GT

GT: Analyse TotalEnergies 24 Hours of Spa: over bubbels, track limits, Italiaanse trots, Nederlands succes en Duitse teleurstelling

210803 Start
Start van de 73e editie van de TotalEnergies 24 Hours of Spa

De 73e editie van de TotalEnergies 24 Hours of Spa gaat de boeken in als de race waarin eindelijk een einde kwam aan de hegemonie van de Duitse fabrikanten in het GT3-segment, die er sinds 2010 ongeslagen waren. BMW, Mercedes en Porsche beleefden een wedstrijd waarin de hooggespannen verwachtingen niet werden waargemaakt en Audi greep in een dramatische slotfase, waarin het weer een cruciale rol speelde, uiteindelijk net naast de zege. Die ging naar Ferrari dankzij het sterk acterende Iron Lynx-team. Nederlands succes was er voor Rik Breukers, die na zijn beide klassezeges in Daytona nu de Silver Cup in de klassieker in de Ardennen won, samen met zijn teamgenoten in de Madpanda-Mercedes. Robin Frijns greep met de WRT-Audi als vierde in het algemeen klassement net naast het podium.

Tekst: René de Boer (Twitter: @renedeboer)
Foto's: PR

Klassiekers, dat kunnen ze in België wel. Wielerwedstrijden om je vingers bij af te likken, met de Ronde van Vlaanderen als de mooiste, waar de Muur van Geraardsbergen evenzeer tot de tradities behoort als het broodje Martino. Prachtige rally's met selectieve en uitdagende parcoursen, waarbij er niet behoeft te worden teruggegrepen op kunstmatigheden als zeecontainers of afzetlinten en pylonnen op een industrieterrein. En races van internationale allure: Formule 1, WEC, DTM, en de 24 Heures de Spa-Francorchamps, tegenwoordig TotalEnergies 24 Hours of Spa. In toerwagens bleek geen toekomst meer te zitten, zodat er sinds het begin van deze eeuw met GT's gereden wordt. Aanvankelijk nog in meerdere divisies, maar sinds 2011 is GT3 de bewezen succesformule en zo werd de 24-uursrace de grootste en belangrijkste GT3-wedstrijd ter wereld.

Dat het organiseren van een dergelijk evenement onder de huidige omstandigheden nog steeds geen sinecure is, werd in de aanloop naar de race van dit jaar wel duidelijk. Eerst luidde het nieuws: "Toeschouwers toegestaan", waarbij lange tijd onduidelijk bleef hoeveel en onder welke voorwaarden. Vervolgens zouden er drie "bubbels" gecreëerd worden, met elk hun eigen ingang, parkeerplaats en cateringfaciliteiten. Ieder contact tussen mensen uit verschillende "bubbels" was ongewenst en er moest ook verplicht worden getest, gevaccineerd of niet. In de raceweek veranderde het weer: de drie "bubbels" werden samengevoegd tot één grote "bubbel", de verplichting tot testen bleef van kracht. Daarna waren er toch weer twee "bubbels" en opeens hoefde er niet meer te worden getest, maar wie in de paddock verbleef – niet toegankelijk voor gewone bezoekers – moest weer wel iedere 48 of 72 uur getest worden. En in het centrum van Spa, een kilometer of twaalf verderop, was er middenin de week het muziekfestival Francofolies, met een paar honderd mensen bij elkaar in een afgesloten ruimte. Wie het begrijpt, mag het zeggen...

210803 Weer

Kort voor de race bleek dat Yelmer Buurman, een week eerder al op Spa actief in het Brits GT, bij die gelegenheid besmet was geraakt, ondanks alle strenge testprotocollen en wat er verder allemaal nog gold. Vorig jaar waren er ook al tal van rijders die tijdens de 24 Uur van Spa het coronavirus opliepen. Een 'super event' mag de race in Spa natuurlijk graag zijn, maar een 'super spreader event' bepaald niet. Benieuwd wat we na afloop van de editie van dit jaar al dan niet nog te horen gaan krijgen.

