V8 Supercars

V8 Supercars: De ware held van de V8 Supercars

Vorig jaar werd er bij V8 Supercar-coureur Jason Richards een zeldzame vorm van kanker geconstateerd, die slechts bij vier op de twaalf bij een miljoen mensen voorkomt. De Team BOC-Holden-coureur streed tot het bittere einde. 24 Uur  voor zijn dood stond hij zelfs nog bij de Australian Masters op de golfbaan.

Tekst Willem J. Staat
Foto’s Team BOC/BAM Media

jason_vrouw_adelaide
Jason Richards samen met zijn vrouw Charlotte in Adelaide,na die fantastische zege in
de Fujitsu V8 series.

De ware held van de V8 Supercars. Een inspiratiebron voor anderen
Toen er veertien maanden geleden bij Jason Richards een zeldzame vorm van kanker geconstateerd werd, moest hij noodgedwongen een streep onder zijn carrière zetten. Maar Richards hanteerde het stuur en de golfstick tot het bittere einde. “Ik moet mij 100% op mijn ziekte focussen. Racen is nu mijn weekendplezier. Kanker is zowel een mentaal als een fysiek probleem. Racen betekent medische behandeling” zo definieerde Richards zijn situatie. Mentaal was de Nieuw Zeelander niet klein te krijgen. In de Fujitsu V8 series(de opstapklasse naar het grote werk) zegevierde de Nieuw Zeelander in Adelaide.

Tijdens de non-championship V8 wedstrijd in het bijprogramma van de F1, reed Richards zelfs geruime tijd aan de leiding, maar werd door Toll Holden fabriekscoureur Garth Tander verslagen. Het was zijn laatste optreden in de V8 Supercar-series. “Als ik in de auto zit, voel ik mij kankervrij” verklaarde Richards na afloop. De man die driemaal op Bathurst als tweede eindigde, wilde zo graag nog eenmaal winnen. Tijdens een V8 Supercartest op Hidden Valley liet de Nieuw Zeelander de derde tijd noteren. De Team BOC-coureurs moesten Richards werkelijk uit de auto dragen. Richards begreep dat de droom definitief voorbij was, maar eindigde nog wel als tweede in een Historische wedstrijd op Mount Panorama.

In het midden van de negentiger jaren beproefde de Nieuw Zeelander zelfs zijn geluk in de Britse Formule Ford. Daarna won hij driemaal het Nieuw Zeelandse toerwagenkampioenschap met BMW. Na deze successen besloot hij zijn geluk te beproeven in de competitieve wereld van de V8 Supercars. Helaas behaalde hij slechts één overwinning op Winton 2006. Met inferieur materiaal van Tasman Motorsport en Team Dynamik viel er weinig te behalen. Pas bij zijn huidige werkgever(Team BOC) leek er succes in de lucht te hangen.

024982-jason-richards_24u
Nauwelijks voor te stellen. 24U voor zijn dood stond Richards met zijn golfvrienden
nog op de golfbaan. (Tweede van links).

Behandelingen in de VS mochten niet baten. Richards gaf het niet op. Een dag voor zijn dood stond hij zelfs nog bij de pro-am Australian Golf Tournament op de golfbaan. Samen met de golfers Richard Green en Marcus Fraser speelde Richards zijn laatste wedstrijd. Amper 24 Uur laten overleed hij in het nabij zijn van naaste familieleden. Golfer Green: “Jason trok altijd een moedig gezicht met een glimlach. Ik denk dat heel weinigen begrepen hoe ziek hij werkelijk was. Het was ontzettend moedig van hem om hier nog in de pro-am te spelen!” De 35-jarige sportman die ondanks zijn ziekte over onuitputtelijke energie leek te beschikken moest uiteindelijk toch de vlag strijken. Teambaas Brad Jones verwoordde het al eerder deze week “de geschiedenisboeken laten niet zien hoe goed hij werkelijk was”, maar de diverse media wisten het nog beter te omschrijven. “Tot het bittere einde bleef hij ondanks zijn ziekte volgas geven. De ware held van de V8 Supercars.”Richards werd slechts 35 jaar oud en laat een vrouw en twee kleine dochtertjes achter.








Autosport.nl Hét autosport magazine op Internet