Dragracing: Sweden Internationals blijft regen de baas

Peter Svensson

Ongekend snel
De Top Fuel Bike klasse leek een verrassing op te gaan leveren. Na in de kwalificatie met afstand de snelste tijd (5,923 seconden) op de klokken te hebben gezet, lukte het Peter Svensson in eliminaties niet meer om deze score te benaderen. Aan de andere kant van de eliminatieladder wist Ian King zich te verbeteren tot 6,10 seconden en daarmee kon de Engelsman het Svensson in de finale toch nog lastig gaan maken. In de eindstrijd stond er echter geen maat op Svensson, die met 5,827 seconden een ongekend snelle tijd op de klokken zette. Uiteraard goed voor de winst en ook genoeg om de 5,923 seconden tot Europees record te verheffen. De 5,82 seconden lag echter meer dan 1% onder de één na beste score, zodat deze tijd vooralsnog alleen ‘best ever’ blijft.


Per Bengtsson

Zweden Canada
De klasse Super Twin leverde de droomfinale op tussen Per Bengtsson en Nate Gagnon. In de kwalificaties was Bengtsson al goed voor 6,48 seconden en een nieuw Europees record van 360 km/u. In de halve finale deed de Zweed er met 6,40 seconden nog een schepje bovenop, terwijl de Canadees Gagnon daar met 6,44 seconden nauwelijks voor onderdeed. Tot een back up van deze tijden kwam het echter niet. De finale werd helaas een anti-climax want nog voor de start moest Gagnon zijn motor met een probleem stilzetten waardoor de winst automatisch aan (een direct na de start grip verliezende) Bengtsson verviel.


Job Heezen

Job Heezen bracht het in de kwalificatie tot een zesde plaats en werd in de kwartfinale uitgeschakeld door Christian Jäger. Martijn de Haas werd het slachtoffer van de zaterdag invallende regen. Na een keurige 7,06 seconden (persoonlijk record), goed voor een zesde plaats in de eliminatieladder, moest de sessie worden afgebroken en telde zijn tijd dus niet mee. Met zijn tijd van vrijdag viel De Haas buiten de eliminaties.


Ulf Ogge (voorgrond) ziet in de finale Kalle Lyren een rood licht trekken

Zweedse finale
Bij de Pro Stock Bikes was Ulf Ogge uiterst snel en constant. Na zijn 7,104 seconden in de kwalificaties volgden er in de eliminaties tijden van 7,109 en 7,086 seconden, goed voor een plaats in de finale. Daar stuitte Ogge op Kalle Lyrén. Wetende dat hij Ogge op snelheid niet kon kloppen, probeerde Lyrén het aan de lichten. De Zweed was echter iets te vlug en trok rood. Ogge was daarmee automatisch winnaar en liet met zijn tijd van 7,093 seconden ook in de eindstrijd zien als enige aanspraak te mogen maken op de hoogste podiumpositie.