Dutch Radical Championship: Junior Strous wint na spannend gevecht

Na een ronde of zes loopt de topvier langzaam naar elkaar toe waardoor Brundle, Strous, Sanders/Koster en Zwart bij de negende doorkomst met een onderling verschil van slechts 1,1 seconde de lijn passeren. De equipe De Graaf/Van Gog is Freebird gepasseerd en ligt met een achterstand van tien seconden op de topvier op plaats vijf. In de achtste ronde moet Koppejan met vermoedelijk een loszittende diffuser het gevecht om plaats negen opgeven voor een bezoek aan de pits.
Halverwege de wedstrijd als de pitstraat opengaat ligt de topvier binnen één seconde en gaan de vier het onderlinge gevecht vol aan. Strous is uit de topvier de eerste die de pits induikt om straks vrij baan te hebben en zijn eigen tempo te kunnen rijden. Bij de volgende doorkomst is het de beurt aan Brundle/Abbott, Sanders/Koster en Zwart om hun pitstop te maken.

Als alle stops achter de rug zijn blijkt Strous toch niet te hebben geprofiteerd van zijn iets eerdere stop want zijn achterstand op Abboott is opgelopen naar vier seconden.

Beter is het Zwart vergaan die door de stop Sanders/Koster is gepasseerd en de derde plaats heeft overgenomen. Zoals verwacht is Abbott echter duidelijk langzamer dan Brundle want in twee ronden tijd heeft Strous het gat gedicht en neemt in de 18de ronde de leiding over. Dan wordt ook duidelijk waarom Abbott zo’n grote voorsprong had na de stops want de Engelse equipe heeft te kort in de pits gestaan en wordt bestraft met een stop-and-go. Maar ook zonder deze verplichte extra stop zou Abbott de tweede plaats niet hebben kunnen vasthouden want Zwart en Sanders/Koster komen snel dichterbij. In de 20ste ronde lost Abbott zijn straf in en verliest daarmee veel tijd.

Met nog minder dan tien minuten te gaan leidt Strous, op 5,5 seconden gevolgd door Zwart en op 7,4 seconden Sanders/Koster. De equipe De Graaf/Van Gog heeft de vierde plaats in handen, op de hielen gezeten door Freebird terwijl Van de Haterd een gat van vier seconden moet toestaan. Daarachter pas Abbott. Zwart heeft het tempo er goed inzitten want hij is duidelijk sneller dan de leider en loopt in op Strous. Terwijl de equipe Sanders/Koster moet lossen ontwikkelt zich om de vierde plaats een felle strijd tussen De Graaf/Van Gog en Freebird.

Weer terug na 9 jaar afwezigheid op Zandvoort. Toon van Haterd won meteen de Promo Cup
Strous weet zijn voorsprong in de laatste ronden te consolideren terwijl Freebird de vierde plaats overneemt van De Graaf/Van Gog waarna deze equipe in de slotfase ook nog gepasseerd wordt door Van de Haterd. Een uitvaller is nog Versluis die in één van de laatste ronden crasht. Daarmee pakt Strous de overwinning op 2,9 seconden gevolgd door Zwart, terwijl Koster/Sanders het podium completeren.

Strous is uiteraard zeer tevreden want met zijn zege komt ook de titel in zicht. “Ik kon Brundle redelijk gemakkelijk volgen en probeerde mijn banden te sparen. Dat lukte echter maar gedeeltelijk want ze werden toch minder waardoor Sanders dichterbij kon komen. Brundle passeren lukte echter ook niet. Zodra de pitstraat open ging ben ik naar binnen gegaan en had vervolgens vrij baan. Tegen het eind werden de banden echt snel minder maar kon ik de race veilig uitrijden.” Sanders/Koster legden beslag op plaats drie en zagen daarmee in de titelstrijd Strous verder weglopen. “In de kwalificatie lag de auto niet lekker en verloren we seconden. Voor de race hebben we de afstelling omgegooid en dat werkte met onder andere als resultaat de snelste raceronde. Aanvallen op de leiders liepen echter op niets uit, Radicals hebben zo’n goede wegligging dat inhalen moeilijk is. Het is echter een fantastische auto en met vier equipes strijdend om de overwinning was het een supermooie race.”
Uitslag race 1 Dutch Radical Championship
Trophy of the Dunes, Circuit Park Zandvoort, zaterdag 3 september 2011
1. Junior Strous 27 ronden
2. Erik Zwart + 2.940
3. Marc Koster/Bertus Sanders + 15.322
4. Dick Freebird + 30.846

5. Toon van de Haterd + 34.452 (winnaar Promo Cup)
6. Marth de Graaf/Tim van Gog + 37.732
7. Alex Brundle/James Abbott + 56.354
8. Henk Thuis + 1:10.722
9. Roger Green/Phil Abbott + 1:11.420
10. Martin Lanting/Henk Haane + 1 ronde
11. Ronald van der Geest/Roger Hodenius + 1 ronde
12. Piet Versluis + 4 ronden
Niet geklasseerd
Ko Koppejan + 10 ronden
Radek Bares + 18 ronden
Snelste ronde: Bertus Sanders/Marc Koster in 1:46.808