Clio Cup: Sandra van der Sloot glibbert als ‘oud wijfie’ naar terechte titel (lang)

Problemen Van de Ven
In de 7de ronde gaat het even mis voor Addie van de Ven. Nadat Sandra van der Sloot hem van de 2de stek stoot, gaan in dezelfde actie ook Robert van den Berg en Melvin de Groot hem voorbij. Van de Ven valt dus terug naar stek 5. "Sandra drukte mij op de vuile lijn. Daarna werd ik door drie man tegelijk gepasseerd’’, zag Addie van de Ven. "Ik werd later opgehouden, daarom ging ik meteen in de beginfase de pits in.’’



Nieuwe aanval
In de 8ste omloop zet Van der Sloot opnieuw de aanval in. Bij de Tarzanbocht ziet ze een gaatje en passeert de snelste dame van Nederland koploper Morien. Van der Sloot pakt dus de leiding, hetgeen de op P4 liggende De Groot zal prikkelen om ook aan te gaan vallen.

Vroege pitstop
Addie van de Ven is na 8 ronden de eerste rijder die de verplichte pitstop van één minuut maakt. Van het leidende trio is Robert van den Berg de eerste pitter. Hij doet dat na tien verreden ronden. Gevolg is dat De Groot kan oprukken richting Ronald Morien en Sandra van der Sloot. Van den Berg heeft niet de allersnelste stop gehad, want hij komt pas achter Addie van de Ven terug de baan op. Volgens de computer heeft Van de Ven echter een stop van 59,8 seconden gemaakt. Hiervoor zal Addie door de wedstrijdleiding op de vingers getikt worden middels een tijdstraf.



Toppers de pit in
Na 12 ronden komen Van der Sloot en De Groot gelijk de pit in voor hun stop. Dat wordt spannend dus. Bij het terugkomen ligt Sandra nog steeds aan kop. Ze wordt gevolgd door Robert van den Berg, Ronald Morien en Melvin de Groot.

Olympia Cup
In de strijd om de Olympische titelstrijd gaat het mis voor Hans Bos in de 16de ronde.
"Tot de verplichte pitstop van de 45 minuten durende wedstrijd ging het goed. Ik had me in de algemene wedstrijd opgewerkt naar stek 7 en lag nog steeds goed voor op René’’, stelde Hans na afloop. "Helaas werd ik vervolgens in de Gerlachbocht hard van achteren geraakt door Marcel Duits.



Daardoor gleed ik door het natte gras. Ik kwam weliswaar terug de baan op, maar gleed met 80 kilometer per uur vol de bandenstapels van de Hugenholtzbocht in. Ik verloor veel tijd, maar kon nog verder. Helaas kreeg ik een ronde later een elektronisch probleem en was het echt over.’’