Column: Formule 1 ... game over?

De ‘die-hard’ Formule 1-fans en Bernie Ecclestone zijn er heilig van overtuigd dat men ook ‘Crash-gate’ gaat overleven. Ik wens ze veel sterkte, maar ik vrees dat deze tak van autosport elke vorm van geloofwaardigheid heeft verloren. Gevestigde namen als Damon Hill, Hans J. Stuck en Niki Lauda hebben er in de media schande van gesproken en hun bezorgdheid geuit.

Tekst: Willem J. Staat
Foto’s: Willem J. Staat, Aston Martin

Nelson Piquet Jr. heeft nauwelijks kunnen bevroeden dat het door hem aangevochten ontslag bij Renault een sneeuwbaleffect teweeg zou brengen. Flavio Briatore en Pat Symonds mochten dankzij hun manipulatieve handelingen afgelopen week het veld ruimen. Bij de eerste GP in Singapore hadden de Renault heren de perfecte strategie bedacht die Alonso in staat moest stellen om eindelijk weer eens te winnen. Een simpele crash van teamgenoot Piquet tegen de muur bracht de Spanjaard na een jaar vol kwellingen zijn eerste zege bij Renault. En hoe! In de wielersport zouden ze best trots zijn geweest op een dergelijke strategie, maar in de autosport is dit ‘not done’. De World Motorsports Council buigt zich immers al enkele weken over ‘Crash-gate’.

Na de McLaren/Ferrari spionage-affaire in 2008 volgde ‘Lie-gate’, waarbij teambaas Ron Dennis bij McLaren eveneens zijn biezen kon pakken. Formule 1 is een totaal ongeloofwaardige vertoning geworden die de naam ‘koningsklasse’ totaal niet waard is. In de zeventiger jaren had het weinig gescheeld of de sportscars waren de koningsklasse van de autosport geworden. Bernie Ecclestone draaide handig de deelname van Ferrari, Matra, Alfa Romeo de nek om en de sportscars hebben jarenlang een kwijnend bestaan geleden.



Wie de film ‘Le Mans’ van Steve McQueen en wellicht ook ‘Speed Merchants’ heeft gezien begrijpt dat het racen ruim veertig jaar geleden op een hoger peil stond dan nu in de Formule 1. In die periode was Formule 1 niet meer dan een speeltje van de Britse “garagistes”, zoals de Fransen plachten te zeggen.