Maar goed, afgezien van alles rondom het evenement ging het natuurlijk in eerste instantie om de sport, om het racen. En dat beloofde van tevoren al heel goed te worden, afgaande op de kwaliteit van de inschrijflijst. Als altijd pakten de Duitse merken groot uit, met fabrieksondersteunde Audi's van WRT, Saintéloc en Attempto, BMW dat met twee ondersteunde auto's bij Walkenhorst hoopte op een mooie afscheidsvoorstelling van de M6, Mercedes dat met een flinke inbreng het halve-eeuwfeest van het roemruchte optreden met de 'rote Sau' in 1971 vierde en Porsche dat eveneens met een zware delegatie vertegenwoordigd was, bestaande uit KCMG, Dinamic, Rutronik en Schnabl, waarbij het laatstgenoemde team één van de beide inschrijvingen van Frikadelli had overgenomen. Maar ook de Italianen lieten zich niet onbetuigd: Ferrari met Iron Lynx in de Pro Cup en AF Corse in Pro-Am en Lamborghini met de teams Orange 1-FFF en Emil Frey. Daarnaast nog Jota met een McLaren en Garage 59 met Aston Martin, en dan nog sterk bezette teams van de diverse merken in de Silver Cup en Pro-Am.

210803 Raidillon
De Raidillon is prachtig, maar niet zonder risico

Al kort na het begin van de race ging het goed mis bovenop de Raidillon: Jack Aitken ging aan de linker kant te ver over de kerbstones, raakte de controle over zijn nummer 114-Emil Frey-Lamborghini kwijt, tolde naar de overkant en kwam dwars op de baan tot stilstand, waar zijn teamgenoot Franck Perera in de nummer 163-Emil Frey-Lamborghini hem niet meer kon ontwijken. Een misselijkmakende klap was het gevolg, zo zwaar dat de auto van Aitken compleet in tweeën gespleten werd en het motorblok aan de rechter kant van de baan bovenop de bandenstapels belandde. Ook Kévin Estre in de nummer 21-Rutronik-Porsche en Davide Rigon in de nummer 71-Iron Lynx-Ferrari raakten bij de crash betrokken, brokstukken lagen overal op de baan verspreid. Uiteindelijk bleek het allemaal mee te vallen: Aitken hield een gebroken sleutelbeen en een gebroken wervel aan het incident over. Ook Rigon, die eveneens voor controle naar het ziekenhuis moest, maakt het inmiddels weer goed. Estre en Perera konden zich na een bezoek aan het medisch centrum op het circuit alweer bij hun teams vervoegen. Met het motorblok bovenop de bandenstapels bleek ook wel weer eens hoeveel risico's de marshals liepen. Dat dat ook anders had kunnen aflopen, werd op zaterdagmiddag op Brands Hatch weer eens duidelijk, waar een marshal na een ongeval bij het ingaan van Paddock Hill Bend het leven liet.

Het maakte weer eens duidelijk dat de Raidillon niet zonder gevaar is. De meeste rijders genieten ervan: wie durft en genoeg vertrouwen in de auto en de eigen capaciteiten heeft, knalt volgas naar boven, wie iets voorzichtiger is, gaat even van het gas of licht op de rem. Maar in beide gevallen geldt dat je, zeker als je op hoge snelheid aankomt, niet kunt zien of er bovenop iemand dwars op de baan staat, want als je naar boven rijdt, zie je alleen maar de lucht. En blijkt de baan boven geblokkeerd, dan is de tijd om nog te kunnen reageren minimaal. Daar is ook verder weinig aan te doen, want veel ruimte voor het verbreden van de uitloop aan de rechterkant in rijrichting is er niet: daar zou je rotsblokken moeten opblazen. Feit is ook dat sommige coureurs aan de linker kant te ver over de kerbstones rijden en dan in de problemen komen, maar menselijke fouten zijn natuurlijk nooit uit te sluiten.

