Biografie Marcel Albers - hoe de reddingswerkers op Thruxton hun werk deden
AUTOSPORT.NL is druk bezig met de voltooiing van de biografie van Marcel Albers. Eind volgende week gaan de bestanden naar de drukkerij. Er wordt maar een kleine oplage van de biografie gedrukt en er volgt geen herdruk. Ook zijn de boeken niet in de boekhandel te koop. Reserveer het boek dus snel, want op=op.
Tekst: Mattijs Diepraam
Foto: Bruce Grant-Braham
Marcel kon alles met een auto. Zijn stuurmanskunst was een carrière in de autosport waard, maar van zijn vader Jacques mocht hij alleen karten. Dus deed Marcel het ‘op zijn manier’: hij won in 1989 een talentenwedstrijd met 15.000 deelnemers. Daarop staakte Jacques diens verzet, om zijn zoon vervolgens te steunen op weg naar de Formule 1. Binnen vier jaar klopte Marcel op de poort, maar het noodlot klopte eerder aan de deur. Het werd de hemelpoort, want kort na zijn Formule 3-doorbraakzege in 1992 verongelukte hij smartelijk.
In de aanloop naar de verschijning leest u hier alvast een bijzonder fragment uit het boek Marcel Albers, De stuurmanskunstenaar. Vandaag: hoe de reddingswerkers op Thruxton hun werk deden.
De Ralt RT36 gaat in volle vaart door de chicane van Thruxton, met op de achtergrond de hekken waarin de auto later zou belanden.
Trev Clark maakte al zes jaar deel uit van het brandweerteam van de BARC toen hij noodgedwongen in actie moest komen. Net die dag had hij een nieuwe jonge vrouwelijke assistente, tegen wie hij een ronde eerder had gezegd dat er op post 20 zelden iets gebeurt. “Gelukkig stonden er geen marshals op de plek waar de auto terechtkwam. Het ongeluk deed me denken aan de ramp op Le Mans in 1955, want ook nu vlogen er onderdelen het publiek in. Ik aarzelde geen moment en startte mijn blusauto. Samen met de reddingsauto reden we naar het wrak, zelfs voordat de rode vlag was gezwaaid. De auto lag schuin op z’n kop in die goot, de motor en de brandstoftank waren volledig afgebroken. Ik kon de benzine ruiken die uit de tank wegstroomde, dus ik zette uit voorzorg meteen de spuit erop – pas de tweede keer in zes jaar dat ik dat had moeten doen. Onze reddingswerkers probeerden intussen met Marcel te communiceren, maar het werd gauw duidelijk dat hij niet bij bewustzijn was. Voorzichtig hebben we de auto rechtop gezet.”
Wilt u meer lezen over die tragische en noodlottige dag op Thruxton? Ook daarbij staat De stuurmanskunstenaar uitgebreid stil. Reserveer nu uw exemplaar.
RESERVEER
Tekst: Mattijs Diepraam
Foto: Bruce Grant-Braham
Marcel kon alles met een auto. Zijn stuurmanskunst was een carrière in de autosport waard, maar van zijn vader Jacques mocht hij alleen karten. Dus deed Marcel het ‘op zijn manier’: hij won in 1989 een talentenwedstrijd met 15.000 deelnemers. Daarop staakte Jacques diens verzet, om zijn zoon vervolgens te steunen op weg naar de Formule 1. Binnen vier jaar klopte Marcel op de poort, maar het noodlot klopte eerder aan de deur. Het werd de hemelpoort, want kort na zijn Formule 3-doorbraakzege in 1992 verongelukte hij smartelijk.
In de aanloop naar de verschijning leest u hier alvast een bijzonder fragment uit het boek Marcel Albers, De stuurmanskunstenaar. Vandaag: hoe de reddingswerkers op Thruxton hun werk deden.
De Ralt RT36 gaat in volle vaart door de chicane van Thruxton, met op de achtergrond de hekken waarin de auto later zou belanden.
Trev Clark maakte al zes jaar deel uit van het brandweerteam van de BARC toen hij noodgedwongen in actie moest komen. Net die dag had hij een nieuwe jonge vrouwelijke assistente, tegen wie hij een ronde eerder had gezegd dat er op post 20 zelden iets gebeurt. “Gelukkig stonden er geen marshals op de plek waar de auto terechtkwam. Het ongeluk deed me denken aan de ramp op Le Mans in 1955, want ook nu vlogen er onderdelen het publiek in. Ik aarzelde geen moment en startte mijn blusauto. Samen met de reddingsauto reden we naar het wrak, zelfs voordat de rode vlag was gezwaaid. De auto lag schuin op z’n kop in die goot, de motor en de brandstoftank waren volledig afgebroken. Ik kon de benzine ruiken die uit de tank wegstroomde, dus ik zette uit voorzorg meteen de spuit erop – pas de tweede keer in zes jaar dat ik dat had moeten doen. Onze reddingswerkers probeerden intussen met Marcel te communiceren, maar het werd gauw duidelijk dat hij niet bij bewustzijn was. Voorzichtig hebben we de auto rechtop gezet.”
Wilt u meer lezen over die tragische en noodlottige dag op Thruxton? Ook daarbij staat De stuurmanskunstenaar uitgebreid stil. Reserveer nu uw exemplaar.
RESERVEER