Retro

Retro: Voyazides/Hadfield slaan dubbel toe op Oldtimer Grand Prix

ogp2018-sat-16

Leo Voyazides en Simon Hadfield waren de grote winnaars op de 46e Oldtimer Grand Prix op de Nürburgring. Het Grieks-Britse duo won in zowel de FIA Masters Historic Sports Cars als in de Masters Gentlemen Drivers. Hadfield schitterde in de laatstgenoemde GT-race door Andy Wolfe na te jagen en hem in de laatste ronde met een magistrale passeeractie buitenom in de chicane te passeren. Er klonk geen Wilhelmus voor Michiel Smits, Niek van Gils, Floris-Jan Hekker, Bart Uiterwaal of de gebroeders Luttikhuis, maar wel voor Jaap van Lagen. Die won de eerste race van de Duitse Porsche Carrera Cup, een van de twee moderne klassen die aan het evenement waren toegevoegd.

Tekst en foto's: Mattijs Diepraam

Ondanks mooi weer en een topsfeer was de Oldtimer Grand Prix dit jaar opnieuw een kleiner evenement dan het voorgaande jaar – en het is moeilijk om de vinger op de oorzaak te leggen. Ja, de organisatie blunderde enkele jaren geleden, waardoor vele deelnemers boos afhaakten, maar dat was eenmalig. Inmiddels is de compactere OGP zonder vrijdagse Marathon weer een evenement waaraan je met genoegen deelneemt en met plezier rondloopt. Het lijkt erop alsof niemand dat aan de afhakers heeft verteld.

Maar een teken des tijds was het wel: om het programma aan te vullen, nodigde de AvD twee moderne kampioenschappen uit, waarvan eentje vanwege een tv-uitzendschema zelfs het programma omgooide. Jaap van Lagen won de eerste race van de Porsche Carrera Cup Deutschland en werd op zondag derde, Larry ten Voorde werd twee keer vierde. In de FCD Series, een Challenge-serie voor iets oudere Ferrari's, won Yannick Trautwein twee maal in zijn 458 GT3.

ogp2018-fri-64

Ondanks de krimp was het historische racen weer dik voor elkaar. Sterker nog, de Masters Gentlemen Drivers-race leverde de beste race in jaren op, met een finish waar je haren van overeind gingen staan. De aanzet was een safety car op driekwart wedstrijd, die de Cobra van Leo Voyazides en Simon Hadfield (op dat moment vierde) terugbracht in de strijd. Na de groene vlag rekende een ontketende Hadfield meteen met de twee auto's voor hem af om daarna met ronderecord na ronderecord de ook niet bepaald trage Andy Wolfe bij te halen, in de Cobra die hij altijd deelt met Michael Gans.

Met Wolfe in zicht ging Hadfield de laatste ronde in – het publiek zat op het puntje van zijn stoeltjes. Vanaf de Ford-Kurve ging Wolfe verdedigende lijnen rijden en Hadfield wist dat hij dat ook bij de Veedol-chicane ging doen. Er zat dus maar één ding op: buitenom en later dan laat remmen. Als hij de bocht niet zou halen, dan was het maar zo. Maar het lukte: op het randje van de adhesie kreeg Hadfield zijn Cobra om die van Wolfe heen, waarna hij zegevierend over de streep kwam. Hadfield stond na afloop te stuiteren (de volgende ochtend nog), Wolfe was diep teleurgesteld, maar de twee reikten elkaar na afloop de hand als heren. In het middenveld kwam Niek van Gils helaas niet ver met zijn TVR Griffith, na een veelbelovende kwalificatie.

ogp2018-sat-7

Voyazides en Hadfield deden het in de FIA Masters Historic Sports Cars nog eens dunnetjes over met hun Lola T70 Mk3B, en opnieuw was Michael Gans (Lola T290) het haasje. De Griek hield vanaf pole Gans acht ronden achter zich en bleef daarna bij de Amerikaan in de buurt. Na een snellere pitstop lag Hadfield al meteen aan de leiding, een positie die hij tot aan de finish niet meer opgaf. In de pre-65-klasse was Michiel Smits vast van plan om het titelfavorieten Keith Ahlers en Billy Bellinger moeilijk te maken, vooral omdat het Britse duo na pech in de kwalificatie achteraan moest starten. Maar Smits kwam met zijn Lola T70 Mk1 Spyder vast te zitten in het drukke middenveld en zag Bellinger al snel voorbijkomen.