Track limits
Over de kerbstones rijden betekent overschrijden van de 'track limits', ook iets wat dit weekeinde in Spa aan de orde van de dag was. Van tevoren was al aangekondigd dat daar dit jaar strenger dan ooit tevoren op zou worden toegezien en dat 'race director' Alain Adam direct zelf zou beslissen, niet de sportcommissarissen. En zo was zijn stem met de aankondiging van wéér een 'drive-through penalty' veelvuldig via de diverse communicatiekanalen inclusief de live-stream te horen: vrijwel geen enkel team bleef hiervan gevrijwaard. Tijdens de Super-Pole trof het maar liefst elf van de 20 rijders, in de race hebben we het aantal maar niet meer bijgehouden. Ook daarvoor is er wel een oplossing: gewoon weer grindbakken of andere flinke obstakels aanbrengen, waardoor je een zodanig nadeel ondervindt als je te ver over de afgrenzingen heen gaat, dat je het wel uit je hoofd laat. Op stratencircuits als Pau of Macau kan ook iedereen het opeens. En ja, dan heb je soms meer schade en wellicht een hoger uitvalpercentage, maar zoals de situatie nu is, kan ook niemand daar echt tevreden mee zijn. Waar asfalt is, willen coureurs rijden, of er nu een geverfd lijntje op staat of niet.

210803 Porsche
Bij Porsche haalden alleen de beide 911's van KCMG de finish in de Pro-klasse

Een hoog uitvalpercentage was er overigens dit jaar ook: 20 van de 58 gestarte auto's haalden officieel de finish niet en daarnaast waren er zeker nog een stuk of vijf 'not running' toen de finishvlag viel. Onder de uitvallers uiteraard de vier genoemde auto's die bij de crash in de tiende ronde betrokken waren, beide Dinamic-Porsches, beide Walkenhorst-BMW's (technisch), de Schnabl- en GPX-Porsches en meerdere Mercedessen, waarvan de uitval van de nummer 88-AKKA-APS-auto van Raffaele Marciello, Dani Juncadella en Jules Gounon het meeste pijn deed. Marciello was met een nieuw kwalificatierecord oppermachtig in de Super-Pole en de auto reed de eerste 13 uur constant mee in de kopgroep, maar uiteindelijk maakte een gebroken schokdemper een einde aan de wedstrijd en daarmee ging de hoop van Mercedes om voor het eerst sinds 2013 eindelijk weer eens de grote race te winnen in rook op.

Ook twee van de vier deelnemende Nederlanders waren al vroeg uit de race: Indy Dontje nadat de nummer 5-HRT-Mercedes na slechts 81 ronden in het vierde uur stilviel, Glenn van Berlo nadat er in de nummer 666-VS Racing-Lamborghini een steen door de radiateur gegaan was. De nummer 50-HubAuto-Mercedes met Nicky Catsburg reed officieel nog wel, maar de achterstand bedroeg een kolossale 148 ronden. Voor de andere twee liep het aanmerkelijk beter. De nummer 32-WRT-Audi met Robin Frijns, Nico Müller en Dennis Lind reed constant in de kopgroep mee, maar uiteindelijk zorgden een brandstoftekort voor Dennis Lind en later een lekke band voor Nico Müller in de nacht en wat kleinigheden voor net iets teveel tijdverlies om nog voor de zege in aanmerking te komen. Het team eindigde als vierde.

