HARC

Retro: Speurtocht naar de Willem Blankevoort Trofee

beker

De historische racerij kent vele facetten, waarover de NAV, de Nederlandse Autorensport Vereniging, kon meepraten. Heden staat de afkorting NAV voor Nederlandse Autorensport Vrienden, een club bestaande uit hoofdzakelijk oude knarren en enkele iets minder oude. Een vraag die momenteel bij deze 'oude vrienden' leeft is waar toch de diverse wisselbekers zijn gebleven die in de jaren 50 en 60 zijn uitgereikt. We hebben het bijvoorbeeld over de Coupe Roosdorp, Van der Lof wisselbeker, Ferodo Cup en Van Pampus Coupe. Met name het terugvinden van de Willem Blankevoort Trofee was voor Niko Kramer reden om op zoek te gaan.

Tekst: Niko Kramer
Fotografie: archief Niko Kramer, archief Jan Lammerse en Erik van der Schaaff

4-bekers

Waar zijn de bovenstaande trofeeën toch gebeleven?


In het jaar 2000 vierde de Historische Auto Ren Club het 25-jarige bestaan. De HARC heeft dat jaar voor het eerst óók een wisselbeker uitgereikt, namelijk de Willem Blankevoort Trofee. Ter nagedachtenis aan een zeer kleurrijke persoonlijkheid die zeer veel voor de autorensport en met name de HARC betekend heeft.

strijd nico

Willem in de achtervolging op Niko Kramer met zijn Abarth Bialbero op Francorchamps.

Willems racecarrière bestond uit het rijden in de van zijn moeder 'geleende' FIAT 1100, welke hij na een raceweekend weer zonder wedstrijdnummers en 't liefst onbeschadigd af moest leveren.

tarzanstrijd

Ook kwam hij uit in een Alfa Romeo Sprint en in 1954 in de zeer speciale eigenbouw Blankevoort Special (zie daarvoor het fraaie door Jan Lammerse geschreven: Autodesign in Nederland).
Later reed Willem bij HARC-evenementen in verschillende wagens, zoals zijn geliefde MG A Twin Cam. Blankevoort was niet alleen als coureur actief, ook stelde hij zich beschikbaar voor zeer vele functies. Zo was hij penningmeester van het Racing Team Holland en vertegenwoordigde hij de historische autosport bij de FIA in Parijs. Willem sprak vloeibaar Frans, zoals Jan Lammerse dat karakteristiek kon uitdrukken.

Ook trad Blankevoort vele malen op als sportcommissaris tijdens HARC-evenementen. Dat was erg handig bij een officiële FIA-wedstrijd, want Willem verstond de kunst om iemand in de watten te leggen. Daardoor werd het weleens laat, maar dat was aan Willem de ochtend daarop niet te merken. Jasje goed, dasje goed..., de rest is bekend.

jan lammerse

Willem op de achtergrond aan het 'werk. Uiteraard in kostuum, zoals het heurt!

Ik herinner me nog een artikel uit het officiële programma van de 6de HZT, 16 mei 1982, waarin hij mij toedichtte 50 Caballero's (vandáár mijn huidige Colombia-connecties) per dag te verstoken. Toen zaten er 25 in een pakje, dus maar 2 pakjes per dag. Maar ik kan me Willem zelf ook geen moment herinneren zonder paffertje en/of verkwikkend drankje!

Nog een letterlijke weergave van het slot van een artikel dat Willem schreef voor het programmablad van de 5e HISTORISCHE ZANTVOORT-TROPHEE.

programma-zantvoort

Zantvoort met een t was per abuis zo afgedrukt, maar na de 2 gulden die dit blad toen kostte, zorgde deze fout dat deze uitgave nu minimaal 2 euro waard is als verzamelobject.

Het betrof een race in Zuid-Frankrijk namelijk op 25 mei 1980 te LOURDES – PAU:
"Na een aantal ronden tussen allerlei voertuigen te hebben rond gegleden werd het zicht iets beter en ontwaarde ik ergens achter mijn beslagen brillenglazen een Lotus VII die ongeveer dezelfde acceleratie had. Na 8 ronden lang een heerlijk gevecht met hem geleverd te hebben lukte het mij hem te passeren, doch 200 meter later was er een compleet gebrek aan enig vermogen.

De Franse revolutionairen hebben eens als strijdkreet gehad: 'Liberté, Egalité, Fraternité. Welnu bij auto's geldt min of meer hetzelfde: 'Eau, Huile et Essence'. Het laatste was kennelijk geen twee-eenheid met z'n bestuurder, daar na een korte samenspraak werd geconcludeerd dat ondergetekende de derde eis had verwaarloosd.
Resultaat 15e plaats, dus bedroevend voor al de uren die in de voorafgaande week werden besteed (ombouwen motor + versnellingsbak) door neef Klaas en monteur Gerrit."
De slotwoorden van Willem zijn kenmerkend voor hem: "In het kort een gezellig en ongedwongen Pinksterweekend met 2700 km op de teller."

240 britischSchiet me opeens te binnen dat er voor de deelnemers aan het British Race Festival een herinneringstegel was ontworpen met daarop de tekst; BRITISCH RACE FESTIVAL. Hans van Baaren, de toenmalige penningmeester ontdekte de fout, maar zoals een goed penningmeester betaamt "... uitdelen die tegels". En zo zijn ze toch maar uitgedeeld en hebben we er in het algemeen weinig tot helemaal niets over gehoord. Kan ook zijn uit beleefdheid, want we praten over de vorige eeuw.

Autosport.nl Hét autosport magazine op Internet