In de Masters Endurance Legends won Steve Tandy (Lola-Mazda B12/60) de eerste race, waarna Christophe d'Ansembourg op zondag de Lola-Aston Martin DBR1-2 de eerste overwinning in het kampioenschap bezorgde.

ogp2018-fri-12

De twee HGPCA-races voor Grand Prix-auto's tot 1966 gingen allebei naar de Lotus 18/21 van Peter Horsman, dit jaar ijzersterk rijdend. In de eerste race moest Horsman er wel Will Nuthall (Cooper T53) voor verslaan. Nuthall leidde vanaf de start, maar zag Horsman twee ronden voor het einde voorbijkomen. De volgende dag kregen de twee het opnieuw aan de stok, maar nu moest Nuthall voortijdig afhaken met pech.

De twee wedstrijden voor de FIA Lurani Trophy voor Formule Juniors leverden prachtige slipstreamduels aan de kop op. Mark Shaw (Brabham BT6) kwam twee keer als winnaar uit de bus, maar hij kreeg de zeges niet cadeau. Regerend kampioen Bruno Weibel (Lotus 22) maakte 't hem in de eerste wedstrijd de halve race lastig en op zondag in de hele wedstrijd, toen het verschil op de meet twee tienden bedroeg. Tussen de oudere Juniors was Floris-Jan Hekker met zijn Rayberg goed bezig, een auto die straks ook op Zandvoort is te bewonderen.

ogp2018-fri-32

Christian Olsen (Martini-Alfa Romeo MK39) was ook een tweevoudig winnaar, in zijn geval bij de F3's van 1964 tot 1984, een race die werd georganiseerd door de HRA van Marcel Biehl. In de tweede race leidde de Brit met de Deense naam van start tot finish, maar in de eerste race leek de zege naar de Martini-Toyota MK31 van Frédéric Rouviers te gaan. Toen die kort voor het einde pech kreeg, opende dat de weg voor Thomas Warken (Ralt-Alfa Romeo RT3/84), maar die zag Olsen aan het slot nog voorbijkomen.

Nog twee gelegenheidsraces waren die voor sportwagens tot 1960-'61. Een daarvan is de traditionele zaterdagavondafsluiter voorafgaand het vuurwerk, een kortere race vindt op zondag plaats. Net als vorig jaar gingen de overwinningen naar de Maserati Birdcage van UIrich Schumacher, die vaardig werd geassisteerd door Marco Werner. Michael Gans (Lotus 15) kon zijn derde en vierde zilveren bokaal van het weekend ophalen.

ogp2018-sat-29

Op zaterdagochtend vroeg was er nog niet veel publiek voor de lange race om de AvD Tourenwagen & GT Trophäe, waaraan ook Bart Uiterwaal met zijn Mustang meedeed. De race werd nóg langer vanwege een pauze van 20 minuten om een oliespoor op te ruimen dat ruimhartig was neergelegd door de Ford Escort RS1600 van VLN-coryfeeën Heinz Schmersal en Mike Stürsberg. Teamgenoot Sebastian Glaser compenseerde dat leed door de race te winnen.

Het was moeilijk kiezen welk lokaal geweld het mooiste was: de DRM Revival of de Tourenwagen Classics met daarin het mooiste uit DTM- en BTCC/STW-tijden. Beide DRM-races werden met overmacht gewonnen door de Zakspeed Capri van Peter Mücke, mogelijk de dikste auto uit de geschiedenis van de autosport. Thomas Kammermann (BMW M1) werd twee keer tweede, maar op zondag moest er wel een foto aan te pas komen om te beslissen of de M1 nog vóór de Porsche 935 K3 van Urs Beck was gebleven. Het verschil was 0,021s.

ogp2018-sat-42

Stefan Rupp domineerde met zijn Alfa 155 V6 Ti de Tourenwagen Classics, ruim voor de Mercedes AMG C-Klasse van Thorsten Stadler. Diens teamgenoot Jörg Hatscher was minder gelukkig, want in zijn C-Klasse brak een brandje uit dat zowel hij als de baanposten niet gauw kregen geblust. Alexander Schmidt won de Super Touring-afdeling in zijn Renault Laguna uit de BTCC.

Reacties

Reageer anoniem op dit bericht

Je reageert anoniem op dit bericht. Onderaan deze pagina kun je inloggen op Autosport.nl (of een account aanmaken) zodat je onder je eigen naam kunt reageren. Je kunt dan ook een eigen avatar gebruiken en je hebt direct toegang tot het Autosport.nl-forum.

Door te reageren ga je akkoord met onze voorwaarden.

Login om onder jouw naam te reageren

Registreren
Autosport.nl Hét autosport magazine op Internet
Autosport.nl Hét autosport magazine op Internet