Diversen

Div: Boekrecensies AUTOSPORT.NL 2016

Boeken Max cover

André Hoogeboom: ‚Max' **

"Ik heb een nieuw boek voor je, over Max Verstappen", zei mijn vaste boekhandelaar in Boxmeer, waar ik minstens een keer in de twee weken even binnenloop, op enig moment in de zomer tegen me. "Maar er zal wel niks in staan dat je nog niet weet." Ik bladerde het boek, van André Hoogeboom, ooit verslaggever voor de Gemeenschappelijke Pers Dienst, toen dat samenwerkingsverband nog bestond, even door, maar besloot het te laten liggen. Ik kwam inderdaad op het eerste gezicht niets nieuws tegen, en ik heb weliswaar een passie voor autosportboeken, maar ik hoef niet perse alles te hebben.

Het merendeel van het Nederlandse journaille dat nu de Formule 1 volgt, ontdekte Max Verstappen pas toen hij zijn eerste schreden in de Grand Prix-wereld zette. Het aantal Nederlandse journalisten dat Max al in de gaten had, toen hij Formule 3 begon te rijden, is op de vingers van één hand te tellen. Ik ben de enige die in dat jaar bij alle Formule 3-races was, het allemaal van nabij meemaakte, en Max bovendien al ken vanuit de tijd dat hij als klein jochie met zijn vader meekwam naar diens races met de Porsche RS Spyder van Van Merksteijn Motorsport in 2008, waarvan ik toen perschef was. Heel veel nieuws over Max' beginjaren is er voor mij dus niet te ontdekken, al ben ik natuurlijk ook wel nieuwsgierig naar wat anderen daarover schrijven. En zo ging ik onlangs alsnog voor de bijl, toen ik opnieuw het boekje over Max zag, ditmaal met een ronde stip met daarop 'Actuele versie – met extra hoofdstukken' op de voorkant. Misschien zou het toch wel meevallen.

Ik heb het gelezen, en het viel niet mee. Op de vijfde tekstpagina begint het al: "Van Amersfoort (...) vierde ook met Jos successen, zoals de zege tijdens de Masters of Formula 3 op Zandvoort in 1993". Ik was er destijds bij, en Jos reed toen voor het Duitse WTS-team van Willy Weber en Klaus Trella. Met Franz Tost als teammanager, die later Max' teambaas bij Toro Rosso in de F1 zou worden, maar ook dat verband wordt in het boek niet gelegd. Formule 3 was destijds voor Van Amersfoort Racing niet in beeld. Een pagina verder, over Nederland, dat "in de autosport zelden grote successen heeft geboekt, of het moeten de twee overwinningen in Le Mans zijn geweest (van Gijs van Lennep en Jan Lammers)". Volgens mij heeft Gijs alleen al twee keer gewonnen, in 1971 en 1976. En de beide successen van Arie Luyendijk tijdens de Indy 500 worden gemakshalve ook maar even vergeten. En dan zijn we pas op pagina 17... Het gaat nog veel verder. Nyck de Vries heet ergens "Nicky de Vries", het Duitse Motopark-team wordt aangeduid als "Motopac", MP Motorsport blijkt actief in een ons onbekende opstapklasse die "GP4" heet. En zo zit er nog meer narigheid in. Een eindredacteur met wat kennis van zaken had hier wonderen kunnen doen.

Boeken Max inhoud

Maar dat geldt misschien nog wel in meerdere voor de hele opbouw van het boek. Oeverloze herhalingen (er wordt ettelijke malen verteld wie Paul Lemmens is, de uitbater van de kartbaan in Genk, dat Jenson Button en Kimi Räikkönen daar gereden hebben, zit er na meerdere herhalingen ook wel in, en dat de Verstappens onderweg naar huis na een kartrace in Duitsland omkeerden toen het begon te regenen, om Max nog een keer op een natte baan te laten rijden, heb ik ook meer dan eens gelezen), citaten van mensen die verderop in het boek staan en eerder al worden aangehaald, en een opbouw die vrij chaotisch lijkt. Inderdaad, boven een hoofdstuk over de ontmoeting van Max Verstappen met Johan Cruyff die op 2 maart van dit jaar plaatsvond, staat wel 'Intermezzo', maar waarom, tussen de hoofdstukken over de seizoenen 2014 en 2015, in plaats van gewoon ergens chronologisch voor het hoofdstuk over het nu voorbije seizoen?

De auteur maakt er geen geheim van dat het boek zonder enige medewerking van Max Verstappen of diens management tot stand gekomen is. Dat hoeft geen nadeel te zijn, want ongeautoriseerde biografieën vertellen vaak een interessanter verhaal dan officiële publicaties. Zelfs Bernie Ecclestone zei ooit tegen me, toen ik hem vroeg om mijn exemplaar van zijn officiële biografie, geschreven door Susan Watkins, te signeren: "You should read Bower's book, there's much more in there". In het geval van het Verstappen-boek baseert de auteur zich vooral op de gesprekken die hij voerde met mensen als Frits van Amersfoort, Sander Dorsman (van MP Motorsport), Jan Lammers, Dennis van de Laar, Giedo van der Garde, Kees van der Grint, Olav Mol en de al genoemde Paul Lemmens. Die geven best een aardig beeld, maar er is ook veel dat niet verteld wordt, en ook bijvoorbeeld een foto van Max' eerste test met een Formule Renault van MP op Pembrey zou niet hebben misstaan.

Het seizoen 2016 is volledig opgenomen, dus actueel is het boek zeker, maar een bevriende collega-schrijver en autoboekenliefhebber schreef in de zomer over de eerste versie: "Red een boom, koop dit boek over Max NIET". Na lezing kan ik niet anders dan hem gelijk geven.

André Hoogeboom: 'Max – Het ongeautoriseerde verhaal over de jongste Formule 1-winnaar ooit', uitgeverij Karakter, 197 pagina's, softcover, ISBN 978-90-4521521-1.

Autosport.nl Hét autosport magazine op Internet