Retro

Retro: 50 jaar geleden behaalde Porsche in Daytona eerste 24-uurszege

180126 Porsche Daytona 1968
Beroemde finishfoto met het Porsche-succes bij de 24 Uur van Daytona in 1968

Porsche is voor veel mensen synoniem voor succes in Le Mans. Terecht, want met 19 overwinningen tussen 1970 en vorig jaar is de sportwagenbouwer uit Stuttgart-Zuffenhausen het succesvolste merk in de historie van de lange-afstandsklassieker aan de Sarthe. Toch is het niet het evenement waar Porsche de meeste successen behaalde, want in de 24 Uur van Daytona won Porsche niet alleen eerder, maar ook vaker: in 1968 behaalde Porsche met Vic Elford, Jochen Neerpasch, Rolf Stommelen, Jo Siffert en Hans Herrmann in de 907 Langheck de eerste overwinning in Daytona, wat voor Porsche ook de eerste overall-zege in een grote internationale 24-uursrace betekende. In totaal eindigde een Porsche-team bij de wedstrijd in Florida maar liefst 22 keer op de eerste plaats. Daarnaast was Porsche in Daytona goed voor 77 klassezeges, ook een record. Bij de 56e editie, die morgen van start gaat, komt Porsche in actie in de beide GT-klasses. AUTOSPORT.NL blikt terug op het Porsche-succes van 1968 in Daytona.

Tekst: René de Boer (Twitter: @renedeboer)
Foto's: Porsche AG

Al heel vroeg in de historie van Porsche stonden er auto's van het merk aan de start in Le Mans: op initiatief van de Franse importeur Auguste Veuillet kwamen er in 1951 twee 356's met aluminium carrosserie uit in de 24 Heures. Ook bij de eerste editie van de sportwagenrace in Daytona, die op 11 februari 1962 als drie-uursrace verreden werd (pas in 1966 werd er voor het eerst tweemaal de klok rond gereden), stonden er Porsches aan de start. En zelfs bij de eerste race op Sebring, waar in 1952 de eerste internationale sportwagenrace op Amerikaanse bodem plaatsvond, was er in ieder geval een Porsche ingeschreven, al werd de 1500 Super van Fritz en Alfons Koster voor de race teruggetrokken.

Aanvankelijk ging het voor Porsche echter altijd om klasse-overwinningen. Voor de zege in het algemeen klassement kwamen de 356's en de 911's niet een aanmerking. Dat was in de loop van de jaren zestig in toenemende mate een doorn in het oog van Ferdinand Piëch, die als jonge technicus zijn intrede in het familiebedrijf had gedaan en vond dat Porsche op het hoogste niveau moest meestrijden voor succes, tegen de concurrentie van ondermeer Ferrari in de klasse boven drie liter. Zo kwamen de eerste sportwagens voor lange-afstandsraces: de 904 (officieel Carrera GTS) en de 906 (Carrera 6), die beide ook nog voor gebruik op de openbare weg waren goedgekeurd, en vervolgens de 906/10, beter bekend als 910, en de 907.

Langheck
De 907 Langheck deed zijn naam op het eerste gezicht eer aan, maar was in werkelijkheid korter dan het voorgangermodel 910. Vooral de aerodynamica van de nieuwe auto was een stuk beter, niet in de laatste plaats dankzij een smal frontaal oppervlak. "We zaten bijna aan de rechter kant, zo smal was de cockpit", herinnert coureur Vic Elford zich. In 1967 startten er voor het eerst twee 907's in Le Mans, met zescilinder-tweelitermotoren, waarvan er één uitviel en de andere, met Jo Siffert en Hans Herrmann, als vijfde eindigde en de Index of Performance won. In 1968 werden de regels in het WK voor merken aangepast: er waren voortaan sportwagens met motoren tot vijf liter en prototypes met motoren tot drie liter toegelaten. Porsche, onder leiding van Piëch en motorenman Hans Mezger, besloten in 1968 voor races op snelle circuits als Daytona en Le Mans 907's met een lange achterkant in te zetten, zoals het jaar ervoor, en een korte versie voor bochtiger circuits te gebruiken. Beide uitvoeringen waren voorzien van een 2,2-liter 771-achtcilindermotor, gebaseerd op de 1,5-liter Porsche-Formule 1-motor uit 1961. De korte 907 werd in december 1967 voor het eerst aan de pers getoond tijdens de traditionele Porsche-presentatie op Hockenheim. Later die maand werd er in Daytona getest ter voorbereiding op de 24-uursrace op 3 en 4 februari 1968.

180126 Porsche Monte Carlo 1968
Een dikke week voor het succes in Daytona won Elford met een Porsche 911 de rally van Monte Carlo

In de 24 Uur van Daytona 1968 bestond de concurrentie voor Porsche uit drie Autodelta-Alfa Romeo's T33/2 en de Gulf-Ford GT40's van het JW Automotive-team van John Wyer en John Willment – laatstgenoemde overigens de zwager van Porsche-rijder Hans Herrmann... In de kwalificatie bepaalden de Fords het tempo, maar in de race vielen de twee GT40's terug met respectievelijk rem- en versnellingsbakproblemen. Porsche had al vroeg in de race een van de vier 907's verloren toen Gerhard Mitter de controle over de auto verloor en de Porsche op het dak rolde– iets wat Jochen Neerpasch bij een eerdere privétest ook al een keer was overkomen. De handling van de auto's was nogal riskant, maar bij Piëch telde alleen de snelheid. De overwinning in Daytona ging naar het vijftal Elford, Neerpasch, Stommelen, Herrmann en Siffert, waarbij de voorsprong groot genoeg was om allevijf de rijders in het laatste uur nog even te laten rijden. Voor Elford was het succes bijzonder, want een ruime week eerder, op 25 januari, had hij de Rally Monte Carlo gewonnen met een Porsche 911 T. Later dat jaar zou Elford met een Porsche 907 ook de Targa Florio nog op zijn naam schrijven. In Daytona was de volledige top drie voor Porsche, want Jo Siffert, Hans Herrmann en Gerhard Mitter werden met 14 ronden achterstand als tweede geklasseerd, terwijl Jo Schlesser en Joe Buzetta met de 907 met aluminium frame derde werden.

180125 Porsche Targa 1968
Later dat jaar zou Vic Elford met Umberto Maglioli in een 907 ook nog de Targa Florio winnen

Reacties

Reageer anoniem op dit bericht

Je reageert anoniem op dit bericht. Onderaan deze pagina kun je inloggen op Autosport.nl (of een account aanmaken) zodat je onder je eigen naam kunt reageren. Je kunt dan ook een eigen avatar gebruiken en je hebt direct toegang tot het Autosport.nl-forum.

Door te reageren ga je akkoord met onze voorwaarden.

Login om onder jouw naam te reageren

Registreren
Autosport.nl Hét autosport magazine op Internet
Autosport.nl Hét autosport magazine op Internet