Goodwood

Retro: Glorious Goodwood

Start Freddy March Memorial Trophy

Duizenden klassieke auto's, ruim 100.000 bezoekers, nagenoeg iedereen in "period dress" (pre-1966), oude vliegtuigen, entertainment, acteurs, muziek, drank, eten, honderden kraampjes met leuke, mooie en dure spullen. Je zou bijna vergeten wat de Goodwood Revival eigenlijk is: 's werelds meest prestigieuze historische race evenement. Er viel voor de historische autosportliefhebber veel te genieten tijdens deze 16e editie van de Goodwood Revival Meeting. We beperken ons hier tot de actie op vier wielen op de baan, maar zoals uit de foto's blijkt is er nog veel en veel meer te zien en te beleven. En als je het echt helemaal wilt meemaken dan ga je er heen in een klassieke auto en natuurlijk in een klassieke outfit.

Tekst: Jan-Bart Broertjes
Foto's: Brigitte Hertz en Jan-Bart Broertjes


Period outfitsTijdens de Freddie March Memorial Trophy strijden sportwagens uit de jaren 1952-'55 in een race die is geïnspireerd op de aloude Goodwood 9 hours, met de finish in het donker. De kwalificatie werd gedomineerd door Jaguar C-types, maar op de verraderlijk gladde baan was het de 2-liter Cooper Bristol van Nick Wigley die aanvankelijk de 3,4 liter Jags het nakijken gaf. Toen het serieus begon te regenen, was het toch de C-type van Alex Buncombe en John Young die de leiding nam. Op twee derde van de wedstrijd, na een uur, besloot de wedstrijdleiding dat het mooi geweest was en werd de race afgevlagd.

De zaterdag opende met de Goodwood Trophy. Om deze beker werd gestreden door een veld exoten zoals Maserati's, Alfa Romeo's, Talbot-Lago's en een Bugatti, maar het waren de oer-Britse 1,5 liter supercharged ERA's die de hoofdrollen opeisten. Mark Gillies, Paddins Dowling en David Morris waren de snelle mannen en het was Morris die met ERA R11B "Humphrey", een auto die al ruim 50 jaar in bezit is van zijn familie, de race won.

In de Madgwick Cup had Ad van der Kroft de tweede trainingstijd gezet in zijn Cooper Bristol T22/25 uit 1952. Van der Kroft nam direct de leiding, moest die na vier ronden afstaan aan Barry Wood in een drie jaar jongere Lister-Bristol, maar vocht terug en pakte opnieuw de kop. Met nog slechts vier minuten te gaan sloeg het noodlot toe. Van der Kroft lapte Simon Diffey in Olav Glasius' Lotus VIII, maar spinde even later. Diffey kon hem niet meer ontwijken en beide auto's liepen flinke schade op. Wood won zodoende de race.

De St. Mary's Trophy bestaat uit twee toerwagenraces. In race 1 starten allerlei beroemdheden, zoals Rowan Atkinson (Mr. Bean), wielrenner Chris Hoy, F1 teambaas Christian Horner en veel bekende ex-coureurs. Jochen Mass, in een enorme Ford Galaxie, leverde een fraai gevecht om de leiding met Frank Stippler in een Alfa GTA, maar het was uiteindelijk Tom Kristensen die race 1 won in een andere Ford Galaxie.

Galaxie leidt GTA

Race 2 werd gewonnen door Bill Shepherd in de Galaxie die hij deelde met Mass, maar Alex Furiani zat hem op de hielen en eiste samen met Stippler de gecombineerde overwinning op. Dat het niet altijd een feestje is om een beroemdheid in je auto te hebben, kan Rae Davis beamen. Hij bouwde speciaal voor deze race een fraaie Renault 8 Gordini.

Met  de groeten van Minassian

Met de groeten van Minassian

Nicolas Minassian kleunde ermee op de Ford Cortina GT van Joe Allenby-Byrne, die bestuurd werd door Derek Bell. Einde race voor beide auto's en de eigenaren konden hun race op zondag vergeten.

Settrington Cup pedal car race

Voor Allenby-Byrne was er één troost: zijn zoon Arthur won de Settrington Cup trapauto race.

In de Whitsun Trophy, dit jaar uitsluitend voorbehouden aan Ford GT40's, ging de equipe David Hart/ Hans Hugenholtz aanvankelijk aan de leiding. Na vijf ronden was het Emanuele Pirro die de kop overnam in de auto van Shaun Lynn. Hij had echter een slechte pitstop en het was voormalig Indy 500 winnaar Kenny Brack die de overwinning binnenhengelde in de bolide van Red Bull F1 ontwerper Adrian Newey. Hart/Hugenholtz eindigden als zesde.

Vijftiger jaren Formule 1 geweld, dat is de Richmond Trophy. De strijd ging tussen Gary Pearson in de BRM P25 en Julian Bronson in de Scarab-Offenhauser. Helaas keek Wolfgang Friedrichs, die onderweg was in een Aston Martin DBR4, niet goed in zijn spiegels. Hij kneep Bronson af toen deze hem op een ronde wilde zetten. Pearson won vervolgens met ruime voorsprong.

