Formule 1

Herinneringen aan de Zandvoortse Grand Prix (3)

Het ligt waarschijnlijk een beetje aan het Zandvoortse temperament. Op wat voor manier dan ook gratis de Grand Prix bezoeken. Tussen de broden in een bakkerswagen, verkleed als Rode Kruis medewerker of reserve politieman, verscholen in een achterbak van een wagen. Alles werd geprobeerd om achter de slagbomen in de pits te komen. In samenwerking met de Zandvoortse Courant vroegen wij naar anekdotes en herinneringen aan de eerder verreden wedstrijden. Hierbij onze derde terugblik.

Broodnodige toegang

"Hopelijk komt er niet alsnog een rekening voor niet betaalde races..", begint Daan Stroman zijn verhaal. "Het gaat nu over de periode rond 1975, ik was rond de 10 jaar oud ongeveer. Geloof het of niet, maar ik heb indertijd zo'n beetje alle Grand' Prix bezocht zonder te betalen. Tja, we hadden een paard en een geit in een stal op één van de landjes binnen het circuit. Gewapend met een flinke zak brood kwam ik met een onschuldige blik en glimlach moeiteloos langs de beveiligers. Ik liet ze zelfs even in mijn broodzak kijken. Er waren ook wel eens knorrige beveiligers die mij er niet door wilden laten. Maar ja, ik moest toch echt nu even naar mijn dieren op stal. " Nou vooruit dan maar", werd er dan gemopperd. Dat er onder de broodkorsten ook nog een fototoestelletje verstopt zat, hadden ze niet gezien. Natúúrlijk ging ik mijn paard en geit voeren en verzorgen, maar daarna zocht ik een leuk plekje waar ik alles piekfijn kon zien. Wat gaf het ieder jaar weer een kick, als ik weer langs de bewaking was gekomen. "Hoe doe jij dat toch elk jaar weer", zei mijn vader dan.

  startgrid-gp1984
Een hele drukke startopstelling voor de Grand Prix van 1984 (Foto: Gerrie Hoekstra)


Cassette bandjes

Peter de Vries verdiende zijn toegang tot de paddock op een legale manier. Met het schoonmaken van de duinen na andere evenementen kreeg De Vries, via de toenmalige directeur Johan Beerepoot, zijn welverdiende paddockkaart. "Ik liep toen met een cassette recorder rond om Formule 1-rijders op mijn manier te interviewen. Daarvan kan ik me nog herinneren dat Mario Andretti door een journaliste van de Nieuwe Revu geïnterviewd werd en hij haar even in de wacht zette om op mijn vraag te antwoorden wat zijn kansen waren voor de race. Zijn antwoord weet ik niet meer, maar wel dat van Gilles Villeneuve: " The chances keep changing all the time". En daarna ook Lauda, die zijn kansen goed inschatte. Natuurlijk vroeg ik iedereen om een handtekening. Ik gaf Lauda een papier en een haperende pen, waardoor er geen handtekening op het papier verscheen. Ik probeerde hem in mijn beste Duits duidelijk te maken dat hij "die pin in must drucken". Wat hij met een glimlach herhaalde en gelukkig toch zijn handtekening op papier zette."


Blik op de Gerlach en Tijdwaarnemershuis
Blik op de Gerlachbocht, het tijdwaarnemershuis en de kraanwagen (Foto: archief Rob Petersen)

Giller

"Mijn drie zusters en ik zijn geboren op de Vondellaan, niet ver van het circuit", beschrijft Frans Redeker in een uitgebreide brief. "We leefden daar in een niet al te grote bovenwoning, waarbij mijn ouders het nog presteerden om in de zomer kamers te verhuren. Mijn vader heeft na de oorlog nog geholpen met de aanleg van het circuit en is één van de oprichters van de Motor en Auto Club Zandvoort. Later werd hij baancommissaris op het circuit en ik ging als vijfjarig knulletje met hem mee. Mijn oom Dick Schuiten stond aan de slagboom bij de ingang van de pits, zodat naar binnen komen geen probleem was. Mijn vaste stek tijdens de Grand Prix was bovenop de kraanwagen, van een kennis van mijn vader, onderaan de Hunzerug. Ik heb vanaf 1959 alle Formule 1-races gezien, maar nooit betaald. Altijd wist ik wel de juiste weg. Heb zelfs een keer het gehele weekend in een tentje tegen het hek van de Panoramabocht gezeten. Voor de aankomende Grand Prix had ik kaartjes aangevraagd, maar ben uitgeloot. Wil ik een keer betalen, dan mag het niet. Wat een giller."

Hebt u zelf nog meer leuke herinneringen en anekdotes, neem dan contact op met Autosport.nl via het emailadres info@autosport.nl
Wij nemen dan contact op.
   
Autosport.nl Hét autosport magazine op Internet