Formule 1

Formule 1: Game, set en match voor Häkkinen

Eddie Irvine vertrok naar Japan met een voorsprong van vier punten op zijn enig overgebleven tegenstander Mika Häkkinen, daarnaast wist hij zich gesteund door de zonder enige twijfel beste 'tweede rijder' uit het Formule 1-veld. Desondanks slaagde de Ier niet in zijn missie. Mika Häkkinen won de race, en daarmee zijn tweede titel op rij.

Mika Häkkinen was het hele weekeinde duidelijk de sterkste van het om de titel strijdende duo. Tijdens de tijdtraining moest hij alleen zijn meerdere erkennen in Michael Schumacher, maar bij de start versloeg de Fin de tweevoudig wereldkampioen. Mika leidde de race vervolgens van start tot finish en behaalde daarmee zijn tweede wereldtitel op rij.
Eddie Irvine lag na de start vierde achter Olivier Panis. De Fransman viel weliswaar al snel uit, maar tijdens de eerste serie pitstops werd Irvine gepasseerd door Häkkinens teamgenoot David Coulthard.

Spin
Coulthard spinde echter bij het aanremmen voor een bocht, raakte de vangrail en moest naar de pits voor een nieuwe neus. David kon de pits nog bereiken om een nieuwe neus te laten monteren, maar hij moest zijn McLaren desondanks enige ronden later definitief in de pitbox parkeren. Eddie Irvie kreeg daarmee de derde plaats in de schoot geworpen. Hij wist echter dat dit te weinig was; als Häkkinen de race zou winnen, was de Fin sowieso kampioen. Mika won de Grand Prix van Japan, waardoor het voor Michael Schumacher niet nodig was om zijn teamgenoot in de slotfase te laten passeren.

Ferrari won door dit resultaat weliswaar de wereldtitel bij de constructeurs, maar dit was niet meer dan een troostprijs. De hoofdprijs was voor Häkkinen, die dit seizoen weliswaar wel eens een steekje liet vallen en vervolgens in tranen uitbarstte, maar die in Japan aantoonde een waardig kampioen te zijn.

Uitslag Grand Prix van Japan:
1. Mika Häkkinen (McLaren-Mercedes), 53 ronden in 1.31:18.785;
2. Michael Schumacher (Ferrari) op 5.015;
3. Eddie Irvine (Ferrari) op 1:35.688;
4. Heinz-Harald Frentzen (Jordan-Mugen Honda) op 1:38.635;
5. Ralf Schumacher (Williams-Supertec);
6. Jean Alesi (Sauber-Petronas);
7. Johnny Herbert (Stewart-Ford);
8. Rubens Barrichello (Stewart-Ford);
9. Jacques Villeneuve (BAR-Supertec);
10. Alexander Wurz (Benetton-Playlife);
11. Pedro Diniz (Sauber-Petronas);
12. Ricardo Zonta (BAR-Supertec), allen op 1 ronde;
13. Pedro de la Rosa (Arrows) op 2 ronden.

Eindstand WK rijders:
1. Mika Häkkinen 76;
2. Eddie Irvine 74;
3. Heinz-Harald Frentzen 54;
4. David Coulthard 48;
5. Michael Schumacher 44;
6. Ralf Schumacher 35.

Eindstand WK constructeurs:
1. Ferrari 128;
2. McLaren 124;
3. Jordan 61;
4. Stewart 36;
5. Williams 35;
6. Benetton 16

Autosport.nl Hét autosport magazine op Internet