Column: Rob Kamphues goes Radical

Vrienden van Autosport.nl, gefeliciteerd met de nieuwe site! Om het te vieren heb ik meteen maar weer eens een columpie geschreven. Vorig jaar schoot het er bij in omdat ik filmpjes maakte en het monteren daarvan was al zoveel werk dat ik aan schrijven niet meer toekwam.

Zeven maanden heb ik niet achter het stuur van een racewagen gezeten! Zeven maanden! Dat is gevaarlijk lang. Dat is afkicken, cold turkey, met alle afkickverschijnselen van dien. De eerste maanden gaan nog best. Ik kijk dagelijks naar de onboardbeelden van de laatste race. 'Kijk,' roep ik tegen al mijn vrienden, ' daar staat het in beeld: 280 kmph! Zo hard ging ik op de Ramshoek af!' Maar na een tijdje hebben alle vrienden, kennissen, buren en iedereen in de kroeg die maar op mijn mobiele telefoon wil kijken de beelden gezien en zelf kan ik ze ook wel dromen. Maand drie speel ik op de racesimulator op zolder alle races die ik verloren heb nog eens na en kom tot de conclusie dat ik ze makkelijk had kunnen winnen als ik geen tegenslag had gehad.

Vanaf maand vier wordt het lastiger. Ik neem een slokje wijn meer dan ik van plan was, ik sla een beurtje in de sportschool over en vrienden beginnen te mompelen 'ja, de kilootjes vliegen eraan als je boven de veertig bent.'

Dan betreed ik het gevaarlijke niemandsland.Ik begin te vergeten hoe leuk het was. Zoals ik ook niet meer weet hoe leuk die ene ex was, die op een dag haar koffers pakte en nooit meer van zich liet horen. Een vriend zegt ineens zomaar uit het niets: 'Ik ben blij dat je met dat racen gestopt bent. Ik vond het nooit iets voor jou.'

Woest spring ik op. 'Natuurlijk ga ik wel racen! Ik heb alleen mijn budget nog niet rond.'
'Ja, zegt hij en ik pak deze zomer mijn roman weer op.'
Het geloof brokkelt af.
Bij mij ook. Andere mensen doen in de winter leuke dingen en ik mag niet mee. "Wij gaan schaatsen op de Weissensee? Als je een beetje getraind had,had je meegekund. Volgend jaar dan? Schaatsen als alternatief voor autoracen? Waarom niet? Dan doemt een schrikbeeld op: Allard Kalff die rondjes draait op een pony. Nee! Dat nooit!

Maar er zijn ook ander verleidingen. Vrienden die zeggen: "Nu kun je weer drinken!'
Vriendinnen die roepen' Nu hoeft dat geen sex voor de wedstrijd ook een jaar lang niet meer.'

Tja, ik geef toe, dan ga ook ik twijfelen. Dan reken ik ineens uit dat ik afgelopen jaar meer in directiekamers van potentiële sponsors zat dan in een raceauto. Wat zeg ik? In seizoen 2012 heb ik zegge en schrijve 2,5 uur achter het stuur van de gigantische Dodge Viper van DVB Racing gezeten. 2,5 uur! Dat is van hier naar Groningen. Nou vooruit: in een Viper is het van Amsterdam naar Groningen en weer terug. Maar van die 2,5 uur waren er ook nog vele minuten achter een safetycar. Ik geef toe, het waren waanzinnige minuten waarvan elke vezel in mijn lijf met volle teugen genoot, maar toch: 250 uur onderhandelen voor 2,5 plezier; zelfs in het slechtste huwelijk heeft een man het niet zo moeilijk om aan zijn gerief te komen.

Ten einde raad kijk ik nog een keer naar de videobeelden van Assen. Twijfel bekruipt me. Kan ik dit nog wel? Wil ik dit nog wel? Ik beken: bijna, bijna, had ik de handdoek in de ring gegooid. Maar uiteindelijk kwam het op de valreep toch weer goed.

Afgelopen vrijdag zat ik voor het eerst weer in een raceauto. In de Radical van Henk Thuis Als voorbereiding op een bijna heel seizoen SuperCar Challenge. Het was als een junk die na tien jaar clean te zijn geweest een shotje neemt en verkocht is. Weg twijfel, weg zorgen, weg angst. Binnen anderhalve ronde was alles weer vertrouwd. Ook de rondetijden: net als vorige seizoenen moet er nog minstens anderhalve seconde af voor ik serieus meedoe.
Maar drie dagen lang liep ik rond met een grijns van oor tot oor. Liet ik aan iedereen die het wilde zien het fotootje op mijn mobiele telefoon zien. Holde ik van Racing Sportiva naar Harrold Gunnink van Airbrush Lijnden om mijn nieuwe Bell-helm te laten bespuiten en rende ik terug naar Angelo Koning om een nieuwe overall te bestellen. En zo'n hybride nekding ook maar meteen.

Gaan we racen dit jaar? Geen twijfel mogelijk!
23 juni, Zolder, SuperCar Challenge, light series, Intrax Racing, Radical R8. Nadere medelingen volgen.

Met steun van onder andere TW Steel, Eurol Oil, Nathan Group, GTC en Avenade.
En nog een boel andere bedrijven die helpen omdat we allerlei leuke dingen gaan organiseren in de raceweekeinden voor zieke kindjes met de stichting Groot Hart, maar daarover volgende keer veel meer!

Groeten,

Rob