Retro

NASCAR: Dale Earnhardt Sr. Ruwe bolster blanke pit……Het einde van een generatie

Het is alweer 20 jaar geleden dat de legendarische Dale Earnhardt Sr tijdens de Daytona 500 in 2001 de dood vond. Earnhardt, het gezicht van een generatie. Een keiharde werker die vanuit het niets een imperium opbouwde. Wie in de autosportgeschiedenis duikt kan hier zeker iets van leren. De op 29 januari 1951 geboren Dale Earnhardt was de zoon van Ralph en Martha Earnhardt. Een lokale dirt racer. Martha werkte in een restaurant en in de lokale textielindustrie om de eindjes aan elkaar te knopen.


2011 intimidator
The Intimidator zoals we hem altijd zagen.

Tekst Willem J. Staat
Foto's archief autosport.nl

Dale Earnhardt Sr. Ruwe bolster blanke pit.... Het einde van een generatie
18 januari 2001 Turn 4 in de Daytona 500. Het ging mis. In een poging om Michael Waltrip en Dale Jr. aan de overwinning te helpen blokte Sr de concurrentie af. Michael Waltrip won zijn eerste Daytona 500 terwijl Earnhardt Sr eigenlijk bij een standaard crash betrokken was. Hij werd van achteren door Sterling Marlin en Ken Schrader aangereden. Waarbij Marlin door velen als de veroorzaker van het ongeval werd beschouwd. Schrader haastte zich naar de gestrande Chevrolet en wendde direct zijn aanblik af. Rescue crews waren nog geruime tijd bezig voordat de ambulance langzaam het circuit richting Halifax Hospital verliet. 's Avonds om 19.00u lokale tijd sprak Mike Helton van NASCAR de tragische woorden: "We have lost Dale Earnhardt" Misschien was het land sinds de moord op President Kennedy in 1963 niet meer zo in schock geweest. F1-wereldkampioen noemde men in Engeland "The people's Hero" En dat was Earnhardt Sr eveneens voor vele Amerikanen van zijn generatie.

Vader Ralph Earnhardt die eigenlijk zijn baan opgaf, dirt racers opbouwde en elk weekend en elke donderdag op de lokale baantjes niet voor de overwinning racete maar voor het prijzengeld. Hij ging nog niet eens voor de overwinning want een crash zou financieel verlies opleveren. U$ 200 hier en U$ 200 dollar daar. Zo ging dat in de "Swinging Fifties" Ralph Earnhardt stierf op 45 jarige leeftijd in de keuken aan een hartaaval. "Racen is net zo verslavend als een drug" zei hij ooit eens. Liever racen voor een paar schamele dollars dan op een andere manier je geld verdienen.........

Dale Earnhardt had in ieder geval het racevirus van zijn vader geërfd. Na diens dood verkocht hij diens favoriete jachthonden en leende geld om te kunnen racen. In de hoop om dit van het gewonnen prijzengeld in al die lokale wedstrijdjes terug te kunnen betalen. "Mensen lenen geld voor een huis en tenslotte hebben ze dit aan het einde. Ik leende geld om genoeg te kunnen winnen en het ooit terug te betalen. Zijn eerste huwelijk liep dan ook al vrij snel op de klippen. Geen vrouw die met dit perspectief wil leven. Uit zijn tweede huwelijk in 1972 kwamen Dale Jr. en dochter Kelly voort. Maar ook dit huwelijk hield niet lang stand.

In een interview met Sports Illustrated magazine uit 1995 verklaarde Dale Earnhardt Sr ooit het volgend: " Wij hadden eigenlijk van de sociale dienst moeten leven. De autosport kostte mijn tweede huwelijk voor alles wat ik mijn familie ontnomen heb. We reden schroot Chevrolet Chevelles met een waarde van niet meer dan U$200. "Met de lokale onderdelenleveranciers deed Dale in die tijd ook wat zaken. Probleem was dat hij te druk bezig was om financiële gaatjes af te dekken. Zo herkenbaar toch?

2011 earnhardt 3 actie
De legendarische No 3

En uiteindelijk kwam het NASCAR debuut op Memorial Day 1975 toen Earnhardt zijn debuut in de toenmalige Charlotte 600 maakte. De eerste stap op weg naar de top. Hij kwam als 22e over de streep. Achter hem eindigde zijn toekomstige teameigenaar Richard Childress. Vervolgens reed hij tot begin 1979 nog acht NASCAR wedstrijden en toen werd het tijdelijk weer even stil rondom Earnhardt Sr. Dat jaar won hij de rookie titel maar behaalde in 1980 al zijn eerste titel. Nog zes andere titels volgden. In 27 jaar reed Sr. Maar liefst 676 races, reed 428 maal in de Top 10, behaalde 22 poles en won er 76. Ook in de toenmalige Xfinity-series liet Earnhardt zich met 75 top tien resultaten en 21 overwinningen niet onbetuigd. In 1982 en 1983 reed Earnhardt voor het team van Bud Moore Racing met Ford maar switchte bij gebrek aan resultaat al heel snel naar het team van Richard Childress Racing en bleef met de legendarische No 3 voor de rest van zijn carrière hieraan verbonden.

Autosport.nl Hét autosport magazine op Internet