GT: Lowndes beslist 12U Bathurst voor Maranello-Ferrari-team
De Maranello Motorsports-Ferrari 458, bij de start nog in tweede positie, won de 12U Bathurst
Na een finish die net zo spannend was als die tijdens de Bathurst 1000 in oktober vorig jaar won het Maranello Motorsport-Ferrari-team met rijders Mika Salo, Craig Lowndes, Peter Edwards en John Bowe de 'Liqui Moly Bathurst 12 Hour'. Na een half etmaal had het trio met de Ferrari 458 Italia een voorsprong van 0,4138 seconden (!) op de Mercedes-Benz SLS AMG GT3 van het Duitse team HTP Motorsport met Maximilian Buhk, Thomas Jäger en Harold Primat. V8 Supercar-legende Lowndes en het jonge Duitse talent Buhk streden in een zinderende slotfase om de overwinning. De best geklasseerde Mercedes van het Erebus-team met Will Davison, Jack Le Brocq en Greg Crick kwam als derde over de eindstreep en redde daarmee de eer voor het team van de kleurrijke Betty Klimenko, nadat de winnende auto van vorig jaar met Maro Engel, Bernd Schneider en Nico Bastian vanwege een probleem met de bevestiging van de remmen tijd verloor.
Tekst: René de Boer (vanuit Bathurst, Twitter: @renedeboer)
Foto's: PR, Rebocar
Met zijn succes in de lange-afstandsrace, waarin hij drie jaar geleden al een keer als tweede eindigde, behoort Craig Lowndes nu tot het zeer selecte gezelschap van coureurs die zowel de V8 Supercar- als de twaalf-uursrace op Mount Panorama gewonnen hebben. De overige rijders die dit presteerden zijn John Bowe, Paul Morris en Tony Longhurst. "Ik moest er in de slotfase hard voor werken, want ik wist dat de Mercedes op de rechte stukken sneller was, maar gelukkig kon ik Maxi achter me houden", aldus Lowndes na de race. Ook Buhk was tevreden met zijn prestatie: "Nadat onze auto vrijdag zo zwaar beschadigd was, hadden we hier niet van durven dromen. Voor mij was het fantastisch om hier tegen Lowndes te racen, die een echte legende in Bathurst is. Het was een fantastische ervaring!"
Waarschuwingsborden voor kangoeroes staan er niet voor niets, zoals Peter Kox ondervond
Voor Peter Kox, die de afgelopen twee jaar in Bathurst door crashes van teamgenoten in het geheel niet aan racen toe kwam, was er ook dit jaar geen succes weggelegd. Het team had bepaald dat hij de start voor zijn rekening mocht nemen, zodat hij in ieder geval wat racekilometers zou kunnen maken. Maar opnieuw kreeg hij te maken met problemen: "De start ging wel goed, maar aan het eind van de eerste ronde bij het aanremmen van The Chase na de lange Conrod Straight rolde er opeens een rol tape tussen de pedalen. Dat wil je daar niet hebben. Later bleek dat het om een rol tape ging die de technici vergeten hadden na het bevestigen van een onboard-camera", aldus Kox. "Twee ronden later kwam ik uit turn 2 in het gedeelte de berg op, toen er opeens een kangoeroe voor me de baan overstak. Ik had geen enkele kans om uit te wijken en raakte hem vol. De voorruit brak, de voorklep stond omhoog tegen de voorruit aan en door de klap was ook de remcilinder beschadigd, zodat ik geen remmen meer had. Dat was behoorlijk riskant. Ik probeerde de auto nog terug te brengen, maar de schade bleek te groot om nog verder te kunnen rijden. Daarmee was de race afgelopen. Het lijkt wel of ik hier altijd pech moet hebben", zei hij.
