Swift Cup: Glenn Coronel: bijna de snelste man van Zandvoort (lang)

Heel fair
"Ik moest heel hard met Glenn knokken voor deze zege’’, zei winnaar Niels Kool na afloop. "Het was een hele faire strijd, zonder veel duwen en trekken. Dat heb ik wel eens anders meegemaakt’’, lachte Niel Kool. "Mijn motor liep dit weekend niet optimaal. Dat merkte ik vooral op het rechte end. Daarom had ik geluk dat ik vanwege de reversed grid vanaf pole mocht starten en zo een perfecte uitgangspositie had in de wedstrijd. Die heb ik goed uitgebuit.’’

‘Wat doe jij hier?’
Glenn Coronel had tijdens de race fraai woord gehouden. Hij had een uur voor de start immers gezegd in zichzelf te geloven om het podium te kunnen halen. "Ik heb zelfs een paar rondjes op kop gelegen. Dat had ik in mijn rookiejaar nooit verwacht. Ik heb echt super naar mijn zin gehad’’, aldus Coronel, die in de perskamer Maarten van ’t Schip tegen het lijf liep. "Wat doe jij hier?’’, vroeg Maarten plagend. "Ik ben tweede man’’, grijnsde Glenn.



Vele tikken, maar mooie race
Marcel van de Maat racete zich al weer naar zijn derde gang naar het ereschavot dit seizoen. "Ik moest er letterlijk voor knokken, want ik heb zoveel tikken onderweg gekregen’’, zei de BS Racing-coureur na afloop. "Maar al met al was het zeker een heel mooie race. Ik ben erg tevreden met mijn podiumplek.’’



Weer pech voor Kim
Marcel Dekker besluit een fraaie inhaalrace op plek 4, terwijl nieuwkomer David Verzijlbergen zijn allereerste raceweekend erg keurig besluit met een 9de stek. Kim van den Berg, die na haar onfortuinlijke uitvalbeurt in de eerste heat als 25ste moest starten, wist zich terug te knokken naar het middenveld. Echter, in de slotronde eindigt haar weekend in de banden, waardoor ze uiteindelijk als 21ste geklasseerd is.

Sterk debuut Verzijlbergen
David Verzijlbergen was natuurlijk erg blij met zijn mooie debuut. "We hebben de auto na race 1 nog wat aangepast. Dat werkte prima. Bovendien had ik erg veel geleerd in de openingsmanche over de tactiek om iemand wel of niet in te kunnen halen. Ik heb het daar tussen de races ook nog met mijn team over gehad. In de tweede manche kon ik goed profiteren van die extra kennis.



Omdat klassementsleider Niels Langeveld in de rondte ging in de chicane, kon ik hem via het gras voorbij. Niels is natuurlijk erg snel. Ik zag in mijn achteruitkijkspiegel dat hij totaal andere lijnen reed dan ik. Tijdens de wedstrijd heb ik dus ook nog eens heel veel van hem geleerd. Niels kwam me niet voorbij, hetgeen hem blijkbaar frustreerde. Want bij een mislukte uitremactie ging hij door de grindbak van de Tarzan. Natuurlijk erg leuk voor mij dat ik zo’n topper tijdens mijn debuut voor kan blijven.’’

‘Hopelijk tot in 2011’
"Ik heb het al met al erg naar mijn zin gehad dit weekend’’, besluit David Verzijlbergen. "Ik hoop nu genoeg sponsors bij elkaar te vinden om volgend jaar weer aan de start te verschijnen. Dit smaakt zeker naar meer. Ik vond het erg jammer dat er zondag geen derde race meer was. Ik heb namelijk het idee dat ik nog wel verder naar voren kan komen dan plek 9.’’

Meer feeling
Bart van Os finishte keurig in de toptien als 7de. "Het was een goed weekend. Ik heb veel getest met Tim en Tom. We hebben onder andere de positie van mijn stoel veranderd. Dit geeft mij meer feeling met de auto en daardoor meer controle. Het zijn kleine details, maar wel heel belangrijk. Het waren mooie races en vooral de laatste was erg spannend. Het is in het veld lastig inhalen en daarom zijn de kwalificaties zo belangrijk in deze klasse. Ik ben tevreden over het weekend en ik kijk uit naar de Finaleraces in oktober.’’



Echt balen
Jelle Beelen over zijn uitvalbeurt: "Ja, echt balen! Ik had weer een goede start en ik was meteen langs Bart van Os. Maar tijdens het uitremmen van Dennis van de Laar voor de Tarzan waren mijn remmen ineens slecht en schoot ik te ver door. Ik probeerde nog wel wat plaatsen goed te maken, maar toen ik bij het aanremmen voor de S-Bocht ineens haaks linksaf ging, heb ik de auto maar binnengezet. Ik hoop er tijdens de Formido Finaleraces weer goed bij te zitten en een mooi resultaat binnen te halen”, aldus een teleurgestelde Jelle.



Vliegen over de kerbs
Maarten van ’t Schip racete lekker voor zijn gevoel. "Ik reed de toptien binnen en lag op positie 9. In de laatste ronde wilde ik nog graag Mike Hesse voorbij. In de S-bocht kon ik echter helaas de bocht niet houden en schoot ik hoog over de kerbstones heen. Dat was balen, want zo viel ik terug naar de uiteindelijke 11de stek.’’