Columns

Column Rob Kamphues: Overstekend wild en beukende Corvettes

Rob Kamphues vertelt op AUTOSPORT.NL over zijn ervaringen met PS Autosport in het Dutch GT4 Championship.

header_kampheus

240_kamphues_1067Vroeger toen ik nog jong was en niet voor de Legend Cup in aanmerking kwam keek ik graag naar Rawhide. ‘Hit ‘m up, move ‘m up!’ zong ik luidkeels met de tv mee terwijl Clint Eastwood achter een stel zwarte Mustangs aanjoeg. Niks lievers wilde ik dan Clint zijn die op Mustangs joeg.

Na afgelopen weekeinde op Zandvoort weet ik beter; om allerlei redenen belandde ik steeds weer in een kudde Mustangs, maar al zing je nog zo hard ‘Hit ‘m up!’ ze vangen is vers twee. Een Mustang passeren is namelijk net zoiets als Doutzen Kroes overhalen voor een date; bijna niet te doen. Op het rechte stuk zijn ze veel sneller dan een BMW en tegen de tijd dat je het verloren terrein heb goedgemaakt in de bochten staan ze zo dwars op de baan dat er meer sprake is van overstekend wild dan van autoracen.

Resultaat; twee opmarsen vanachter uit het veld, spektakel alom, een vierde plek bij de Legends in de sprintrace en helaas een uitvalbeurt vanaf plek twee in de hoofdrace.

50.000 man publiek op de tribunes, de formule-1-wagen van Vettel, het stuntvliegtuig van Red Bull, het was een groot feest op Zandvoort en van iedereen die er niet bij was wil ik graag een heel goeie smoes horen.

Het was ook een beetje feest omdat onze BMW voor het eerst dit seizoen mee kon komen. De voorbanden klapten niet onder de motorkap vandaan en de achterbanden leidden na drie ronden eindelijk geen eigen leven meer; met dank aan de jongens van PS Autosport en Rev Motorsport en zelfs een beetje aan de concurrerende BMW-teams die ons afstellingstips gaven.

Eindelijk konden Peter (Stox, mijn teamgenoot en teambaas voor wie ik dus niets dan bewondering heb) in de aanval gaan.
Engineer John drukte ons nog wel op het hart om niet weer allemaal domme dingetjes te doen zoals met Pinksteren. ‘De moeilijke dingen doen jullie goed en de makkelijke verprutsen jullie,’ waarschuwde hij. Maar Peter en ik hebben ons een weekeinde lang ingehouden.

Dom dingetje 34
Ok, ik geef toe, ik heb wel een dom dingetje gedaan. Eentje. In de hoofdrace mocht ik als eerste de auto in. Dat betekent voor het eerst op nieuwe banden een staande start maken, want bij de sprintrace hebben we een zogenaamde rollende start en dat gaat weer heel anders. Een nieuwe ervaring kortom. Dus concentreerde ik me extra goed op het begin van de race– hoeveel toeren moet ik maken, gaan de rode lichten op de starttoren eigenlijk 1 voor 1 aan en uit net als in de Eurocup of niet, zal ik gelijk naar links oversteken en buiten omgaan of rechts langs de vangrail duiken – kortom allemaal van die dingen die een start tot een wereldvertrek kunnen maken. Of niet. Ik reageerde als door een adder gebeten op het doven van de lichten. De auto springt naar voren. En staat meteen weer stil. En ja hoor; daar schieten de Mustangs links en rechts weer voorbij. Twee ronden later kwam ik erachter waarom: ik was vergeten de traction control uit te schakelen. Sorry John.



Podium in en uit zicht
Verder was het een genot om te racen. In de sprintrace kon ik de top drie in onze klasse al prima bijbenen , maar kwam ik door een mislukte inhaalaktie net een paar meter te kort voor het podium. Resultaat : een bemoedigende vierde plek in onze klasse. Peter deed het in zijn sprintrace zelfs nog beter door als tweede te eindigen. Bij de Legends intussen he, want vooraan won teamgenoot Christiaan Frankenhout intussen gewoon het overallklassement.



In de hoofdrace moest ik er nog harder voor knokken. Zoals gezegd; ik verprutste mijn start en moest daardoor vanaf de laatste plek opklimmen. Dat lukte prima, tot een Porsche me even naast de baan drukte. Floeps, daar waren de zwarte Mustangs weer.

480_close_racing1_3369

Twee ronden verder haal ik buitenom in de Tarzan zowel een Mustang als een Corvette in. Leuk commentaar ook van Rick Winkelman: ‘Allard misshien moet je je teamgenoot even vertellen dat hij zich niet door Kamphues moet laten piepelen.’
Wat de beelden niet tonen is dat de Corvette me een halve ronde in de Marlborobocht finaal van de baan beukt. En terwijl ik het grint van mijn banden schudde kwamen ze daar weer alletwee hoor: Pieter Christiaan van Oranje en Michiel Campagne in hun zwarte Mustangs. Om gek van te worden. Ik weet inmiddels precies wat er op hun achterbumpers staat. Nou ja eigenlijk ook niet, want soms zat ik er misschien iets te dicht op. Sorry mannen.

480_close_racing2_3371

Uiteindelijk bracht ik de auto op de vierde plek in onze klasse binnen. Peter kon nog een plaatsje opklimmen en de Corvette kreeg een terechte stop-and-go wat ons op plek twee in de klasse bracht. Ik stond al te juichen langs de kant, maar helaas; twee ronden voor het einde brak de aandrijfas en moest Peter de wagen langs de kant zetten. Zonde, zonde zonde.
Maar de snelheid is er, het plezier en het spektakel ook, dus niks staat ons in de weg om op Assen het podium te beklimmen. Nou ja, behalve een slechte start en wat overstekend wild.

logos_kamphues


Autosport.nl Hét autosport magazine op Internet