Het raceprogramma van de zaterdag werd afgesloten met de Chichester Cup voor Formule Juniors met trommelremmen en de motor achterin. Die werd gewonnen door Chris Drake in een Elva-Ford 300. De Spitfire en de Mustang jachtvliegtuigen uit WO2 besloten de dag met een spectaculaire luchtshow, en wij namen nog een drankje onder het genot van live muziek alvorens een klassieke Jeep ons terugbracht naar onze "Old Volks" Westfalia camper. Clive Chapman van Classic team Lotus was zo vriendelijk om een plekje in de Competitor Paddock voor ons te regelen. Paddock moet je in dit geval letterlijk nemen: een weiland zonder verharde paden. Plaatselijk was het één grote modderpoel. Ook dat is Glorious Goodwood.

Is er een betere manier om de zondag te beginnen dan met een race voor GT's uit de fifties? Hier was duidelijk te zien dat er een verschil is tussen pure historische racers die hun auto's gebouwd hebben om ze te gebruiken en verzamelaarsauto's die tegenwoordig zo duur zijn dat er voorzichtig mee om wordt gegaan. De twee Ferrari 250's GT TdF werden weliswaar niet ontzien, maar de coureurs gingen duidelijk niet voor de volle 100%, anders hadden ze zeker vooraan gereden. Wie dat wel deed was David Smithies in zijn "well used" in de Austin Healey 100/6. Na een spin moest hij zelfs meer dan 100% geven om Jochen Mass, in Hans Kleissl's Mercedes 300 SL vleugeldeur, in te halen. Het lukte hem, Engeland-Duitsland 1-0!

Monteur aan het werk

Monteur aan het werk

De Gordon Trophy voor F1 wagens van 1956-1962 was een Cooper feestje, gewonnen door Miles Griffiths in een T51-Climax. De eerste non-Cooper aan de meet was Simon Diffey in Olav Glasius' Lotus 18-Climax, op plaats 6.

Start TT Celebration Hart in Cobra 4

Tijdens de RAC TT Celebration zorgde David Hart voor een verrassing door vanaf de vijfde plaats de kop te pakken. Hij leidde de race gedurende 14 ronden in zijn AC Cobra.

Hart geeft stuur over aan Coronel

Nadat Coronel het stuur had overgenomen kwam de Safety Car in de baan, wat de concurrenten die nog niet gestopt waren veel voordeel verschafte. Zo kon Anthony Reid de leiding overnemen in de Lister Jaguar coupé. Intussen was het hard gaan regenen en dat maakte het voor Coronel lastig om de overvloedige pk's op de baan te brengen. De ervaren Ollie Bryant ging hem voorbij in de Cobra die hij deelde met zijn vader Grahame.

Man van de wedstrijd was echter Simon Hadfield, die de Aston Martin DP212, een auto die op het droge pk's tekort komt om vooraan mee te strijden in het GT geweld, op de spekgladde baan van de zestiende naar de eerste plaats stuurde. Toch kunnen we Hart en Coronel tot morele winnaars van deze race uitroepen, want de Lister coupé en de Aston DP212 zijn geen GT's maar prototypes, en GPG4C, de Cobra van de Bryants, is weliswaar een auto met veel historie, maar de enorme voorspoiler die er opzit sinds Gerhard Berger in 2011 de neus aan gort reed, hoort beslist niet op een Cobra uit 1964.

Jackie Stewart

Jackie Stewart

Dario Franchitti

Dario Franchitti

Kenny Brack in Lotus 56 Turbine Indycar

Kenny Brack in Lotus 56 Turbine Indycar

Er werd tijdens de Revival volop aandacht besteed aan Jim Clark, de tweevoudig wereldkampioen met Lotus die in 1968 zo tragisch verongelukte.

John SurteesBij het eerbetoon waren onder andere Stirling Moss, Jackie Stewart, John Surtees, Tony Brooks en Dario Franchitti aanwezig. Maar het beste eerbetoon kwam van Andy Middelhurst, want hij stuurde de Lotus 25 chassis R6 naar de overwinning in de Glover Trophy, precies zoals Clark dat in 1964 had gedaan.

Het weekend werd afgesloten met de Sussex Trophy, een race voor late-fifties sports-racers. Deze keer liet Anthony Reid zien dat hij ook zijn mannetje staat in de regen. Hij troefde de concurrentie in Maserati's, Lister Jaguars en Ferrari's af en stuurde zijn Jaguar D-type long-nose naar een fraaie overwinning. Nat maar tevreden na een overweldigend weekend boordevol historisch autosportgeweld klommen wij in onze VW camper en zetten koers naar de ferry.

Tony Brooks

Tony Brooks
Autosport.nl Hét autosport magazine op Internet