Rouge voel je tenminste nog dat je tegen die muur oprijdt. De mooiste bocht vind ik daarom Pouhon, de lange doordraaier achter op het circuit. Alleen even liften, op nieuwe banden zelfs maar 50% lift, insturen en dan zo vroeg mogelijk weer op het gas, en dan draait-ie maar door. Prachtig."
Het team van Van Buuren, Pons Racing, zat vorig jaar in de hoek waar de klappen vielen. Met Zoel Amberg en Nikolay Martsenko (geen absolute hoogvliegers, maar zeker ook geen onverdienstelijke coureurs) werden de Spanjaarden 12e en voorlaatste in het teamkampioenschap. "Pons is geen erkend topteam, dat klopt. Maar we gaan wel vooruit. De samenwerking loopt goed en nu heb ik ook een nieuwe teamgenoot aan wie ik echt iets heb. Oscar Tunjo is een snelle jongen, hij gaat een geduchte concurrent worden. Hij heeft weliswaar nog niet de ervaring, maar een goede coureur heeft altijd het gevoel", vertelt Van Buuren verderop in het weekend, als hij al een paar debriefings met Tunjo heeft meegemaakt. "We hebben nu al een paar keer dezelfde input teruggegeven aan het team. Die bevestiging van een gretige tweede coureur is erg nuttig voor ze."
Heeft hij daarmee een voordeel op de eenmansteams van Sörensen (Tech 1) en Jaafar (ISR)? "Die jongens doen 't natuurlijk op ervaring en hebben goede data van vorig jaar, omdat ze toen ook voorin meededen. Dus voor hen is het niet per se een nadeel. Voor ons gaat 't zeker helpen dat we met z'n tweeën zijn en data kunnen vergelijken."