DTM

DTM: Taxi met Christijan Albers als chauffeur



Snelheidslimiet
In de pitstraat geldt een snelheidslimiet, zo weet iedereen, dus zet je jezelf nog niet schrap. De Tarzanbocht is immers nog ver en dus stel ik me daarop in.

 13 start-1

 14 start-2

 15 start-3

 16 start-4


Maar dat geldt dus klaarblijkelijk niet in een DTM-Mercedes met Christijan Albers achter het stuur. Driftend schieten we weg zoals je dat ook na pitstops in de DTM ziet. Al na enkele meters is mijn lichaam elk referentiepunt kwijt en schiet het gevoel door me heen dat je ook krijgt bij die extreme kermisattracties.

Grip
De versnelling is enorm, maar als we het einde van de pitstraat voorbij zijn blijkt dat dat echt nog niets voorstelde. Christijan geeft vol gas en we bereiken in no time een snelheid die me vertelt dat het absoluut onmogelijk is om überhaupt een bocht in te sturen, laat staan de Tarzanbocht. Toch trekt Christijan de Mercedes er doorheen en maak ik kennis met de enorme grip van de auto. Leve de Dunlop SP Sport Maxx. Ik zie de kerbstones aan het einde van de Tarzanbocht op ons afkomen en schat in dat we het niet gaan redden. Een rustige, korte beweging van Christijan aan het stuur en zelfs een flinke dot gas extra bij het ingaan van de Gerlachbocht maakt duidelijk dat alles wat ik me vooraf voorstelde over het rijden in een DTM-auto klinklare onzin is. Mijn respect voor de DTM-coureurs en Albers in het bijzonder is in enkele minuten verviervoudigd.
 06 reclame


Speelbal
De gehele ronde is een onvergetelijke gebeurtenis met telkens momenten van verbazing. Rijden in zo’n auto is echt hard werken, werkelijk geen moment kan Albers gewoon rustig het stuur vasthouden. Het lijkt er zelfs op dat wij een speelbal zijn van de auto, dat er geen controle is en dat we continu balanceren op de grenzen van de zwaarte- en de middelpunt vliedende kracht. Maar ik besef me terdege dat Albers met een passagier ernaast nooit die grens zal opzoeken en zie ook wel dat hij die controle wel degelijk heeft. De enige speelbal ben ik dus, ongeacht hoe strak ik in de riemen ben gezet.

Geen finish
Is de acceleratie al groot, de remkracht overtreft die bijna. Mijn helm gaat alle kanten op, zoveel druk komt erop te staan. Ik ken Circuit Park Zandvoort redelijk goed en weet ook ongeveer hoe je de bochten kunt nemen, maar hoe dat in een DTM-auto gaat heb ik toch altijd verkeerd ingeschat. Als we de Arie Luyendijkbocht uitkomen en met een behoorlijke snelheid het rechte eind opkomen lijkt het even of we nog een ronde doen. Verrassend, want ik had bij de voorgaande ritten gezien dat niemand over het rechte stuk voorbij kwam. Helaas is dat ook in mijn geval zo, op het allerlaatst stuurt Albers de Mercedes de pitstraat in.

Handbewegingen
Daar staat de volgende geluksvogel al te wachten. Als ik uitstap weet ik niet hoe snel ik iedereen moet vertellen wat ik zojuist heb meegemaakt.

 17 uitleg


Lachend zien ze me aan. Want net als ik veel coureurs na een race altijd zie doen sta ik driftig met allerlei handbewegingen uit te leggen hoe het is gegaan. En dan heb ik er alleen maar naast gezeten. Bedankt Ed!
Autosport.nl Hét autosport magazine op Internet