Retro: Groeten uit Brands Hatch van het Masters Historic Festival 2022
Terwijl uw vaste verslaggever aan huis gekluisterd zat door de alsnog toegeslagen corona, zorgden digitale verbindingen en de fysieke aanwezigheid van fotograaf Carlo Senten ervoor dat het werk alsnog kon doorgaan. Net als recent in Monaco en Pau deed hij bovendien diverse rondjes door paddock en pitstraat om zo toch voor AUTOSPORT.NL de groeten te kunnen doen vanuit Brands Hatch, niet alleen van de vijf grids van organisator Masters Historic Racing, maar ook van de YTCC, die met twee wedstrijden een aanzienlijke bijdrage aan het programma leverde.
Tekst: Mattijs Diepraam
Foto's: Carlo Senten
Brands Hatch wordt langzaam wakker. De frisse Britse lentelucht raakt vermengd met de geuren van gebakken worstjes, eieren, spek en slechte doordrukkoffie.
Op vrijdagochtend zijn de meeste trailers al uitgeladen. Hier is het team van Andrew Jordan al bezig met de eigen Shelby Cobra Daytona Coupé en de nieuwe Mustang van vader en zoon Whitaker.
Het YTCC-hoekje, zoals inmiddels gebruikelijk schuin achterin. De glorieuze Zakspeed Escort Mk2 van Malcolm Harding wacht op verlossing.
De Zakspeed Escort is inmiddels uitgeladen, terwijl Andy Robinson aan de hand van zijn banden laat zien dat zijn Ford Falcon niet snel een HTP zal verkrijgen...
Ook geen HTP, maar ook niet circuitwaardig. Desondanks wel vermakelijk, deze Ranger!
Qua modificaties misstaan de dikke sloffen onder het hulpvervoer van Harding evenmin.
Toen busjes nog schattig waren: een Ford Econoline van de eerste generatie.
Over HTP's gesproken, en dan opnieuw die van het type dat je niet zult krijgen: deze fameuze DAF 55 V8 stond bij de YTCC 'on static display', net zoals hij dat een paar jaar geleden ook al tijdens de DAF-tentoonstelling op de Historic Grand Prix. Weinig is wat het lijkt aan deze auto, die een tijdlang een geducht strijdwapen was in het Special Saloon Championship van de BRDC. Begin jaren zeventig waren daarin bijna alle mogelijke aanpassingen toegestaan, als een soort Britse toerwagentegenhanger van de toenmalige CanAm-klasse.
Kortom, gefundenes Fressen voor rouwdouwers die van sleutelen houden – kenner Marcus Pye omschrijft Tony Hazlewood, de oorspronkelijke bouwer van deze auto, dan ook als 'burly', en dan weet je 't wel. Deze auto is feitelijk een March 721, een F1-auto dus, waarop Hazlewood een Oldsmobile 4.3 V8 monteerde en uit Eindhoven de carrosserie van een DAF 55 liet komen – en die vervolgens ook niet helemaal ongemoeid liet! Niet voor niets staat hij hier naast die Falcon van Robinson.
De originele aankoop van de DAF-body zit nog achter de voorruit geplakt...
En van dichtbij ziet die er zo uit: voor de body rekende Van Doorne's Automobielfabrieken 100 pond, maar omdat Hazlewood 'm zelf kwam halen, rekenden ze maar 58 pond. Toen de Super Saloon-beweging werd gecreëerd als opvolger van de Special Saloons, ontstond er nóg meer vrijheid. Meteen monteerde Hazlewood 16" F1-banden achter, wat het beest pas echt ontketende. Daarna kocht hij van de Canadees John Cannon een 5.0 V8 van Oldsmobile, zodat de DAF V8 op rechte stukken de 270 km/u wist voorbij te streven. Door geldgebrek verkocht Hazlewood de auto door aan Colin Folwell, die 'm erin liet racen, maar al gauw nam Alan Minshaw – de grondlegger van het Demon Tweeks-imperium – de auto volledig over. Inmiddels is de auto gerestaureerd in de kleuren van Minshaw en heeft het Oldsmobile-onderblok onderdelen gekregen van de Rover Wildcat V8 en maakt hij gebruik van een zwaardere Hewland FG400-bak in plaats van de oorspronkelijke FT200-transaxle. Een heel nieuwe betekenis aan het woord 'hybride'...