Columns

Column: Romain Destercq eindelijk klaar voor Formule Ford debuut

Na deelname aan een Bleekemolen Race Experience op Circuit Park Zandvoort werd Romain Destercq vorig jaar zo gegrepen door met name de formulewagens, dat hij besloot hemel en aarde te bewegen om zijn droom te verwezenlijken. Dat leek te gaan lukken, maar toch ontbrak de gedreven Destercq tijdens de Paasraces op de startgrid. Wat doorkruiste zijn droom? Lees hier zijn verhaal.

480_romain_test_trib
Tijdens de test nog voor een lege tribune, binnenkort een debuut voor publiek.

Er is sinds de plaatsing van mijn eerste verhaal op AUTOSPORT.NL eigenlijk zovéél gebeurd, dat ik niet eens meer wist wat nu wel of niet belangrijk genoeg is om te melden. Ik heb zelfs even getwijfeld of ik wel iets moest melden, omdat ik qua racen nog niets heb kunnen presteren. Uiteindelijk besefte ik echter dat mijn verhaal eigenlijk juist hierom draait..... de weg naar racen in formule auto's. Dus bij deze een korte samenvatting van wat er zoal is gebeurd na mijn eerste verhaal.

Nadat de deal met John Svensson gesloten was, ben ik meteen begonnen met de cursus voor mijn licentie. Het waren op dat moment geen ideale omstandigheden,maar ondanks de sneeuw, het ijs en de regen is het gelukt en heb ik mijn licentie op zak. Nu kon het echte werk gaan beginnen ...

Eerste testdag in een Formule-Ford
Al bijna een jaar keek ik naar dit moment uit, maar ik voelde steeds meer zenuwen en spanningen. De nacht voordat ik ging testen kon ik dus ook helemaal niet slapen. Ik lag alleen maar te denken en te denken. Hoe gaat dit en hoe moet dat, enz. enz..

Eenmaal aangekomen op Circuit Park Zandvoort bleken de weergoden me weer niet gunstig gezind. Een grauwe grijze dag die niet veel goeds beloofde. Ik kleedde me om terwijl de auto klaargemaakt werd en tijdens het omkleden begon mijn hart steeds sneller te kloppen. Ik stapte in de auto, werd in de riemen vastgezet en daar ging ik dan.

480_romain_test_pb_w

Afgestraft
Helaas duurde mijn eerste rit niet erg lang. Eén keer terugschakelen van z'n 4 naar z'n 3 zonder tussengas in het scheivlak werd meteen afgestraft! De achterwielen blokkeerden en voor ik het wist knalde ik tegen de vangraill ...

Nog nooit eerder heb ik me zo teleurgesteld gevoeld. Over mezelf, maar vooral ook tegenover de mensen die me hierbij steunen en erbij waren. Gelukkig waren er mensen die me gerust stelden en me vertelden dat ik niet de enige ben die zoiets overkomen is.
Maar goed, het bleef voor mij een erg teleurstellende en nutteloze dag die alleen maar erg veel geld gekost heeft.

Testdag 2
Al snel stond de auto weer klaar voor een nieuwe kennismaking. Ik heb hem meteen van een andere kleur voorzien, matzwart met hier een daar een gouden tint.

480_romain_test_pb_zw

De 2e testdag stond nu voor de deur en het advies dat ik meekreeg kon ik zelf bedenken: rustig blijven, vooral rustig aan doen en bovenal de auto héél houden.

Gelukkig ging het dit keer beter, al besefte ik dat ik nog veel te langzaam was. Met nog de nasleep van de crash in mijn hoofd was het moeilijk me volledig op het rijden te richten en wilde ik er zeker van zijn dat ik niet in de vangraill terecht kwam!
Aan het einde van de dag kwam ik in de buurt van de 1.50, maar daar kon ik niet tevreden mee zijn omdat ik daar het liefst onder was gekomen. Later zou blijken dat ik die dag maar met 85% van het vermogen heb gereden. Een schrale troost.

Paasraces
Net voor de Paasraces had ik nog een testsessie. Ik wilde kijken of ik met 100% vermogen en later remmen toch onder die 1.50 kon komen. Helaas lukte dit niet omdat ik te rustig begon en daarmee veel tijd verloor aan het opwarmen van mijn banden. Het was weer erg koud, er viel zelfs heel even een vlokje sneeuw!
Toen ik er in de tweede testsessie voor wilde gaan brak mijn gaskabel en was het einde verhaal voor die dag.

Ik twijfelde of het verstandig was om me in te schrijven voor de Paasraces, dus vroeg ik John Svensson om advies. Hij vond dat ik beter nog even kon wachten om de auto beter te leren kennen. Bijna heb ik zijn advies nog in de wind geslagen, omdat ik zó graag aan de start wilde verschijnen. Maar uiteindelijk leek het iedereen om me heen beter om dat niet te doen en heb ik me maar niet ingeschreven. ''Frustrerend'', dat is het enige wat ik daarover kan zeggen.

Testdag 3
Tijdens de derde testdag konden we voor twee uurtjes gaan testen en hoopte ik eindelijk eens onder die verfoeide 1.50 te gaan komen. Het werd echter al snel duidelijk dat het ook nu niet zou gaan lukken, want het kwam echt met bakken uit de hemel!!
Na twee uur ‘onderwater’ zag ik de rode vlag en was het einde sessie.

''Wat een waardeloze dag", dacht ik bij mezelf. Maar in de auto terug naar huis begon ik te beseffen dat ik in die twee uurtjes echt superveel over het gedrag van de auto heb geleerd. Ik voelde de auto in elke bocht glijden en wist hem elke keer toch op de baan te houden. Zo ver moet ik op een droge baan ook gaan, besefte ik. Dat zijn dus de grenzen van de auto en als ik die in elke bocht voel rijd ik op de limiet en zullen mijn tijden naar beneden gaan ... hoop ik althans.

Pinksterraces!
Omdat ik na de Paasraces zoveel uitlatingen op het net heb gelezen over het teleurstellende kleine veld voelde ik me bijna schuldig dat ik wel de kans had, maar het niet gedaan heb!
Maar goed ... op naar de Pinksterraces. Donderdag a.s. heb ik de mogelijkheid twee testsessies van 1:45 uur te rijden en die zal ik ten volste gaan benutten om een zo goed als mogelijke kwalificatie te rijden op zaterdag. Want tijdens de Pinksterraces ga ik van start, hoe dan ook. Ik zal waarschijnlijk nog veel te langzaam zijn, maar hoop hiermee in ieder geval het veld wat groter te maken. Maar natuurlijk hoop ik vooral veel op te steken van zo'n race. Want hoe je het ook wend of keert:

''Het is niet niks om zonder enige ervaring in deze klasse te stappen. Maar ik ben gekomen om te racen. En racen zal ik!!''

Groetjes,
Romain Destercq

220_romain

Autosport.nl Hét autosport magazine op Internet