Columns

DNRT: Column: De minuut van Huub: Serieus

Op mijn laatste column heb ik nogal wat kritiek gehad. Oké, daar kan ik wel tegen. Maar was de kritiek wel terecht? Met name was de kritiek dat de column een aantal serieuze en waardevolle adviezen bevatte en dat waren de mensen niet van mij gewend. Het was niet mijn stijl, want ik hoor tegen de gevestigde orde aan te trappen en dingen van een heel andere kant te bekijken. Mag ik svp mijn eigen column op mijn eigen manier invullen? Ik ben grotendeels een zeer serieus mens. Ik denk ook dat wie dat zegt de column niet goed heeft gelezen. Tussen de regels staat namelijk de weg omschreven hoe het racen ongeveer de helft zou kunnen kosten. Heb je dat er niet uit gehaald, lees het dan opnieuw. Als je het dan nog niet begrijpt, is dat helemaal niet erg. De meeste racers hebben wat meer tijd nodig om dit soort dingen te begrijpen.

De laatste tijd is er steeds weer discussies over de ZomerAvondCompetitie (ZAC) en hoe belangrijk dat nu is (in de wereld). Wat mij betreft is dat duidelijk. Het is niet heel belangrijk op wereldniveau. Het is wel heel, heel erg belangrijk voor de deelnemers en daarna komt er een hele tijd niets. De betere vraag is of dingen wel zo belangrijk moeten zijn. Gisteren hoorde ik op de radio dat Nederland wereldkampioen korfballen is geworden. In de finale werd België verslagen. De verslaggever draaide zich in bochten om uit te leggen dat de spelers best wel atleten waren en later was de wereldkampioen coach nauwelijks bescheiden over de wereldprestatie. Natuurlijk hebben die mensen erg hun best gedaan, tien maal per week getraind om dit wereldsucces te bereiken. Natuurlijk hebben die mensen daar hun plezier van. Maar zodra je van de daken schreeuwt dat je wereldkampioen korfballen bent maak je je wel belachelijk, al zullen de leden van Ons Eibernest het hier niet mee eens zijn en nu wel een hekel aan mij krijgen. Een paar jaar geleden was er nog zoiets: de Paralympics. Fantastisch dat een gehandicapte zonder arm met zwemmen gewonnen heeft van iemand zonder been. Fantastisch dat zij zo die competitie kunnen aangaan. Dat meen ik uit de grond van mijn hart. Misschien heb je wel net zo je best gedaan als de andere Olympische kampioenen. Maar als je dan op Schiphol terugkomt en je bent hevig teleurgesteld omdat er alleen maar familie staat en geen duizenden mensen staan te juichen, dan heb je een verkeerd beeld van je eigen belangrijkheid.

Dat is ook zo in de racesport. Veel mensen gaan racen en wanen zich Michael Schumacher. Oké, dat zal best een goed gevoel zijn en dan is dat prima. Maar als je een keer de Hollandse Knobbelklasse wint dan ben je nog geen wereldcoureur die bekendheid geniet tot ver over de grenzen. De vraag is ook of je dat moet willen en of het daar om gaat. In het buitenland kennen ze Coronel en Verstappen en vervolgens moet je uitleggen dat er in Nederland ook nog nationale autosport bestaat. Zo staan we er in de wereld dus voor.

Kom dus racen omdat het een machtige sport is. Omdat de competitie fantastisch is, maar niet omdat je dan zo belangrijk bent. Mensen die dat denken hebben vaak een aantal nevenverschijnselen. Zij denken dat zij rijden voor de sponsor en dat je dat dan ook heel onsportief mag doen en dat iedereen daar begrip voor moet hebben. De profsport is hard is de term. Maar autosport is sport, net als tennis, de marathon lopen en korfbal. En sport moet sportief gespeeld worden. In de ZAC wordt uiterst sportief gestreden. Wat lekker is, want na een dag racen hou je daar een goed gevoel en een heleboel vrienden aan over. Inmiddels doen ruim 800 actieve racers dat op die manier en dat is in schril contrast met de mensen die zich heel belangrijk vinden. Dat zijn overigens nooit of heel zelden de echte toppers. Ik noem er een paar: de Coronels, Jan Lammers, Cor Euser, Junior Strous, JJ Verheul, toppers en topsporters, maar die hebben het niet nodig om belangrijk te doen. Die doen het ook met veel plezier en op de goede manier. Daar moet je het mee doen. Meer is er niet.

Ga vooral even bij jezelf te rade in welke groep je zelf denkt dat je zit. Kom je er niet uit, vraag het dan je omgeving en je mede- of tegenracers. Ben je het helemaal niet met me eens dan kan je dat kwijt op de DNRT-pagina van (autosport.nl). Liever niet rechtstreeks want ik communiceer liever met de gezellige helft (99 procent) van de autosporters.
Autosport.nl Hét autosport magazine op Internet