210803 Madpanda actie
Winst in de Silver Cup voor het Madpanda-Mercedes-team met Rik Breukers

Nederlands succes dankzij Rik Breukers in de Silver Cup
Rik Breukers daarentegen kende samen met zijn teamgenoten Ezequiel Perez Companc, Ricardo Sanchez en Patrik Kujala in de nummer 90-Madpanda Motorsport-Mercedes een vrijwel probleemloze race. Ze reden gedurende het grootste deel van de race aan de leiding in de Silver Cup-klasse en zorgden zo uiteindelijk voor de enige overwinning van Mercedes in de jubileumrace (ook in 1971 was er een klassezege voor de 300 SEL 6.8 'rote Sau' met Clemens Schickentanz en Hans Heyer). Van rustig uitrijden was echter geen sprake, want de verschillen aan kop van de klasse waren klein. Het werd uiteindelijk zelfs een 1-2 voor Mercedes, nadat de Toksport-WRT-Mercedes in de slotfase nog de nummer 159-Garage 59-Aston Martin verschalkte en met een verschil van net iets meer dan een seconde de tweede plaats in de klasse naar huis reed.

210803 Ferrari finish
Overwinning voor de Iron Lynx-Ferrari, minder dan vier seconden voor de WRT-Audi

Vooraan was er de spannende strijd tussen de WRT-Audi van Dries Vanthoor, Kelvin van der Linde en Charles Weerts en de Iron Lynx-Ferrari van Côme Ledogar, Nicklas Nielsen en Alessandro Pier Guidi. De Ferrari leek een klein beetje sneller en daarmee in het voordeel, maar in de slotfase had het er toch alle schijn van dat WRT een troef had uitgespeeld door al vroegtijdig op regenbanden te wisselen toen zich een bui aftekende. Daarmee kwam Dries Vanthoor aan de leiding, maar Alessandro Pier Guidi gaf zich niet zomaar gewonnen. Integendeel, hij reed voor wat hij waard was en heroverde met een magistrale actie, buitenom bij Blanchimont, op een natte baan, de leiding, waarna hij de overwinning naar huis reed. Het was de eerste overwinning voor een niet-Duits merk in het GT3-tijdperk in Spa en de eerste zege voor een Ferrari-team sinds 2004, toen Enzo Calderari, Lilian Bryner, Luca Cappellari en Fabrizio Gollin wonnen met een 550 Maranello van BMS Scuderia Italia, nog uit het prachtige GT1-tijdperk. De WRT-Audi werd op minder dan vier seconden tweede, daarachter volgde de Garage 59-Aston Martin van de Denen Nicki Thiim en Marco Sørensen en de Brit Ross Gunn op de derde plaats.

Ook in de Pro-Am-klasse was er Ferrari-succes met de beide AF Corse-Ferrari's op de eerste twee plaatsen, waarbij de overwinning naar het kwartet van Duncan Cameron, Miguel Molina, Rino Mastronardi en Matt Griffin ging. Alleen de Am-klasse was met slechts twee Porsches zeer dun bezet. De winst was hier uiteindelijk voor de Hägeli by T2 Racing-911 van Pieder Decurtins, Manuel Lauck, Marc Basseng en Dennis Busch.

210803 WRT 37
Robin Frijns en teamgenoten eindigden met de nummer 37-WRT-Audi als vierde

Als geheel kunnen we wederom terugzien op een prachtige race die de reputatie van de Belgische klassieker nog verder verstevigde. Vooraan een strijd die spannend bleef tot aan het einde, waarbij niet alleen de prestaties op de baan, maar ook de strategie in de pits een belangrijke rol speelde. In de Silver Cup was er ook goede competitie en zoals gemeld dus Nederlands succes en ook in Pro-Am werd er leuk geracet. Hopelijk kunnen we volgend jaar de race weer ter plekke in al zijn glorie beleven, met alles wat het evenement zo leuk maakt, dus inclusief de parade op woensdagavond en het concert op zaterdag, de goede sfeer en de leuke contacten in de paddock, de pits en het perscentrum. Waarin je gewoon naar de buitenkant bovenop de Raidillon kunt lopen voor de start of 's avonds bij de remzone van La Source naast de baan de actie kunt volgen. En 'bubbels' graag uitsluitend in de champagne!

210803 WRT 32
De Audi die uiteindelijk nipt geslagen als tweede eindigde
Autosport.nl Hét autosport magazine op Internet