Columns

Column: Pim Hoekzema: 'Alle Coronels zijn gek!'

480_renault5

Pim Hoekzema vertelt over zijn liefde voor snelle auto's in de jaren 80 en 90. 'Autosport heeft me geboeid vanaf mijn jeugd. Al snel was ik als klein jochie gek van autootjes', aldus Pim.

In Soest leerde ik Edwin Abbring kennen, een beginnend rallyrijder. We bezochten zijn wedstrijden en voordat ik een rijbewijs had, ging ik met hem mee naar rallysprints.

Grote vuurbal
Ook heb ik meerdere malen meegereden in zijn rallywagen, in die tijd een Opel Manta. Nee, geen groene zoals bij de New Kids. Maar met terugschakelen gaf hij wel ‘zonne grote vuurbal, jonguh!’

Echte helden
Later bezocht ik meer en meer rally’s, ook in België. De circuitsport kon me nog niet echt interesseren in die tijd, net zo min als de Formule 1. Rallyrijders, dat waren echte helden die met een noodgang over een bospad durfden te rijden! Ik probeerde dat geregeld na te doen en heb daar ook wel van leren rijden. Soms leverde het wat schade op, en dan moest ik thuis vertellen waarom de Renault van mijn moeder in elkaar zat. Ik hield het op een overstekende kat waarvoor ik moest uitwijken. Later bij neef Jan op Terschelling, waar ik maanden verbleef, kochten we een oude Mazda 323 of Renault, waarmee we dagen door de bossen en duinen scheurden. Ook op sneeuw en ijs op het strand reden we zo hard als we konden. De basis voor de wagenbeheersing is in die tijd gelegd.

480_toyota_starlet

Te pakken
Ik werd kort daarna uitgenodigd om op Zandvoort te gaan kijken naar een race van een team uit Soest. Dat was Tasking Racing van de familie Scholten. Ik maakte een aantal foto’s en raakte gefascineerd door de Autorensport. Op het circuit rijd je niet tegen de klok, maar tegen elkaar. Het had me te pakken….

480_starlet_crash

Hardop dromen
Ik bracht wat foto’s naar Kees Scholten die me prompt vroeg of ik niet elke race mee wilde. Zo werd ik teamlid van Tasking Racing, waarbij ik in eerste instantie foto’s maakte en hulpmonteur was voor het lichte sleutelwerk. Erg technisch was ik niet en ben ik eigenlijk nooit geworden ook. Als we dan ’s nachts laat in ons bed in de cabine van de vrachtwagen rolden, droomden we hardop over onze latere racecarrière.

480_rijders_renault

Idool
Senna was ons idool. Hij was destijds net begonnen in de Formule 1. Maar ook de rijders van ons eigen team, zoals Jip en Raymond Coronel, bewonderden we enorm. Tasking deed het erg goed in die tijd in de Toyota Starlets en later in de Renault 5 GT Turbo Cup, met meerdere overwinningen en kampioenschappen. Prachtige tijden beleefden we op de diverse circuits, zoals Zandvoort, Assen en Zolder (België). We sliepen in de cabine van de vrachtwagen, maar soms ook gewoon in een openstaande bouwkeet in de tijd dat het bungalowpark werd aangelegd. Eén monteur sliep dan op de tafel in die bouwkeet; maar een keer met een bakkie op rolde hij midden in de nacht van de tafel af! Ik werd wakker van de klap op de grond. De monteur niet.

Alle Coronels zijn gek
Ook gingen we vaak op stap, zoals in Zolder. Jip Coronel vertelde ons dan naar welke tent we moesten gaan. Maar eenmaal daar aangekomen, deed een dame met daarachter een vaag rood licht open. Slechts gehuld in een doorschijnend jurkje en in het Frans zei ze: ‘Ah messieurs, c’est pas possible parceque je suis seul ce soir!’ Vervolgens ging het (rode) lampje ook bij ons branden naar wat voor een tent we gestuurd waren door Jip. Alle Coronels zijn gek, dat hebben we wel geleerd. Tent 2 bleek een vrijgezellen ontmoetingsavond te hebben voor 50 plussers. Sommigen vielen wel op jonge gastjes. Ik zie een monteur nog schuifelen met een dame van een jaar of 50, helemaal verliefd op haar jonge blonde God. En de monteur maar balen….

480_z_w_tasking1

Groene platen
Tasking was een redelijk groot team met een vervoersprobleem. Naar het Circuit van Zolder reed ik met de racewagen (Renault 5GT Turbo) gewoon over de openbare weg met groene platen naar België. Of dat mocht? Vast niet. Maar het was wel mooi. Ik reed sowieso redelijk veel in die wagen. Als de motor stuk was (meestal de turbo), moest er in de nacht zoveel mogelijk kilometers gemaakt worden voordat het raceweekend begon. Dat deden we wederom met de groene platen. Of dat mocht? Vast niet.

480_renault_duel

Rondje snelweg
Ik deed dat dan. Ik had een rondje snelweg rond Soest uitgestippeld. Over de A28 naar Utrecht, dan de A27 naar Hilversum, dan de A1 op richting Amersfoort en zo bij Amersfoort de A28 weer op. Het was een rondje van een kilometer of 40 dat een keer of 15 gereden moest worden. Kees drukte me op het hard in het begin rustig aan te doen. Dat deed ik uiteraard ook netjes; je moet er niet aan denken schade aan een racewagen te brengen als hulpmonteurtje. Alleen de laatste ronde mocht hard van mezelf, dan was de motor redelijk ingereden. Het is allemaal snelweg en met wat snelle in- en uitvoegers. Het is leeg om een uur of 4 ’s nachts en dus deed je dat rondje in ongeveer 10 of 11 minuten. Zo’n wagen reed gewoon 230 op het rechte stuk.

Pim Hoekzema
(Foto's: Gerrie Hoekstra)
Autosport.nl Hét autosport magazine op Internet