Div: Meerijden met... Stig Blomqvist

Een van de monteurs zet me goed vast in de Sabelt-harnasgordels. Blomqvist kijkt me aan, ik knik. Een monteur maakt een handbeweging, de weg is vrij. Dan rijdt hij de Col de Turini af tot halverwege, richting Sospel. Naar beneden doet de Zweed het rustig aan, er ligt flink wat sneeuw en gravel op de weg. Halverwege keren we om. Ook hier staat een Audi-monteur, die overig verkeer tegenhoudt. Zoiets kan in Frankrijk gewoon, hier is rally-land.

"Are you ready?", vraagt Blomqvist. "Yes, I am." "OK, then we go." Wat dan volgt, is nauwelijks te beschrijven. De Zweed, die even daarvoor nog vriendelijk glimlachend en gebarend achter het stuur zat, is volledig gefocust op de auto en op de weg. Zijn ogen lijken zover mogelijk vooruit te kijken. Voor iedere bocht zet hij de auto in juiste positie, zorgvuldig doserend met het gaspedaal. De linkervoet wisselt pijlsnel van koppeling naar rem en weer terug, de rechtervoet blijft vrijwel constant naar beneden.

Wow. Dit is wagenbeheersing! De vijfcilindermotor draait op volle toeren, accelererend van bocht naar bocht. Het geluid is heerlijk. Voor een hairpin trekt Blomqvist aan de handrem, we missen met de achterkant van de auto op een haar na de sneeuwwal die als afgrenzing van de weg dient. Naast me gaat het zo'n tweehonderd meter naar beneden...

Nog geen vijf minuten duurt de rit. Veel te kort naar mijn smaak. Ook Blomqvist geniet ervan. "Yeah, you can say that these cars were quite fun to drive", zegt hij. Super om dit meegemaakt te hebben! Groep B op z'n best!