Dragracing: FIM Europe titels bij Euro Finals verdeeld

Jörg Lymant

Pro Stock Bike
Ook in de Pro Stock Bike klasse heerste er dit seizoen eigenlijk één man, de Duitser Jörg Lymant, die dan ook in 7,18 seconden de eerste kwalificatiepositie en de titel voor zich opeiste. Bertrand Maurice moest zich met een tijd van 7,25 seconden tevreden stellen met plek twee.


Alex Hope

De eliminaties verliepen voor de Fransman nog minder fortuinlijk want hij trok een rood licht en daarmee promoveerde de als derde uit de kwalificaties naar voren gekomen Alex Hope naar de finale.


Finale

Daarin was de Engelman echter niet opgewassen tegen de snelheid van Lymant waardoor de Duitser ook deze wedstrijd op zijn naam schreef.


Alan Morrison Jr.

Super Street Bike
De klasse Super Street Bike maakte zijn reputatie ook bij de European Finals weer meer dan waar. Opnieuw snelle tijden, kleine verschillen en spannende runs. Alan Morrison Jr. kon titelprolongatie alleen nog bij calamiteiten ontgaan. In de kwalificatie klokte Morrison 6,80 seconden. Desondanks moest de Engelsman genoegen nemen met de derde positie omdat zowel Jake Mechaell als Dániel Donát Lencsés met 6,73 en 6,74 seconden zelfs onder de 6,8-grens doken.


Dániel Donát Lencsés

Mogens Lund bleef met zijn 6,82 seconden maar weinig bij de top drie achter. Margot Schmidt kon de snelheid van Hockenheim niet helemaal evenaren maar klokte toch 6,95 seconden, achter Ross Morrison goed voor plek zes.


Erik Jennes

Met Erik Jennes kwam er op Santa Pod nog een tweede Nederlander aan de start. Jennes beschouwde de Euro Finals als een testweekend voor zijn nieuw opgebouwde motor en wilde alleen maar zoveel mogelijk runs maken en data verzamelen. Daarin slaagde de Nederlander en dat hij genoegen moest nemen met een 13de kwalificatiepositie en een eliminatie in de eerste ronde, deed dan ook geen pijn.


Margot Schmidt

Schmidt klokte in de eerste eliminatieronde een tijd van 7,00 seconden en plaatste zich zo ten koste van Erich Gruber voor de kwartfinales. Daarin moest de Nederlandse het echter opnemen tegen Alan Morrison. Schmidt verbeterde zich tot 6,93 seconden, maar dat was niet genoeg om de regerend kampioen te kloppen, die zich vervolgens in de halve finale ten koste van Schmidts Team Brothers-teamgenoot Lencsés in 6,77 seconden voor de finale wist te plaatsen.


Jake Mechaell

Aan de andere kant van de eliminatieladder stond er geen maat op Mechaell. De Engelsman, die zijn eigen motoren en die voor anderen bouwt, klokte achtereenvolgens 6,72; 6,71 en 6,74 seconden en stond zo in de finale. Ook de finale zette Mechaell naar zijn hand want in 6,75 seconden, tegen 6,95 seconden voor Morrison, pakte hij de winst.


Finale

In het kampioenschap eindigde Mechaell, die slechts drie van de vijf wedstrijden reed, op plek twee, terwijl Lencsés de top drie completeerde. Op een meer dan uitstekende vierde plaats sloot Schmidt het seizoen af, nog voor Ross Morrison en Mogens Lund. Met een derde en vierde plaats voor Lencsés en Schmidt en een zevende voor Kristián Jász, die niet aan alle wedstrijden deelnam, eindigden alle drie de Team Brothers-rijders in de top zeven van het eindklassement.


Anouk Burgering

Junior Drag Bike
Ook in de Junior Drag Bike klasse werd gestreden om een FIM Cup. Anouk Burgering legde hierbij als enige Nederlandse deelnemer achter Leah Morrison beslag op de tweede kwalificatiepositie. In de eerste eliminatieronde klopte Burgering Brad Morrison. In de halve finale reed de Nederlandse met 12,31 seconden precies haar indextijd, maar werd door een fractie tragere reactietijd met 0,004 seconden geklopt door Hollie King.


Finale tussen Hollie (voorgrond) en Jaxon King

De winnares moest het vervolgens in de finale opnemen tegen haar jongere broertje Jaxon King. Deze laatste trok echter een rood licht waardoor Hollie King naast de titel ook de wedstrijd op haar naam schreef. In het eindklassement legde Burgering beslag op plek zes.


Hans van der Spek

Sportsman klassen
Naast de vijfde ronde van de FIA en FIM kampioenschappen was er tijdens de European Finals uiteraard ook weer volop ruimte voor de diverse Sportsman klassen die streden om punten voor hun nationale en clubkampioenschappen. Hierbij kwam slechts een tweetal Nederlanders aan de start. Hans van der Spek streed mee in de klasse Pro ET, met maar liefst 51 deelnemers de grootste klasse van het evenement. Van der Spek bracht het in de kwalificatie tot een 44ste positie en werd ondanks een tijd van 10,63 seconden bij een index van 10,62 seconden in de eerste ronde uitgeschakeld.


Stevan Reffeltrath

Stevan Reffeltrath bezette in het 15 deelnemers tellende Super Gas veld na de kwalificatie de achtste plaats. Met de door de regen op zondagochtend uitgestelde start van de eliminaties was de Nederlander echter al richting huis vertrokken toen de eerste eliminatieronde verreden werd.