Retro

Retro: Gijs van Lennep schreef halve eeuw geleden autosporthistorie in Le Mans (deel 2)

3
Met de overwinning in Le Mans schreef Gijs van Lennep autosporthistorie.

Dit weekeinde is het precies 50 jaar geleden dat de 39e editie van de 'Grand Prix de l'Endurance – Les 24 Heures du Mans' verreden werd. De wedstrijd op 12 en 13 juni 1971 resulteerde in het grootste Nederlandse autosportsucces op internationaal niveau tot dan toe, want Gijs van Lennep won samen met dr. Helmut Marko in de Porsche 917 van het Martini Racing Team. De snelheids- en afstandsrecords die ze vestigden, hielden bijna 40 jaar stand. AUTOSPORT.NL blikt samen met Gijs van Lennep terug op die memorabele race. Gisteren blikten we terug op de aanloop naar het evenement. Vandaag deel 2: Het verhaal van de race, welke problemen er waren, wat er na afloop werd gedronken en wat de reacties in de pers waren.

Tekst: René de Boer (Twitter: @renedeboer)
Foto's: archief Porsche AG, Wim Oude Weernink, Pon/Ron van der Slik, collectie Laurens Roks †, Rebocar/R. de Boer

De start van de 24 Uur van Le Mans vond in 1971 voor het eerst vliegend plaats. De traditionele Le Mans-start, waarbij de coureurs na het vallen van de startvlag eerst lopend vanaf de overkant van de baan naar hun auto moesten rennen, instapten, hun riemen vast moesten maken en dan pas konden wegrijden – een traditie sinds 1925 – was in 1970 afgeschaft omdat er steeds meer kritiek kwam op het veiligheidsaspect. Dat privérijder John Woolfe in 1969 in de eerste ronde uit zijn Porsche 917 werd geslingerd en omkwam, omdat hij zijn gordel niet had vastgemaakt, was ongetwijfeld de doorslaggevende factor. In 1970 werd er staand gestart, met de rijders al in de gordels in de auto, een jaar later was er een vliegende start in 'Indianapolis'-stijl, nadat dit in de drie-uursrace tijdens het testweekeinde in april van dat jaar in Le Mans al een keer was uitgeprobeerd.

De formatieronde werd gereden achter een Porsche 911, voorzien van tal van camera's, maar van een ordelijke formatie was geen sprake, aldus het verslag in het Britse weekblad 'Autocar': "(It) was an anti-climax. The cars, lined up two by two in practice time order, started engines almost at random and set off in an equally scruffy formation." De Porsche pace-car reed aan het eind van de ruim 13 kilometer de pits in, waarop de race precies om vier uur in de middag werd vrijgegeven. Rodriguez nam in de pole-winnende Gulf-Porsche de leiding, gevolgd door Larrousse in de Martini-'Langheck'. Ook de andere Gulf-Porsche met Siffert en Bell bleef goed voorin, terwijl de snelste Ferrari's de Sunoco-512 van Mark Donohue en David Hobbs en de Escuderia Montjuich-auto van José Juncadella en Nino Vaccarella waren. De 'Kurzheck'-Porsche van Van Lennep en Marko bleef gedurende de eerste vier uur keurig in de top tien en klom wat op naarmate de eerste teams problemen kregen.

1
Van Lennep/Marko in actie tijdens de 24 Uur van Le Mans.

De Sunoco-Penske-Ferrari vormde waarschijnlijk de grootste bedreiging voor de Porsches, maar die was na iets meer dan vier uur al verdwenen: rond kwart over acht viel de Ferrari stil bij Maison Blanche, reed stapvoets terug naar de pits en werd na 40 minuten weggeduwd, wat het einde van de wedstrijd betekende. Een defecte klep in de door Traco geprepareerde motor was de oorzaak van uitval. Maar ook Porsche bleef niet gevrijwaard van problemen: om kwart over negen kwam de Martini-917 van Elford/Larrousse binnen, omdat de motor warmgelopen was. De oorzaak lag in afgebroken bouten van het schoepenwiel van de koeling. "Daarop besloot Porsche om bij onze auto ook die bouten maar te vervangen. Niet allemaal tegelijk, want dat had teveel tijd gekost, maar bij elke pitstop één, zodat er niet teveel tijd verspeeld zou worden", aldus Van Lennep.

De Porsche van Jo Siffert en Derek Bell kwam kort voor tien uur binnen, hoewel de auto slechts een kwartier eerder een reguliere pitstop gemaakt had. Siffert klaagde over vibraties en problemen bij het remmen. De remmen werden uitgebreid onderzocht, wat ruim tien minuten kostte, maar twee ronden later stond de auto alweer binnen. Het probleem bleek een gebroken wieldrager te zijn. De reparatie duurde meer dan een uur, waarmee ook voor dit team de kansen grotendeels verspeeld waren. Na acht uur racen, om middernacht, reed de 917 van Rodriguez en Oliver aan de leiding met 137 ronden, op twee ronden gevolgd door de Gulf-'Kurzheck' van Attwood en Müller. Nog eens twee ronden daarachter reed de enige overgebleven Ferrari in de kopgroep, de Escuderia Montjuich-512 van Juncadella en Vaccarella. De 'Pink Pig'-Porsche van Kaushen en Joest reed op de vierde plaats, gevolgd door de Martini-917 van Van Lennep en Marko.
Autosport.nl Hét autosport magazine op Internet