De uitval van Kox en zijn Lamborghini-team was bepaald niet het enige incident in de wedstrijd. Een forse crash was er in het derde uur, toen eerst de nr. 33 Clearwater-Ferrari met de Japanner Hiroshi Hamaguchi vloeistof uit de auto verloor en vervolgens op zijn eigen vloeistof in de rondte ging en in de grindbak strandde. Een aantal auto's gleed eveneens door de grindbak, maar Katsumasa Chiyo in de fabrieks-Nissan GT-R kon de stilstaande Ferrari niet meer ontwijken. De Nissan, die tot dan toe heel keurig in de top vijf reed en daarmee goed voor de dag kwam, raakte zwaar beschadigd en verloor ondermeer beide achterwielen. Daarmee kwam er meteen een einde aan het eerste fabrieksoptreden van een Nissan GT-R op Mount Panorama sinds de veelbesproken Bathurst 1000 in 1992 met de omstreden overwinning van Jim Richards en Mark Skaife.
Shane van Gisbergen, hier in 'The Dipper', was met de VIP-Petfoods-McLaren een van de smaakmakers
Fantastisch duel om de leiding
In het vierde uur was er een fantastisch duel om de leiding in de wedstrijd tussen Bernd Schneider in de Erebus-Mercedes en Shane van Gisbergen in de VIP Petfoods-McLaren. Schneider hield de Nieuw-Zeelander rondenlang achter zich, maar Van Gisbergen reed voor wat hij waard was (zij-aan-zij door 'The Dipper', een prachtig gezicht!) en wist uiteindelijk de Duitser in te halen. Uiteindelijk kon het McLaren-team de leiding niet vasthouden, omdat Van Gisbergens teamgenoten wat snelheid tekort kwamen ten opzichte van het Erebus-team. Zo draaide de Mercedes met startnummer 1 een aantal uren lang zijn ronden als leider in de wedstrijd, totdat Engel aan het eind van het zevende uur de auto de pits binnenreed vanwege een probleem met de bevestiging van de remmen. De reparatie kostte het team een kwartier en zes ronden: op de negende plaats keerde de auto weer terug in de race.
Vrijdag nog flink in de schade, vandaag op het podium: de HTP-Mercedes
Dat bracht de Maranello Motorsport/Il Bello Rosso-Ferrari met Peter Edwards, John Bowe, Craig Lowndes en Mika Salo aan de leiding, op korte afstand gevolgd door de McLaren. Ook de andere Erebus-Mercedes met Will Davison, Jack Le Brocq en Greg Crick reed in de top drie en nam in het tiende uur de leiding over toen de Ferrari en de McLaren pitstops maakten. Ook de HTP-Mercedes deed het goed: terwijl Mika Salo in het elfde uur een tijdlang probeerde om Crick in de Erebus-Mercedes te passeren, profiteerde een ijzersterk rijdende Maximilian Buhk in de HTP-Mercedes en haalde eerst Salo en daarna ook Crick in. Zo nam de jonge Duitser de leiding over.
Met nog een uur te gaan waren er nog vijf teams in de race voor de overwinning: de Ferrari met Lowndes als laatste rijder, de McLaren met Kirkaldy en later Van Gisbergen, de HTP-Mercedes met Buhk, de Erebus-Mercedes met Davidson en de Phoenix-Audi met Vanthoor. Uiteindelijk bracht een safety-car-fase met nog 20 minuten te gaan de top drie weer heel dicht bij elkaar, met de bovengenoemde spannende slotfase tot gevolg. Van Gisbergen kwam als vierde over de eindstreep, Vanthoor eindigde als beste Audi-rijder op de vijfde plaats.
Overwinning voor de Maranello Motorsports-Ferrari
Uitslag:
1. Edwards/Bowe/Lowndes/Salo, Ferrari 458 Italia, 296 r. in 12.00:29,5750
2. Primat/Jäger/Buhk, Mercedes-Benz SLS AMG GT3, op 0,413
3. Davison/Le Brocq/Crick, Mercedes-Benz SLS AMG GT3, op 2,401
4. Quinn/Quinn/Kirkaldy/Van Gisbergen, McLaren MP4-12C GT3
5. Frey/Rast/Vanthoor, Audi R8 LMS
6. Patterson/Lux/Winkelhock, Audi R8 LMS
7. Schneider/Engel/Bastian, Mercedes-Benz SLS AMG GT3
8. Grove/Bamber/Barker, Porsche 997 GT3 Cup