Columns

DNRT: Column: De minuut van Huub: Ich bin ein scheurder

Als ik iets ben dan ben ik een scheurder. Na ruim 60 jaar ben ik tot die slotsom gekomen. Scheuren is niet autogebonden. Ik was (ben) ook scheurder op de fiets op de brommer en later op de motor. Op skies, op de schaats of met wat dan ook. Soms denk je wel eens dat je de enige bent maar dat blijkt dan toch niet waar te zijn...

huub_bmw_coronel

Het is wel iets aangeborens denk ik. Het echt van huis uit scheurder zijn. Iedereen heeft er natuurlijk soms wel iets van, maar daar gaat het na seconden weer over en na je 25e is het dan definitief verdwenen. Dat bedoel ik niet. Het gaat mij om die mensen die dat altijd hebben. Van 's morgens vroeg tot 's avonds laat. Kijk dan praat je ineens over een promillage. Laten we eens aannemen dat een op de duizend dat heeft, veel meer zal het niet zijn, dan zijn we toch met ... alleen in Nederland al.

We zijn dan natuurlijk een minderheidsgroep. Surinamers daar zijn er al ... van en mensen die viool spelen of gereformeerd zijn. Dan moet je dus oppassen dat je niet gediscrimineerd wordt. Daarom praat ik er met vreemden maar liever niet over. Soms kan je het natuurlijk zien en spreekt men daar schande van. Daarom scheur ik toch vooral daar waar weinig mensen zijn. Gezien mijn (Haagse) opvoeding heb ik geleerd dat je in ieder geval moet proberen om anderen niet tot last te zijn. Dat vind ik zelf ook de norm. Alleen je haalt nooit helemaal 100%.

Vroeger scheurde ik in mijn Simca 1000 het parcours rond de parkvijver. Kom ik op volle snelheid de bocht uit en rij ik ineens achter een motoragent. Die was net bezig om achter mij aan te komen, maar kreeg bijna een lap. Kijk met die mensen kan je het niet eens worden. Politie is dus tegenpartij zou je kunnen zeggen al zijn ook daar uitzonderingen. Ook daar ken ik een paar scheurders van het zuiverste water.

Eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat zelfs een beetje scheuren op straat bijna niet meer mogelijk is. Ieder dorp gaat met een compleet team in ploegendienst de weg op om de orde te handhaven en tegelijk grote inkomsten te verzorgen voor de gemeenschap. Met GatsoÕs (nog bedankt Tom) met magneetstrips (nog bedankt Tom), met laserguns. Het kan niet op. Ik had het nooit gedacht, maar scheuren op straat gaat niet meer. Ook voor ons niet meer. Ja, soms nog een beetje verkeerspleintje driften. Lekker als het nat is, of als het droog is, even twee rondjes en dan het volgende pleintje. Al heel lang geef ik driftles, want dat kan je niet zomaar even snel leren.

Op partijtjes, als mensen vragen wat ik doe, dan zit ik in het onderwijs. Daar is geen woord van gelogen. Ik leer mensen racen, ik leer mensen driften, wagenbeheersing en ik leer mensen daarvan genieten. Tevens breng ik mensen het fatsoen bij dat je het niet altijd overal kan doen. Dus niet waar anderen daar last van hebben of zich daar hevig aan ergeren. Een beetje mag soms wel natuurlijk want dat valt onder algemene tolerantie.

Dat scheuren niet meer kan is natuurlijk niet waar. Alleen het kan niet meer overal. We zijn aangewezen op de speciale accommodaties waar dat kan en waar echt helemaal niemand daar last van heeft. De terreinen met hoge hekken er om heen en binnen dan een asfaltbaan. Er is een prachtige in Zandvoort, ook een heel mooie in Assen en dan zijn er nog kleinere maar ook heel bruikbare banen in Lelystad en Valkenswaard. Ook vlak over de grens is er op dit gebied nog wel wat te beleven.

Eigenlijk is racen niets anders dan gecultiveerd sturen. Vervelend is wel dat daar weer allemaal regels bij komen. Alsof dat onder vrienden nodig zou zijn. Maar de regels komen uit Frankrijk naar Nederland en zijn voor een groot deel niet bespreekbaar. Al zijn er de laatste jaren best een paar aanpassingen gekomen die het laag bij de grondse gerace (gescheur) best wel weer aangenaam maken al zeg ik het zelf.

Uiteindelijk is het racen toch wel het summum. Kijk alleen al over dat circuit rijden is al machtig. Vervolgens proberen zo hard mogelijk (dat is dus zo goed mogelijk). Dat is helemaal machtig. Maar het summum is toch om dat te doen met een groep van 40 gelijk gestemden (de meerderheid vindt dat gestoorden) met min of meer gelijke autoÕs. Proberen zo hard mogelijk en zo ver mogelijk voorin. Het spel is wat telt. Dat is spel of sport en niet anders, en daar gaat het om. Het gaat er achteraf niet om wie er gewonnen heeft. Voor die man is het leuk dat wel en dat mag, maar ook de laatste geniet of kan dat doen.

Mijn eerste race was mijn Simcaatje. De auto waar ik ook dagelijks mee op straat reed. Fantastisch karretje. Motor achterin en achterwiel aandrijving (een soort klein Porschetje dus), nooit kapot en kostte minder dan fl. 10.000.- nieuw. In de klasse tot 1000 cc werd ik 23e. Twee keer gelapt door Ed Swart en Appie Goedemans. Was ik goed of was ik slecht? Wat maakt het uit. Na 40 jaar autoracen stel ik vast dat dat mijn machtigste race was. Niet de belangrijkste of de beste maar de lekkerste. Pure gevoelswaarde. Jaren later werd ik ook regelmatig eerste. Maar in die tijd had je verloren als je tweede werd. Ook als de race op zich prima was en er beslist niet meer in zat. Hoe professioneler en belangrijker hoe minder belangrijk de sport wordt. Met mijn Simcaatje kon ik dus ook op straat en overal dwars. Die tijd heb ik meegemaakt, met volle teugen van genoten en die komt nooit meer terug.

Toch verbaast het mij dat nog steeds als je weer de baan op gaat dat toch iedere keer weer machtig is om te doen. Dat dat niet over gaat. Dat is toch merkwaardig. Hebben jullie dat nou ook of ben ik achteraf toch een zonderling? Ik troost me met de gedachte dat ook een zonderling iets is. Dat je dan iets bent. Want we willen allemaal graag iets zijn natuurlijk. Ik zit natuurlijk niet echt in het onderwijs. Maar je zal schoolmeester zijn of politieman en je hele leven kritiek hebben op scheurders en andere minderheden, volgens mij ben je dan niets!

Dit stukje heb ik geschreven om onze tak van plezier zowel te promoten als te relativeren. Niet iedereen hoeft het ook zo te vinden en als je er ook zo een bent dan is het ook niet heel belangrijk. Behalve dan voor jezelf. En af en toe een beetje iets voor jezelf, dan hoef je nog geen slecht mens te zijn.

Huub Vermeulen
Autosport.nl Hét autosport magazine op Internet